Wypalenie zawodowe

lalisa pisze: ↑pt mar 27, 2026 4:52 pm Byłam w takiej sytuacji kilka lat temu. Wynikało to z tego, że nie umiałam jakoś o siebie zawalczyć i godziłam się np. żeby ktoś wziął pracę gdzie 90% zrobiłam ja, a 10% ta osoba i zaprezentował jako swoją. Miałam niskie stanowisko i blokowany awans przez to, że byłam tylko od brudnej roboty, a laury dostawali inni. Mogę pogadać.

DoomsdayFish pisze: ↑pt mar 27, 2026 4:58 pm Nie wiem czy wolisz tu publicznie, czy na priv.
Rozmawiałaś o tym z przełożonym, z HR? Bo mimo wszystko chciałabym coś tutaj zmienić zanim będę musiała zmienić pracę.

fantasmagorie pisze: ↑pt mar 27, 2026 5:55 pm Nie zrozum mnie źle, ale Przełożony i HRy raczej Ci nie pomogą. Dużo mówi się o tym, jak powinni wspierać pracowników, ale prawda jest taka, że oni zabezpieczają interesy firmy, a to czy pracownik się realizuje w pracy rzadko jest w ich polu widzenia. Już nawet mniejsza z tym, czy powinno czy nie. Nie wiem w jakiej branży pracujesz, ale to dość uniwersalne. Mówię to i jako Przełożona, i jako HR.

PEONIA pisze: ↑pt mar 27, 2026 6:08 pm Dokładnie Hr niestety jest dla bezpieczeństwa firmy a nie by pomóc pracownikom.

Ja niestety uważam, że jeżeli problemem jest szef to nic nie zrobisz. Możesz, jeżeli to duża firma, spróbować przenieść się do innego teamu a jeżeli nie ma takiej opcji to zmiana pracy. Z szefem nie wygrasz i jeżeli Cię nie lubi to Predziej czy później się Ciebie pozbędzie chyba, że ma z Ciebie wymierne korzyści. Już nie mówiąc o tym, że będzie ci blokował rozwój. Nie powinno to tak działać ale działa

fantasmagorie pisze: ↑pt mar 27, 2026 5:55 pm Nie zrozum mnie źle, ale Przełożony i HRy raczej Ci nie pomogą. Dużo mówi się o tym, jak powinni wspierać pracowników, ale prawda jest taka, że oni zabezpieczają interesy firmy, a to czy pracownik się realizuje w pracy rzadko jest w ich polu widzenia. Już nawet mniejsza z tym, czy powinno czy nie. Nie wiem w jakiej branży pracujesz, ale to dość uniwersalne. Mówię to i jako Przełożona, i jako HR.

DoomsdayFish pisze: ↑pt mar 27, 2026 6:13 pm Jako HRowiec oceniasz, że próba rozmowy mogłaby być dla mnie szkodliwa? To spora organizacja ale jest nadal w trakcie restrukturyzacji, albo raczej proces zmian restrukturyzacyjnych nadal się toczy.

fantasmagorie pisze: ↑pt mar 27, 2026 6:46 pm To wszystko zależy od tego, jakiego masz szefa. W wersji najlepszej to podpowie Ci, gdzie mogłabyś dostać jakąś rolę poza zespołem, w wersji najgorszej uzna to za afront, niewdzięczność, naiwność i kto go tam wie, co jeszcze. Także pytanie na ile Twój szef jest normalny :D

DoomsdayFish pisze: ↑pt mar 27, 2026 7:23 pm No właśnie mam obawy. A z drugiej strony wiem, że nie mogę tak funkcjonować dalej. Czyli muszę jednak się skupić na szukaniu nowej pracy. Mam nadzieję że w miarę szybko uda się znaleźć coś ciekawego.

fantasmagorie pisze: ↑pt mar 27, 2026 7:29 pm Trzymam kciuki, bo jest co prawda ciężko jak dawno nie było, ale przy odrobinie uporu na pewno się uda. Póki co może spróbuj koncentrować się na tym, że dzięki pieniądzom z tej pracy możesz być samodzielna, realizować swoje marzenia itd. Po prostu środek do celu, 8h i papa. To na krótką metę czasem pomaga.

Nie wiem jaki charakter ma Twoja praca, ale z banalnych sposobów, to jak mi ciężko w pracy, to puszczam sobie podcast albo muzykę i trochę wtedy czas szybciej leci. No i też nie ma jak rozmowa z kimś sensownym w pracy, to bardzo pomaga

lalisa pisze: ↑pt mar 27, 2026 4:52 pm Byłam w takiej sytuacji kilka lat temu. Wynikało to z tego, że nie umiałam jakoś o siebie zawalczyć i godziłam się np. żeby ktoś wziął pracę gdzie 90% zrobiłam ja, a 10% ta osoba i zaprezentował jako swoją. Miałam niskie stanowisko i blokowany awans przez to, że byłam tylko od brudnej roboty, a laury dostawali inni. Mogę pogadać.

