Niepopularne opinie o życiu

gunernialne pisze: ↑sob wrz 12, 2026 6:30 pm 45-50 to najbardziej tricky wiek xd ostatnio gadałam sobie z koleżanką przed 50 właśnie. O innej kobiecie. I koleżanka mnie pyta czy ta kobieta jest stara. I nie wiem co powiedzieć. Jest stara czy nie jest stara skoro jest w przedziale gdzieś między 50 a 60

Juliaturczyniak pisze: ↑ndz wrz 13, 2026 8:25 am 0-4 bobo
5-10 dziecko
11-15 nastolatek
16/17 starszy nastolatek
18/19 wchodzenie w dorosłość
20-30 młody dorosły
31-40 dorosły
41-50 dorosły dorosły
51-60 starszy dorosły
61-70 babcia / dziadek
71-90 staruszek
91+ starowinka

Chociaż jak mnie ktoś zapyta w wieku 40/50/60 itp. lat czy jest stary czy młody to mówię,że młody

terrible pisze: ↑ndz wrz 06, 2026 9:56 am Mam dość tego szczypania się z adhd i neuroatypowością w ogóle.
Mam wrażenie, że obecnie każdy każde minimalne słabe zachowanie usprawiedliwia tym że "ojej ja mam adhd to dlatego". Jeśli się zawali coś, to zamiast przeprosić, to coraz częściej używa sie argumentu adhd bo "mój mózg działa inaczej".
Nie można ludzi o nic prosić czy niczego wymagać, bo od razu wyciągają kartę neuroatypowości.
Oczekujesz od kogoś w robocie, że coś dowiezie na czas i nie dowiózł? Ma adhd. Dostałaś od koleżanki w gronie znajomych ripostę że aż cię zatkało? Przykro mi, to AuADHD. W oby wypadkach nie usłyszysz pewnie nawet 'przepraszam".
Hitem są miejsca w których jesteś klientem - z racji niechęci do korpo i raczej serca lewej stronie chodze do lokali wege/wegan/małych/"alternatywnych" lol, ale obsługa tam jest coraz gorsza - ani dzień dobry, ani dziękuję, ani do widzenia, zapominają o zamówieniach albo są zajęci gadaniem. Raz napisałam negatywną opinię na google bo tego było za dużo, odpowiedź właściciela zawiera zdanie "Jesteśmy kawiarnią neuroróżnorodną. W naszym zespole pracują osoby z ADHD oraz w spektrum autyzmu - czasami może to oznaczać mniejszy kontakt wzrokowy, ograniczoną ekspresję emocji czy bardziej bezpośrednią komunikację — nie wynika to z braku uprzejmości, lecz z różnorodności sposobów funkcjonowania. " Jakby bez przesady Ja jestem gościem, zdyscyplinuj swoją ekipę Jak się idzie do kawiarni zatrudniających osoby z zespołem Downa to wszystko jest tiptop, jakoś się da, a tutaj to jest mur nie do przeskoczenia by wykazać się minimalną kulturą osobistą. I uwaga, dziwnym trafem to zawsze osoby 18-26 lat. Całe pokolenia się z tym borykały i jakoś dawały sobie radę w społeczeństwie, a tutaj mamy płatki śniegu, które już na etapie poznawania kogoś/szukania pracy informują że druga strona ma się dostosować bo adhd/neuroatypowość.

terrible pisze: ↑ndz wrz 06, 2026 9:56 am Mam dość tego szczypania się z adhd i neuroatypowością w ogóle.
Mam wrażenie, że obecnie każdy każde minimalne słabe zachowanie usprawiedliwia tym że "ojej ja mam adhd to dlatego". Jeśli się zawali coś, to zamiast przeprosić, to coraz częściej używa sie argumentu adhd bo "mój mózg działa inaczej".
Nie można ludzi o nic prosić czy niczego wymagać, bo od razu wyciągają kartę neuroatypowości.
Oczekujesz od kogoś w robocie, że coś dowiezie na czas i nie dowiózł? Ma adhd. Dostałaś od koleżanki w gronie znajomych ripostę że aż cię zatkało? Przykro mi, to AuADHD. W oby wypadkach nie usłyszysz pewnie nawet 'przepraszam".
Hitem są miejsca w których jesteś klientem - z racji niechęci do korpo i raczej serca lewej stronie chodze do lokali wege/wegan/małych/"alternatywnych" lol, ale obsługa tam jest coraz gorsza - ani dzień dobry, ani dziękuję, ani do widzenia, zapominają o zamówieniach albo są zajęci gadaniem. Raz napisałam negatywną opinię na google bo tego było za dużo, odpowiedź właściciela zawiera zdanie "Jesteśmy kawiarnią neuroróżnorodną. W naszym zespole pracują osoby z ADHD oraz w spektrum autyzmu - czasami może to oznaczać mniejszy kontakt wzrokowy, ograniczoną ekspresję emocji czy bardziej bezpośrednią komunikację — nie wynika to z braku uprzejmości, lecz z różnorodności sposobów funkcjonowania. " Jakby bez przesady Ja jestem gościem, zdyscyplinuj swoją ekipę Jak się idzie do kawiarni zatrudniających osoby z zespołem Downa to wszystko jest tiptop, jakoś się da, a tutaj to jest mur nie do przeskoczenia by wykazać się minimalną kulturą osobistą. I uwaga, dziwnym trafem to zawsze osoby 18-26 lat. Całe pokolenia się z tym borykały i jakoś dawały sobie radę w społeczeństwie, a tutaj mamy płatki śniegu, które już na etapie poznawania kogoś/szukania pracy informują że druga strona ma się dostosować bo adhd/neuroatypowość.

