Niepopularne opinie o życiu

Fauna060 pisze: ↑czw sie 20, 2026 10:57 pm A ja myślę, że to nie kwestia tego, czy jesteś wysoka czy niska czy chuda czy gruba, ale prawda - smutna - jest niestety taka, że w promieniu kilometra zawsze znajdzie się przynajmniej jedna laska, która będzie odpalać pasywno-agresywne komentarze na temat twojego wyglądu, niby śmieszki heheszki, niby z troską, ale żeby tylko wbijać ci szpileczki i w ten sposób samemu podreperować swoją samoocenę.
Ja jestem bliżej przeciwnego końca miary, mam 160 cm wzrostu i całe życie byłam bardzo drobna. ''Koleżanki''? ''Ojej ty jesteś taka malutka hihi'' ''No bo ty jesteś taka mała pewnie cię do klub nie wpuszczą bo wyglądasz na 16 lat hihi'' ''Taki patyczak z ciebie'', laski 165 cm wzrostu, czyli wyższe o tyle że jakbym zrobiła tapir na włosach byłybyśmy równe, potrafiły mi wytykać jakie to mam wszystko ''malutkie'' i wiele razy słyszałam, że wyglądam jak dwunastolatek. Od wysokich kobiet też często słyszałam jakieś głupie teksty, że sięgam im do łokcia, ''co tam u mnie na dole'' i tym podobne, a jak pojawiali się faceci obce wysokie laski potrafiły wyjechać z tekstem, że prawdziwa kobieta powinna mieć długie nogi i biust, żeby było za co złapać, bo inaczej ''można się poczuć jak w gimnazjum''. O ubraniach też słyszałam z kolei podśmiechujki, że mogę ubierać się na dziale dziecięcym i że pewnie ''ciężko mi znaleźć coś kobiecego w takim rozmiarze''. Pytania ''czy w ogóle coś jem'' też na porządku dziennym.
To jest typ lasek który zawsze znajdzie coś do czego można się dowalić, jakbyś teraz nagle schudła i wyglądała jak Naomi Campbell to gwarantuje Ci, że nadal by ci dowalały, tylko tekstami o kościach, odchudzanie, anoreksji i wychudzeniu

rpaulinka pisze: ↑śr sie 19, 2026 7:11 am Moja bardzo niepopularna opinia: praca w obecnych czasach jest tylko dla wybrańców/elity. Wysłałam w swoim życiu myślę że około 200 cv i jeszcze nigdy nie byłam w pracy xd. Jak byłam studentką nie mogłam się dostać ani do sklepu ani na kelnerkę. Teraz jak jestem po studiach jest to samo, więc tak uważam że praca jest dla wybrańców którzy mają świetne znajomości i dzięki temu mogą znaleźć pracę.

Fauna060 pisze: ↑czw sie 20, 2026 10:41 pm Ja się z Tobą totalnie zgadzam. Mnie to wręcz przeraża, że ktoś może mieć taką obsesję na punkcie posiadania dziecka, że podporządkowuje całe swoje życie staraniom o nie, wywala na to całe oszczędności albo nawet bierze kredyt i 10 lat albo i więcej ''stara się'' o dziecko. Moja pierwsza myśl jak widzę coś takiego to nie współczucie, ale dosłownie strach o to, w jakiej atmosferze będzie dorastało takie dziecko, jeśli się w końcu uda. Jeśli ktoś był tak zdesperowany, to ciężko mi uwierzyć, że dzieciak nie będzie pilnowany bardziej niż Mona Lisa.

Fauna060 pisze: ↑czw sie 20, 2026 10:41 pm Ja się z Tobą totalnie zgadzam. Mnie to wręcz przeraża, że ktoś może mieć taką obsesję na punkcie posiadania dziecka, że podporządkowuje całe swoje życie staraniom o nie, wywala na to całe oszczędności albo nawet bierze kredyt i 10 lat albo i więcej ''stara się'' o dziecko. Moja pierwsza myśl jak widzę coś takiego to nie współczucie, ale dosłownie strach o to, w jakiej atmosferze będzie dorastało takie dziecko, jeśli się w końcu uda. Jeśli ktoś był tak zdesperowany, to ciężko mi uwierzyć, że dzieciak nie będzie pilnowany bardziej niż Mona Lisa.

