1- osoba którą jeszcze nazywam przyjacielem- znamy się od niemowlęcia, mieszkałyśmy razem w bloku więc ta przyjaźń wyszła naturalnie. Potem rozkwitła i czułam, że na prawdę mam na kogo liczyć, rozmawiałyśmy codziennie, zwierzałyśmy się sobie itp. Pierwszy raz się posypało, jak wyprowadziłam się do innego miasta, wtedy kontakt nam się trochę urwał ale dalej była na moich urodzinach itp. potem coś się posypało ja miałam też taki dziwny okres w życiu i np. zdarzały mi się określenia takie jak uka itp ale wcześniej było to dosyć swobodne, po tym coś się posypało, przestałyśmy rozmawiać. Potem były jej 18 urodziny czułam urazę i wrzuciłam jej na tablicę zdjęcie jak pokazuje środkowy palec, jej rodzina to religijni protestanci. Potem kilka lat miałyśmy przerwę. Znowu wróciłam do rodzinnej miejscowości. Dzięki niej. Ona mnie wyciągnęła z toksycznego związku i zapewniła mi wsparcie. Było dobrze przez jakiś rok. Potem jej toksyczny chłopak zaczął ją izolować od rodziny i znajomych. Potem pomagałam ja. Wyszła z tego, wyprowadziła się, między nami było trochę lepiej.
Potem była jedna sytuacja którą zapamiętałam- nasza wspólna koleżanka (ona nas zapoznała) przyjechała na 2 dni, ona razem ze swoja młodszą siostrą i tamtą laską wyszły sobie w tango beze mnie. Nawet się nie przywitała na żywo. To bolało. A potem olewanie mnie dla innych pseudo koleżanek, które potem ją wystawiały czy coś było więcej. Wspólnie spędziłyśmy Halloween było ok, potem z jej strony wyszły inicjatywa żebyśmy zapisały się razem na jakieś zajęcia dodatkowe- zapoponowałam pilates ale nie wypaliło, tzn. jej się nie podobało więc po miesiącu był koniec. Potem moje urodziny, zrobiła mi niespodziankę i zabrała do restauracji, bo wiedziała że siedzę sama w łóżku. Serio myślałam, że będzie lepiej. Potem nadszedł nowy rok i wycofanie. Okazało się w lutym że wrociła znowu do tej spierdoliny życiowej która ją bije. Przez tego typa pozbyła się kota, razem z jej siostrą próbujemy ustalić co ona z nim zrobiła. Kontakt oczywiście jest już urwany, na urodziny nawet nie wiedziałam co mam jej życzyć więc napisałam tylko "wszystkiego najlepszego", bo któregoś roku dostałam opierdol od jej najukochańszego, że w moich życzeniach urodzinowych dla mojej przyjaciółki on nie został wspomniany. No skandal.
2. Osoba którą poznałam w pracy- od początku czułam, że będziemy się przyjaźnić i tak się stało. Na początku zaczęłyśmy się spotykać po pracy na jakieś drinki, jedzenie, potem były pikniki i nocowanki u niej no i tak jakoś się zacieśniło. Potem stwierdziła, że chce zmienić oddział pracy na taki w większym mieście i wyprowadziła się razem z chłopakiem. Z jej chłopakiem nasze relacje zawsze były pozytywne, nie było jakiś dziwnych spięć czy oskarżeń jak powyżej xd
Zaczęło się sypać chyba mocniej kiedy ja straciłam pracę i byłam w dosyć ciężkim momencie życia miałam wrażenie, że przytłacza ją moja niska energia i ogólnie wspieranie. Zaprosiła mnie wtedy do siebie do miasta żeby mogła mi odpocząć głowa i było w sumie okay potem. Następnie znalazłam pracę i powróciłam do normalnego "życia" . Któregoś razu w wakacje umówiłyśmy się, że przyjedzie do mnie i spędzimy dzień na plaży, jakiś piknik albo obiad. Okazało się, że przyjechała z nim nawet mi o tym nie wspominając xd
Od tego czasu zaczęło się właśnie takie wpychanie tego chłopaka na siłe wszędzie się spotykałyśmy.
