Dentysta mi wtedy powiedział, że to kwestia odporności organizmu.. no wtedy bez wątpienia miałam obniżoną
) ale od tego czasu dbam jak szalona i jest OK. U mnie było dużo zaniedbań z dzieciństwa, trochę wstyd ale u mnie w domu się po prostu nie myło zębów 
a jak mieliśmy jakąś pogadankę w pierwszej czy drugiej klasie o higienie jamy ustnej i dostaliśmy szczoteczki i pasty i zaczęłam myć to rodzice dosłownie się ze mnie wysmiewali, że jestem czyścioszkiem i tylko zęby myję. Nie mówiąc o tym, że stwierdzili ze jestem niepoważna jeśli myślę że co 3 miesiące będą mi kupować nową szczoteczkę xD tak że pierwsze ~10 lat mojego życia moje zęby miały prawdziwą szkołę życia, cud że próchnica tam nie zasiala spustoszenia. Potem zaczęłam je myć tak jak trzeba (2 razy dziennie przez 2 minuty), w dorosłym życiu doszło nitkowanie. Teraz mam córkę dwuletnią i to jest mój punkt honoru, żeby miała zdrowe zęby xd jak na razie dobrze nam idzie, lubi bardzo myć zęby, obserwuje jak my nitkujemy i sama też bardzo chce więc pozwalamy
takze geny to jedno ale higiena i regularne przeglady to podstawa 
bardzo słabe zęby, dużo już było leczonych, kilka kanalówek, wypełnienia są spore, jeden ząb wyrwany i jedna ósemka. Według rodziny mam zęby po babci, bo też miała tak słabe ale w sumie u mnie chyba każdy z najbliższej rodziny ma słabe zęby. Wydane już mnóstwo pieniędzy, bo na NFZ jest to nieopłacalne (plomba darmowa jest przecież dużo mocniej nietrwała, a jeśli dany ząb jest robiony już któryś raz, to coraz mniej z niego zostaje - może kiedyś doczekamy się czasów, gdzie plomby światłoutwardzalne będą darmowe 
). Nie radzę sobie. Mówię że moje zęby podlegają pod opiekę paliatywną. Jak poszłam ostatnio do dentystyki to mi wyceniła zmiany na kilkadziesiąt tysięcy (dwie korony na martwych zębach, bo słabe, implant), ortodoncja bo zgryz urazowy i bruksizm (więc implant bez tego odpada), wyrwanie zatrzymanych ósemek przed leczeniem ortodontycznym. Do tego żyje w ciągłym stresie, że pod wypełnieniami coś się rozwija, z powodu bruksizmu wypełnienia szybko robią się nieszczelne. A jak ktoś wspomniał wcześniej - każda wymiana wypełnienia to zabrany kawałek zęba. Zęby nitkuję codziennie, myję jak szalona, chyba nawet za długo (niby też niezbyt dobrze, ale nie umiem dobrze ich wymyć w krótszym czasie). Ale staram się sobie mówić, że żyję po to aby pożyć, a nie po to by moje zęby przetrwały dziesiątki lat. Zęby powinny to życie ułatwić, a nie utrudnić.Peachmango pisze: ↑czw sie 13, 2026 4:09 pm Dziewczyny, jak sobie radzicie psychicznie z leczeniem? W dzieciństwie uległam wypadkowi, po którym część zębów mi obumarła. Wydałam już fortunę na leczenie, a i tak ciągle mi się coś z nimi dzieje
Ale serio? Nie żeby mnie to finansowo nie bolało, ale naprawdę wolę chodzić w dresie, ale mieć zadbany uśmiech.