Rabarbarova pisze: ↑sob kwie 18, 2026 8:09 pm A co faktycznie robicie żeby to wypalenie "wyleczyć"? Ja przez rok z hakiem pracowałam w takim chaosie i zapierdolu, w wiecznych nadgodzinach, że mi się dosłownie żyć odechciało. Na szczęście coś nade mną czuwało i dostałam ofertę w o niebo lepszym miejscu, ale teraz czuję jakiś totalny zjazd fizyczno-psychiczny, uśmiecham się, a w rzeczywistości zaliczam jakieś potężne doły. Nie wiem co mam z tym zrobić. Przeczekać? Czy co?

DoomsdayFish pisze: ↑sob kwie 18, 2026 8:48 pm Nade mną nic nie czuwało i skończyło się poważnymi problemami zdrowotnymi (efekt przewlekłego stresu) i siedzę na L4. Taka prawda że jak jest wypalenie to trzeba zmienić albo zakres zadań, albo zespół, albo w ogóle firmę. Ale najpierw trzeba zidentyfikować co tak naprawdę jest główną przyczyną. Ja wiem dokładnie co u mnie jest. Można sobie próbować pomagać zmianą nastawienia, technikami relaksacyjnymi, zmianą czegoś w pracy na przykład sposób wykonywania zadań. Ale tak naprawdę to reanimowanie trupa i trzeba przede wszystkim wyeliminować przyczynę.

Rabarbarova pisze: ↑sob kwie 18, 2026 9:18 pm Przykro mi, że tak się to u Ciebie skończyło, mam nadzieję, że teraz już tylko ku lepszemu!

Brida pisze: ↑ndz maja 03, 2026 7:05 pm Ja zachęcam bardzo do zabudowania sobie poduszki finansowej, żeby w takich momentach móc po prostu rzucić papier i dać sobie czas na szukanie pracy lub pójść tymczasowo do jakiejkolwiek pracy za minimalną. Przerabiałam to i jestem sobie niesamowicie wdzięczna, że mogłam po prostu rzucić papier jak poczułam, że mam dość. Poduszka zdejmuje dużo stresu, serio.

DoomsdayFish pisze: ↑ndz maja 03, 2026 8:53 pm Mam I zgadzam się z Tobą,że zdecydowanie warto mieć takie zabezpieczenie. Jednak dla mnie ważne jest też żeby być ubezpieczona, sytuacja na rynku pracy nie jest łatwa i nigdy nie wiadomo, czy uda się znaleźć w miesiąc czy za rok. Iść do pracy żeby tymczasowo mieć gdzie przezimować na czas szukania zajęcia właściwego jest ryzykowne że się utknie. A wiem, bo już miałam taką sytuację. Zresztą takie prace do przezimowania to byłyby np w handlu, a ja się do pracy z ludźmi nie nadaję.

PEONIA pisze: ↑ndz maja 03, 2026 8:58 pm A myślałaś nad l4 na wypalenie zawodowe? Jeśli serio jesteś wypalona to nie ma się czego wstydzić a im dłużej jesteś w takim towarzystwie tym mniej będziesz mieć sił psychicznych do szukania nowej pracy. Na l4 możesz być pół roku - cos znajdziesz

DoomsdayFish pisze: ↑wt mar 24, 2026 12:30 pm Cześć!
Widzę że nie ma takiego tematu a pewnie dotyczy niejednej i niejednego z nas. Aktualnie zmagam się z wypaleniem zawodowym i szukam osób, z którymi mogę porozmawiać o tym, jak sobie radzicie, co jest skuteczne a co nie.

Zacznę od tego, że u mnie wypalenie jest spowodowane niedopasowaniem stanowiska do mojego profilu osobowości i umiejętności. Niestety, sytuacja na rynku pracy u mnie jest trudna, więc poszukiwanie nowego miejsca idzie opornie.

Chciałabym jeszcze raz spróbować porozmawiać z moją przełożoną o moim zakresie obowiązków, ale bardzo boję się, żeby nie spowodowało to konfliktu. Był ktoś z was w takiej sytuacji? Macie jakieś wskazówki jak taką rozmowę przeprowadzić skutecznie?

Maria_Anna6456 pisze: ↑czw paź 01, 2026 6:01 pm Dziewczyny, co tam u was? Ja sama rzuciłam pracę bo miałam już dość zarówno środowiska jak i obowiązków, które mnie raz nudziły raz przytłaczały. Obecnie jestem na bezrobociu, świadomym, tak to nazwijmy, ponieważ nie wysłałam żadnego CV.aby zmienić.ten stan... Zaraz będzie 6 miesiac jak odpoczywam, jednak zastanawiam się nad powrotem na rynek. A jakie są były wasze odczucia?.kiedy głowa zaczęła normalnie pracować i poczuliście że fajnie coś zmienić w życiu?

Reduktory pisze: ↑pt paź 02, 2026 4:42 pm Zawsze mnie zastanawia za co się utrzymują, którzy mogą sobie pozwolić na wielomiesięczne bezrobocie.
Też myślałam o takiej przerwie swoją drogą ale jednak oszczędności trochę żal.