W zeszłym roku zaproponowała, że poeci ze mną do Londynu na Beyonce, bo u mojej siostry, która tam mieszka niestety nie było dla mnie miejsca, żeby mnie przenocować. Ważne, że było dla jej chłopaka, który przyjeżdzał co 2 miesiące xd mniejsza. Byłam jej za to ogromnie wdzięczna i wzruszona, ale oczywiście musiał zostać też wepchnięty jej chłop, który nawet nie jest fanem- z reszta ona tez nie. Tam chyba nastąpiło załamanie, bo poszło też troche o kasę- ja chciałam mieć wymienioną walutę i ograniczać się tylko do płatności w funtach, oni woleli to robić inaczej, ogólnie denerwują mnie bardzo rzeczy typu ja zapłacę a ty mi przelej i ona to wie xd jakby niech każdy płaci sam za siebie? No i było kilka takich sytuacji, że ona coś kupiła już a potem było zrób mi przelew a ja chciałam mieć tą płatność w funtach a nie robić jakieś alpejskie kombinacje. Potem idziemy sobie na miasto, ja idę wolniej bo obtarły mnie buty, a oni 100-150 metrów przede mną i nawet nie raczą zaczekać, fantastyczni znajomi na prawdę. Generalnie jej tłumaczenia, żeby wziąć tego chłopaka do Londynu były takie że "przecież tam jest tak niebezpiecznie i on nas obroni"
nom faktycznie to dlatego zdecydowałaś się zostawić koleżankę samą w obcym kraju? xd
Generalnie po tym wyjeździe wstawiłam na tik toka zdjęcia z koncertu i dostałam informację, że mam je usunąć, bo jej się nie podoba jak ona wygląda. Spytałam, czy mogę to dać na prywatne albo zarchiwizować, bo no to były wspomnienia. Usłyszałam, że mam to kategorycznie usunąć. Tak zrobiłam i wspomniałam, że jej treści na tik toku też nie są za bardzo friendly, bo wstawiła tam filmik z filtrem krzywego nosa i podpisała, że jest taka wdzięczna, że ona się urodziła z takim ładnym, ja niestety mam obrzydliwy i kompleks mocny. Więc powiedziałam, że nie ma problemu ale ten filmik tez ma zrzucić. Nie pokłóciłyśmy się ani nic, wysyłałyśmy sobie na co dzień tik toki, ale któregoś dnia po prostu ją zghosowałam, bo była w stosunku do mnie pasywno-agresywna. Zaczęłam sprzedawać rzeczy na Vinted, to dostawałam tik toki prześmiewcze o pseudo business woman z vinted? Albo treści typu "that one friend who thinks everything is aestethic", w Londynie faktycznie vbyło tak, że zatrzymywałam się żeby zrobić zdjęcia, ale chyba każdy normalny człowiek by poczekał na znajomego, a nie wybijał jak peleton do przodu. Potem złozyła mi życzenia urodzinowe, które napisał chat GPT i tam też były jakieś dziwne aluzje do vinted czy coś, albo żeby m znajdowała super wyprzedarze w sephorze, gdzie wielkokrotnie mnie np. wcześniej za to krytykowała, bo wg. niej to były głupie zakupy.
Bardzo długo, ale w końcu wyrzuciałam to z siebie. Sama już nie wiem czy problem jest we mnie czy w innych. Jestem w spektrum autyzmu, ta druga też to u siebie podejrzewa jeśli to ma jakieś znaczenie.
Tak, akurat z tego się cieszę, że już sobie odpuściłam łudzenie, że on się jeszcze ogarnie. Gdyby nie to, to pewnie byśmy nadal mieli kontakt, bo mi naprawdę jest ciężko odpuszczać tych, na których mi zależy. Na szczęście świat jest pełen ludzi i wierzę, że jeszcze na kogoś wartościowego trafię. :D
Mam nadzieję, że przynajmniej reszta osób okazała większe wsparcie niż Twoja koleżanka. I że czas chociaż trochę zaleczył rany Twojej straty, chociaż w takim przypadku to chyba nigdy do końca się nie udaje. 
