Żałowanie dziecka. Tęsknota za starym życiem

Niu90 pisze: ↑śr paź 29, 2025 7:38 pm To jak ja. Zdecydowałam się jednak a pół kilku latach na drugie. Też z moich najbliższych przyjaciół byłam pierwsza. Dla mnie pierwszy rok to była mała rewolucja a dodatkowo komentarze rodziny na temat mojego macierzyństwa nie pomagały. Przez pierwsze trzy miesiące czułam się samotna, później poznałam trochę innych matek na spacerach, mąż mnie odciążył, znajomi nie znikneli, ja wróciłam do swoich hobby. Przy drugim było łatwiej bo akurat zaczął się wysyp wśród znajomych i mieszkałam daleko od rodziny a pierwsza wizytę zaplanowałam jak mały miał 3 miesiące. U mnie dzieci przyniosły sporo plusów jeżeli chodzi o organizację. Z przerażenia w pierwszej ciąży przeszłam do czerpania radości z dziecka. Nie było to jednak z dnia na dzień. Z epoki przed dziećmi brakuje mi tylko tego mlodzieńczego luzu w dupie. Teraz wiem, że jestem odpowiedzialna nie tylko za siebie i to w sumie jest trudniejsze. Druga sprawa to, że im dzieci starsze tym bardziej samoobsługowe, jest łatwiej niż z noworodkiem, czasami jednak tęsknię za czasami jak byli małymi ziemniakami. Ja dzieci nie planowałam, było na zasadzie będzie co ma być ale bardziej na nie bo się bardzo bałam.

Hell_boy12 pisze: ↑pn lis 17, 2025 4:03 pm
U nas w paczce to my przetarliśmy szlaki, jesli chodzi o posiadanie dzieci, zostala nam jedna para bezdzietna, ktora uwazala ze sa szczęśliwi sami ze soba, jednak po czasie okazalo sie to nieprawda, uciekaja z domu, bo cisza ich dobija, ciagle wymyslaja sobie jakies atrakcje, kraza w odwiedziny po znajomych przez caly tydzien i zarzucają nam dzieciatym, ze jestesmy leniwi, bo wolimy spędzić wieczor z dziecmi na kanapie oglądając ulubione bajki albo grajac w planszowki, niz szlajac sie po klubach. A my jestesmy po prostu szczęśliwi w tym domu Teraz gdy 40stka na karku zaczeli sie starac o dziecko i sa problemy.

Sa ludzie ktorzy nie nadaja sie na rodzicow, oczywiscie.
Ale wiekszosc dzisiejszych bezdzietnych to moda.
I oczywiscie beda sie zapierac ze dzieci niepotrzebuja, ale czas predzej czy pozniej wszystko zweryfikuje. A polacy rzadko kiedy potrafia przyznac sie do bledu wiec ida w zaparte ze sa szczesliwi

Hell_boy12 pisze: ↑pn lis 17, 2025 4:03 pm
Czy z dziecmi da sie podrozowac? Oczywiscie.
Nasz pierwszy wyjazd nad morze jak dziecko mialo 3msc, kolejny wyjazd w gory jak mialo 8msc. Pozniej juz z gorki, wakacje zagranica tez nie stanowia problemu. Wyjazd na narty - dzieci chlona jak gabka i juz 3/4latka mozna uczyc jezdzic.
Wiec wszystko sie da, trzeba tylko plan dostosowac

Ludzie sa teraz strasznie egoistyczni, jak widze te tictoki ze ludzie nie chca dzieci bo w zamian moga podrozowac - z dziecmi tez sie da, a to ze nie pojdziesz na impreze i nie uchlejesz sie w trupa - no coz.. kazdy ma inne priorytety w zyciu

Co do atakujacych nas informacji ze dzieci to zlo, przyznaje racje, jest tego ogrom. Sa to teksty bardzo krzywdzące i zniechęcajace. Nie czytac.

U nas w paczce to my przetarliśmy szlaki, jesli chodzi o posiadanie dzieci, zostala nam jedna para bezdzietna, ktora uwazala ze sa szczęśliwi sami ze soba, jednak po czasie okazalo sie to nieprawda, uciekaja z domu, bo cisza ich dobija, ciagle wymyslaja sobie jakies atrakcje, kraza w odwiedziny po znajomych przez caly tydzien i zarzucają nam dzieciatym, ze jestesmy leniwi, bo wolimy spędzić wieczor z dziecmi na kanapie oglądając ulubione bajki albo grajac w planszowki, niz szlajac sie po klubach. A my jestesmy po prostu szczęśliwi w tym domu Teraz gdy 40stka na karku zaczeli sie starac o dziecko i sa problemy.