Mualla pisze: ↑pt sie 21, 2026 7:55 am Jeśli to jest czyjeś marzenie, to czym to się różni od odkładania kasy np. na auto czy zapożyczania się? Ludzie potrafią się zafiksować na wielu płaszczyznach czucia.
Natomiast Życie mamy jedno i jeśli to jest czyjeś marzenie, to czemu ma nie chcieć go spełnić. Nie ma reguły, że dziecko będzie wychowywane jak obiekt muzealny. Znam wiele par, które dość długo się starały o dziecko i gdyby mi o tym nie powiedziały, to bym nie wiedziała. nie zauważyłam niczego niepokojącego w ich zachowaniu w odniesieniu do dziecka.

Każdy z nas ma inne potrzeby i myślę, że ciężko będzie komuś je zrozumieć, jeśli ten ma inne.

stokrotkapolna1234 pisze: ↑pt sie 21, 2026 7:31 am Wolę jak ktos bedzie pilnował takiego dzieciaka, chuchał i dmuchał nad nim niz nad wesołym luzem pijackim rodziców których dziecko potem wypada z okna. I wiem, nie ma tak ze tylko patologia albo dmuchanie na dziecko ale naprawde mysle ze ludzie którzy chca tych dzieci nawet jal je beda chować pod kloszem to naprawde to nie ma w tym ostatecznie nic zlego patrząc na to jak w niektórych rodzinach dzieci sa maltretowane i olewane

kiciakociaaa2137 pisze: ↑pt sie 21, 2026 8:51 am Śmieszy mnie to, jak zaczęłyście nadinterpretować moją opinie xd nie napisałam, że komukolwiek zakazuję starań o dziecko, po prostu nie rozumiem, jak ludzie mogą całe życie pod to układać. Daleko mi od zbierania podpisów pod petycją zakazującą finansowanie in vitro. Odkładanie kasy na auto nie wiąże się z traumami rodzinnymi, traktowaniem partnera/partnerki jako byka czy krowy rozpłodowej, niszczenia zdrowia i relacji z innymi.

julygirl pisze: ↑czw sie 20, 2026 2:23 pm To pewnie było poruszane na tym wątku, ale mimo to w nawiązaniu do dyskusji powyzej chciałabym sie podzielić ta opinia.
Świadome rodzenie chorych dzieci, które sa "roslinami", cierpią cale życie, umierają niedlugo po porodzie, maja poważne wady utrudniajace/uniemożliwiające codzienne funkcjonowanie jest bezduszne. Potem ludzie oczekuja, ze obcy ludzie pokryją koszty leczenia (robiąc zbiorki). I czesto (nie zawsze) oczekuja pochwal, wsparcia, docenienia ich poświęcenia sie. Tyle, że to ich wlasny wybór i nie, takie cierpienie nie uszlachetnia, poświęcenie zycia dla chorego dziecka, ktore nie wie co sie wokol niego dzieje tez nie zasługuje na oklaski.
I ja wiem, ze ludzie chcą dać wsparcie podnieść na duchu, ale komentarze typu " to dziecko wybrało cie na mamę bo wiedziało, ze dasz sobie radę, to dziecko na pewno czuje sie kochane i docenia wszystko itd i pisza tak o kimś kto nie ogarnia nic
I tu mowie o ŚWIADOMYM wyborze, aby urodzić takie dziecko.

kiciakociaaa2137 pisze: ↑pt sie 21, 2026 8:51 am Śmieszy mnie to, jak zaczęłyście nadinterpretować moją opinie xd nie napisałam, że komukolwiek zakazuję starań o dziecko, po prostu nie rozumiem, jak ludzie mogą całe życie pod to układać. Daleko mi od zbierania podpisów pod petycją zakazującą finansowanie in vitro. Odkładanie kasy na auto nie wiąże się z traumami rodzinnymi, traktowaniem partnera/partnerki jako byka czy krowy rozpłodowej, niszczenia zdrowia i relacji z innymi.

Jennifer pisze: ↑pt sie 21, 2026 8:55 am Nie ma w tym nic złego? Nie, absolutnie, tylko dzieciak, który w końcu idzie na swoje i albo jest całkowicie niesamodzielny, bo całe życie rodzice wszystko za niego robili, albo idzie w taki balet, że często kończy się to tragedią. Albo często w dorosłym życiu zrywają kontakt z rodziną, bo nie mogą znieść tego, że te chuchanie i dmuchanie nie kończy się wraz z wejściem w dorosłość. I to, i to jest patologią.

kiciakociaaa2137 pisze: ↑pt sie 21, 2026 1:01 pm To jak już jesteśmy przy temacie dzieci i ciąż, to dodam, że kobiety będące w ciąży zagrażającej ich życiu, które decydują się urodzić, są głupie i nieodpowiedzialne. Nazywanie ich bohaterkami to już w ogóle inny poziom absurdu. Martwy bohater to żaden bohater.

