Cześć!

Czy któraś z Was zdecydowała się na bycie mamą świadomie bez zalegalizowanego wcześniej związku?

Jesteśmy razem już sześć lat, nasz syn Jarek ma cztery latka. To ja muszę gotować dla żony i dziecka po powrocie z pracy, lub wieczorem przed spaniem na kolejny dzień... Ona już od początku związku "szuka" pracy i nie może jej znaleźć, nie wiem już co robić, bo powoli nie daję sobie rady. Do wszystk ...

mariaow pisze: ↑wt mar 10, 2026 1:43 pm Myślę, że mądrze do tego podchodzisz. Zwłaszcza ostatnie zdanie to coś co też chodzi mi po głowie.

Mam 30 lat.

A jaka generalnie jest Twoja perspektywa? Czego się najbardziej boisz?
Miałaś kiedykolwiek styczność z dziećmi? Twoje bliskie otoczenie je ma?

Jak się teraz czujesz, gdzie jesteś z tym dylematem? Mogłabym się podpisać pod większością Twoich postów więc jestem bardzo ciekawa co u Ciebie. U mnie dylemat aktualny, różnica jest taka, że mój partner ma te same wątpliwości i oboje patrząc realistycznie widzimy więcej obaw i minusów niż zalet, po ...

Ja zanim weszłam w związek jasno określałam, że chcę spróbować mieć dziecko - to był must have. Nie chciałam nie spróbować, ale mój limit wieku ustalony w głowie to było 35 lat dla ciąży. Związek był na tyle poważny a partner daje mi takie poczucie bezpieczeństwa, że to był po prostu kolejny krok. G ...

Ja nie żałuję i nie tęsknię za tym, co było (przynajmniej na ten moment). Ale odniosę się do tych "katastroficznych treści". Jest ich mnóstwo! Zarówno w ciąży, połogu, jak i teraz po nim - znajomych bliższych i dalszych porypało (tych, co mają dzieci) z projektowaniem na nas swoich doświadczeń. "poc ...

Miałam niespełna 26 lat, dzieci mi nie przeszkadzały, lubiłam się z nimi bawić czy zajmować ale tylko chwilę, na dłuższą metę były dla mnie męczące, nie rozumiałam dlaczego np. płaczą. Nie miałam też za wiele małych dzieci w rodzinie. Przed ciążą byłam bardzo chaotyczna, dużo imprezowałam na domówka ...

Miałam niespełna 26 lat, dzieci mi nie przeszkadzały, lubiłam się z nimi bawić czy zajmować ale tylko chwilę, na dłuższą metę były dla mnie męczące, nie rozumiałam dlaczego np. płaczą. Nie miałam też za wiele małych dzieci w rodzinie. Przed ciążą byłam bardzo chaotyczna, dużo imprezowałam na domówka ...

Odpowiem ze swojej perspektywy. Właściwie odkąd pamiętam było dla mnie oczywiste, że chcę mieć kiedyś dzieci. Miałam szczęśliwe dzieciństwo, chciałam to odtworzyć dla kogoś innego. Poza tym czułam, że to będzie jedno z najbardziej interesujących i satysfakcjonujących wyzwań pokazywać komuś świat. To ...

To jak ja. Zdecydowałam się jednak a pół kilku latach na drugie. Też z moich najbliższych przyjaciół byłam pierwsza. Dla mnie pierwszy rok to była mała rewolucja a dodatkowo komentarze rodziny na temat mojego macierzyństwa nie pomagały. Przez pierwsze trzy miesiące czułam się samotna, później poznał ...

Pierwszy rok był trudny, bardzo. Bo jest się samotnym, mimo wszystko. Siedzisz pół dnia w domu sama z dzieckiem, rutyna, podporządkowanie wszystkiego pod dziecko. Mieszkam na wsi od niedawna i nikogo tu nie znałam. Siadło mi na łeb. Po roku zdecydowałam się wysłać dziecko do zloba, ja miałam kilka m ...

Tęskni się za starym życiem. Za spontanicznością, za imprezami, za późnym powrotem do domu. Ale kurczę… te czasy mijają, to normalne. Tak samo jak tęskniłam za życiem nastolatki i bezproblemowym światem szesnastolatki. Tak samo później tęskniłam za studiami, dorywczą pracą. Po prostu czas mija, życi ...

Ja byłam zawsze ambiwalentna, ale z przewagą na nie. I niestety (a dlaczego niestety wyjaśnię niżej) należę do tych, którym się "odmieniło", a w dodatku okazało się że mogę mieć problemy z ciążą, więc zostaliśmy rodzicami adopcyjnymi. Dawnego życia oczywiście se mi brakuje, ale na takiej zasadzie "n ...