Limonene pisze: ↑pt cze 26, 2026 9:22 pm Bardzo niefajny komentarz odnośnie znajomych. Tak samo można powiedzieć, że dla was copium jest mówienie, że z dzieckiem da się podróżować, że wolicie spędzić wieczór czytając itd. Też ktoś z boku może skomentować, że udajecie, że jesteście szczęśliwi. Nie bez powodu gdy spytasz losowego rodzica o wymarzony wieczór to większość zacznie od "dzieci u dziadków". I to normalne, że się jest zmęczonym rodzicielstwem nawet jeśli było wyczekane i jest się spełnionym jako rodzic, ale też nie ma co mówić, że ktoś bezdzietny tylko udaje, że jest szczęśliwy.
Nie wiesz co ktoś inny czuje i nie masz powodu żeby nie wierzyć jeśli mówi o swoich odczuciach. Nie wiesz jaki jest powód tego, że nie mają dziecka. A takie obgadywanie za plecami osoby z twojej "paczki"? No nie jest to taktowne, po prostu.

Hell_boy12 pisze: ↑pt cze 26, 2026 9:57 pm Ale to sa moje doświadczenia i na nich bazuje. Nie neguje tego ze nie kazdy powinien byc rodzicem, bo to prawda. Polowa sie nie nadaje. Wiem co inni czuja, bo kiedy zaczely sie problemy, to nagle zaczeli sie uzewnętrzniać, kazdy w swoim kregu, z pretensjami do siebie nawzajem i nagle okazalo sie ze wizerunek, ktory budowali byl bujda.

nazwatymczasowa pisze: ↑pt cze 26, 2026 10:28 pm Twój komentarz jest w sumie trochę zabawny.
W dwóch zdaniach obok siebie piszesz:

“A my jestesmy po prostu szczęśliwi w tym domu”

“A polacy rzadko kiedy potrafia przyznac sie do bledu wiec ida w zaparte ze sa szczesliwi”



Odnośnie żałowania rodzicielstwa polecam badania Konrada Piotrowskiego z SWPS. Około 10-14% rodziców w Polsce żałuje i gdyby mogli cofnąć czas nie zdecydowali by się na dzieci.

Hell_boy12 pisze: ↑pt cze 26, 2026 10:51 pm Ok, masz mnie! Jestem nieszczęśliwa w macierzyństwie dlatego 3dziecko w drodze

Ogolnie to mam w dupie kto bedzie mial dzieci a kto nie, opisalam wam co widze w otoczeniu.
Patrzac na odsetek rozwodow to i tak maly procent zaluje.
A moj komentarz mial tylko wesprzeć autorke postu, bo naprawde rodzicielstwo jest w dzisiejszych czasach obrzydzane.
Mozna zalowac ze sie ma dziecko, tak samo ja tego ze sie go nie posiada.

Hell_boy12 pisze: ↑pt cze 26, 2026 9:57 pm Ale to sa moje doświadczenia i na nich bazuje. Nie neguje tego ze nie kazdy powinien byc rodzicem, bo to prawda. Polowa sie nie nadaje. Wiem co inni czuja, bo kiedy zaczely sie problemy, to nagle zaczeli sie uzewnętrzniać, kazdy w swoim kregu, z pretensjami do siebie nawzajem i nagle okazalo sie ze wizerunek, ktory budowali byl bujda.