Juliaturczyniak pisze: ↑ndz wrz 13, 2026 9:42 pm Chyba niepopularna,bo z tego co widzę dużo osób je ma.
Nienawidzę tych zapachowych zawieszek do samochodu - choinki itp., uważam, że śmierdzą, a dodatkowo robi mi się od nich niedobrze.
Obiecałam sobie, że jak już zdam prawko to w moim samochodzie nigdy taka zawieszka się nie pojawi.

rpaulinka pisze: ↑pn wrz 14, 2026 6:39 pm Ludzie którzy mieszkają w bloku od zawsze (nie mówię o osobach które przeprowadziły się np na studia) różnią się charakterem i podejściem do życia od osób które od zawsze mieszkają w domu. Ludzie z bloku mają całkowicie inne problemy, inne myślenie. I moja niepopularna opinia jest taka, że powinniśmy dobierać sobie znajomych czy partnerów którzy tak samo jak my mieszkają w domu albo w bloku bo inaczej się nie dogadają. Mówię to na moim własnym przykładzie i moich rodziców - dogadujemy się tylko z ludźmi którzy pochodzą z domu. I żeby było jasne nie uważam że ktoś jest gorszy albo lepszy, to po prostu moje obserwacje że po prostu się różnimy.

O Matyldo! pisze: ↑pn wrz 14, 2026 6:41 pm a weź podaj jakiś przykład

berry blast pisze: ↑pn wrz 14, 2026 6:43 pm ja podam

- a trawę kiedy kosiłaś?
- nie mam trawy mam balkon
- ee to nie mamy o czym gadać

rpaulinka pisze: ↑pn wrz 14, 2026 6:39 pm Ludzie którzy mieszkają w bloku od zawsze (nie mówię o osobach które przeprowadziły się np na studia) różnią się charakterem i podejściem do życia od osób które od zawsze mieszkają w domu. Ludzie z bloku mają całkowicie inne problemy, inne myślenie. I moja niepopularna opinia jest taka, że powinniśmy dobierać sobie znajomych czy partnerów którzy tak samo jak my mieszkają w domu albo w bloku bo inaczej się nie dogadają. Mówię to na moim własnym przykładzie i moich rodziców - dogadujemy się tylko z ludźmi którzy pochodzą z domu. I żeby było jasne nie uważam że ktoś jest gorszy albo lepszy, to po prostu moje obserwacje że po prostu się różnimy.

jenta pisze: ↑pn wrz 14, 2026 6:50 pm Ja wychowana w bloku, mój mąż w domu, razem mieszkaliśmy w mieszkaniu teraz mamy wspólny dom. I to ja częściej kosze trawę, przypominam że trzeba wymyć kosze na śmieci, schować meble na jesień ale z takich dziwnych rzeczy które nauczył mnie blok to np. potrafię poznać danego domownika po samych krokach od samego wejścia do klatki, a mieszkałam na 5 piętrze

rpaulinka pisze: ↑pn wrz 14, 2026 6:39 pm Ludzie którzy mieszkają w bloku od zawsze (nie mówię o osobach które przeprowadziły się np na studia) różnią się charakterem i podejściem do życia od osób które od zawsze mieszkają w domu. Ludzie z bloku mają całkowicie inne problemy, inne myślenie. I moja niepopularna opinia jest taka, że powinniśmy dobierać sobie znajomych czy partnerów którzy tak samo jak my mieszkają w domu albo w bloku bo inaczej się nie dogadają. Mówię to na moim własnym przykładzie i moich rodziców - dogadujemy się tylko z ludźmi którzy pochodzą z domu. I żeby było jasne nie uważam że ktoś jest gorszy albo lepszy, to po prostu moje obserwacje że po prostu się różnimy.

Orchidea2103 pisze: ↑pn wrz 14, 2026 6:55 pm Mieszkanie w domu jest przereklamowane. Ci, którzy nigdy nie mieszkali w domu, często nie zdają sobie sprawy, jaka to skarbonka bez dna i ile pracy wymaga jego utrzymanie, jeśli zależy nam na tym, żeby było czysto, schludnie i zadbanie.