Potrzebuję usłyszeć perspektywę osób, które są rodzicami, natomiast żałują podjętej przez siebie decyzji. Chciałabym usłyszeć powody takich odczuć, uczucia, obawy oraz autentyczne przemyślenia. Jestem na etapie podejmowania ważnych decyzji. Muszę usłyszeć różne perspektywy.

Po ciąży (4 miesiace od porodu) waże mniej niż przed porodem. Nie ćwiczylam bo czułam sie fatalnie prawie całe 9 miesięcy. Dbałam o diete - dużo warzyw, jajek i mięsa ( ale nie smażone bo mnie odrzuciło), dużo owoców, jogurtów i kefirów. Wiadomo jak miałam zachcianke na mc czy słodycze to sobie na t ...

Mam prawie 40 lat. Dzieci żadnych. Był w moim życiu taki moment, że chciałam je mieć, ale później pojawiało się coraz więcej wątpliwości, wiele rozmów z partnerem i oboje doszliśmy do takiego wniosku, że skoro jesteśmy dorosłymi ludźmi i wciąż się wahamy, to lepiej odpuścić. Wychodzę z założenia, że ...

Dziewczyny, okazało się że jestem w ciąży. Wiem, że to egoistyczne, ale tak strasznie boję się swojej sylwetki po porodzie. Nie mam z kim tego obgadać. Podzielicie się ze mną swoim doświadczeniem w tym temacie? Co robić przez okres ciąży aby było okej? Jakieś konkretne kosmetyki? Literatura? Nie była ...

Myślę, że masz tu dużo mądrych wypowiedzi. Od siebie dodam, że warto znaleźć sobie wsparcie innych kobiet. Jakąś małą grupę ciążową, ale nie taką fancy, prześcigającą się w gadżetach i co kto ile za co. Po prostu zwykłe, różne babki. Ja miałam tają grupę, wiele dziewczyn poznałam w realu i uważam do ...

Oczywiście że są takie momenty i to jest zupełnie naturalne. Pierwsze pół roku kiedy dziecko jest cały czas na cycku było dla mnie bardzo trudne. Dodatkowo hormony też zrobiły swoje i pamiętam że zaraz po porodzie (taki najgorszy czas trwał chyba ok 2 msc) byłam załamana. Mimo że mój mąż bardzo mi p ...

Przedstawię Ci trochę inną perspektywę, bo głos starszych osób. Zawsze jakoś naturalnie łapałam dobry kontakt ze starszymi osobami, emerytami itp. Dobrze mi się rozmawiało z moimi ciociami, często też jakieś starsze panie mnie zaczepiały w parku i opowiadały historię życia. Głównie działo się to w m ...

lainey pisze: ↑pt paź 10, 2025 10:55 am Ja wiedziałam też zanim test pokazał dwie kreski, miałam po prostu takie przeczucie graniczące z pewnością, że się udało powodzenia

Długo starałaś się o ciążę?

Nie mam. Tzn moge miec ale z niej nie korzystam. Sporadycznie jak chce isc na dluzsze zakupy czy cos. Ja rozczarowana nie jestem. Wrecz odwrotnie. Czuje, ze dopiero przy dziecku zyje. Mimo, ze nadal tez jestem soba i sie w jakis sposob spelniam to macierzynstwo wypelnilo jakas luke i pustke ...

Mialam sporadycznie kontakt z dziecmi - mniejszymi czy wiekszymi. Uwazam, ze jestem czlowiekiem, ktory dobrze znosi zmiany i przede wszystkim je akceptuje. Nie mowie, ze macierzynstwo jest latwe ale trzeba pamietac, ze wszystkie etapy mijaja. Jedyne na co na pewno nie bylam gotowa to ciagly strach ...

Mam troje dzieci, jedno z nich urodziłam bardzo młodo, na początku dorosłego życia. Bywa, że jestem zmęczona, że mam ochotę pieprznąć wszystko i wyjechać gdzieś, gdzie mnie nie znajdą. Tylko, że to dzieci dają mi powera do tego, żeby wstać z łóżka, żeby coś robić. Ilość uczuć, które przekazuje ci te ...

Ja nigdy nie widzialam sie w roli mamy. Bylam pracoholiczka. Kiedy poznalam swojego obecnego meza rozmawialismy o dzieciach, ze jak beda to beda a jak nie to tez nic sie nie wydarzy. Urodzilam corke 3 lata po slubie. Moje zycie sie zmienilo..ale na lepsze. Duzo przeszlam w zyciu ale najbardziej ...