Limonene pisze: ↑pt cze 26, 2026 11:06 pm A może nie był bujdą ale czas minął a ich postrzeganie się zmieniło, ale na tamten czas naprawdę byli szczęśliwi?
Po prostu mnie wkurza takie gadanie, bo sama jestem jego "ofiarą", nie zaszłam w ciążę w ciągu 3 lat od ślubu i każdy wypytywał czemu, też słyszeliśmy komentarze, że dopiero z dzieckiem będziemy rodziną, dopiero wtedy będziemy naprawdę szczęśliwi, co to za życie bez dziecka. Ale nam się dobrze żyło, mieliśmy siebie i byliśmy szczęśliwi razem. Później zdecydowaliśmy się na adopcję i nagle te same osoby nas dają za przykład innym parom, które nie mają dzieci i mówią "tak gadacie a spójrzcie na nich, też mówili że nie chcą dzieci a jak przyszło co do czego to musieli adoptować". A to wierutna bzdura, my nigdy nie mówiliśmy, że nie chcemy dzieci ani też nigdy się nie staraliśmy o dziecko, jak uznaliśmy, że jesteśmy gotowi zostać rodzicami to podeszliśmy do procedury. Nie wiemy nawet czy możemy mieć biologiczne dzieci, tak zdecydowaliśmy i tyle. Juz pominę mój wkurw na "musieli adoptować" które pada przy naszej córce, która jest NASZĄ CÓRKĄ a nie czymś, czym musieliśmy się zadowolić w drugiej kolejności. Ale oczywiście otoczenie wie lepiej i też budują swój pogląd na własnym przeświadczeniu i przekręcaniu naszych słów i twierdzą, że kłamaliśmy mówiąc, że we dwójkę byliśmy szczęśliwi. Byliśmy wtedy i teraz nadal jesteśmy.

Hell_boy12 pisze: ↑pt cze 26, 2026 11:20 pm Wasz przypadek w ogole jest ewenementem, wiec ludziom trudno to zrozumieć i dorabiają historie. Podziwiam ze zdecydowaliscie sie na adopcje, trzeba duzo dojrzalosci. I tak jak piszesz, przewaznie ludzie decyduja sie na nia w przypadku gdy sami nie moga miec dzieci, wiec tym bardziej uznanie dla was.

Limonene pisze: ↑sob cze 27, 2026 8:36 am Nie jest ewenementem - jest sporo ludzi, którzy nie chcą mieć dzieci od razu po ślubie i decydują się na dzieci później, nieważne czy biologiczne czy adoptowane. Ale to nie znaczy, że zanim zostali rodzicami to tylko wmawiali sobie i innym, że są szczęśliwi.
Bo mi tu nie chodzi o fakt adopcji tylko tego, że ktoś może w danym momencie nie chcieć dzieci i to nie znaczy, że okłamuje kogokolwiek i tak naprawdę jest niezadowolony z życia.

Hell_boy12 pisze: ↑sob cze 27, 2026 10:24 am Nie chodzilo mi o nieposiadanie dzieci od razu po slubie, tylko o to ze zdecydowaliscie sie na adopcje, bez proby poczecia wlasnego dziecka.

Limonene pisze: ↑sob cze 27, 2026 10:36 am A ja cały czas mówię o tym, że ktoś nie mając dziecka też może być szczęśliwy. I fakt, że będzie miał to dziecko później i też będzie szczęśliwy nie oznacza, że wcześniej kłamał.

Hell_boy12 pisze: ↑pt cze 26, 2026 10:51 pm Ok, masz mnie! Jestem nieszczęśliwa w macierzyństwie dlatego 3dziecko w drodze

Ogolnie to mam w dupie kto bedzie mial dzieci a kto nie, opisalam wam co widze w otoczeniu.
Patrzac na odsetek rozwodow to i tak maly procent zaluje.
A moj komentarz mial tylko wesprzeć autorke postu, bo naprawde rodzicielstwo jest w dzisiejszych czasach obrzydzane.
Mozna zalowac ze sie ma dziecko, tak samo ja tego ze sie go nie posiada.

Zorzapolarna123 pisze: ↑sob lip 04, 2026 11:00 pm Czy sa tu osoby ktore lubiły przed ciaza wychodzić na miasto ? Nie mowie o jakimś szalonym imprezowaniu, ale np. Wychodzenie na kilka godzin w sobotę do pubu i picie winka, albo na karaoke vzy potańczyć do klubu. Jak sobie radzicie bez tego? Czy jest szansa ze to wroci? Wlasnie jestem w 9 miesiącu ciazy i zastanawiam sie na ile jest realne to, żebym miala szanse co jakis czas sie tak wyrwać jak kiedys po urodzeniu dziecka. Brakuje mi tego bardzo

Saelith pisze: ↑ndz lip 05, 2026 1:05 pm Mi się zmieniło o 180 stopni i bardzo polubiłam takie "domowe" zycie.