Leslymi pisze: ↑wt sie 18, 2026 11:22 am Jestem wysoka jak na kobietę i to zawsze był mój kompleks. Moja kontrowersyjna opinia - wysokie kobiety są akceptowalne i fajne w oczach społeczeństwa tylko wtedy, gdy mają figurę modelki i ponadprzeciętną urodę. W innym przypadku jest się wielkoludem, który robi dla niskich koleżanek za substytut wysokiego faceta. Już zbyt wiele razy to przerabiałam... Najnowszy przykład - moja współlokatorka ze studiów ma jakieś na oko 155cm wzrostu i kocha podkreślać, jaka to ona jest malutka w porównaniu do mnie. Śmieje się, że mam wielkie stopy (noszę rozmiar 40-41), a ona to takie malutkie, że wcale nie ma na nią butów, gada, jakie to ona ma małe rączki i tak dalej. Tak samo z ubraniami, ciągle podkreśla, że ona to kupuje na dziale dziecięcym i w ogóle wszystko jest na nią za długie albo za duże, nawet gdy nie pytałam. Udaje, że nie daje rady sama odkręcić butelki z wodą czy słoika, więc musi mnie prosić o pomoc, że torby z zakupami są za ciężkie, więc ja zawsze robię za tragarza, wszystkie bardziej wymagające siły rzeczy w naszym mieszkaniu robię ja, nawet od wyganiania robaków wszelakich jestem ja. I to nie jest pierwszy raz, wysokie kobiety od zawsze są maskulinizowane przez te niższe. I moja kontrowersyjna opinia - uważam, że niskie kobiety często kłamią z tym nienawidzeniem swojego wzrostu, a tak naprawdę im się to podoba. Bo wszędzie w popkulturze, filmach romantycznych, serialach, książkach bohaterki są niskie. Niskie kobiety utożsamiane są z delikatnością i są urocze. Mężczyźni też je uwielbiają, nawet ci wysocy +190 kochają niskie dziewczyny. Rozumiem narzekanie na to, że niskie kobiety są często infantylizowane, dużo ubrań nie pasuje, widać każdy dodatkowy kilogram i tak dalej, ale wiem też, że te gadki o tym, że chciałyby być wyższe to raczej pragnienia bycie szczupłą, z cudownymi dlugimi nogami, no jak modelka. To jest niestety efekt wygrania na jakiejś genetycznej loterii i większość wysokich kobiet tak nie wygląda. Ja nie jestem ani chuda ani gruba, choć bliżej mi do grubej niż do modelki i uwierzcie, że to nie jest fajne, gdy od koleżanek ciągle słyszysz "ale ty jesteś DUŻA!", "nie widzę ciebie w związku", "jak ty nosisz szpilki?!", "mogłabyś być moim ochroniarzem hihi", "serio tyle ważysz?", "jak ty możesz tyle jeść?". Już od dzieciństwa miałam kompleks, że jestem po prostu większa (nie że grubsza, zwyczajnie większa), muszę więcej jeść, żeby się najeść i nie jestem filigranowa. Myślałam, że w dorosłym życiu ludzie nie zwracają na to uwagi, ale niestety się zawiodłam. I - niestety - dużą rolę w infantylizacji samych siebie odgrywają kobiety, które udają "just a girl" malutkie, głupiutkie, nieporadne życiowo idiotki, szczególnie w obecności mężczyzn. Chciałabym, żeby stereotyp niskiej pick me girl był tylko wytworem internetu, ale zbyt wiele takich dziewczyn spotkałam, żeby w to nie wierzyć. I myślę, że jak ktoś nie jest wysoką nie-chudą kobietą to nie zrozumie, jak ciężko jest się czasem poczuć kobieco.

Hunde pisze: ↑wt sie 18, 2026 12:39 pm Też wirtualnie przytulam . Mam podobny wzrost jak twoja koleżanka, ale nie wysługuję się wysokimi koleżankami ani kolegami.
Jedynie jest mi wstyd użyć stołka obsługi w sklepie by po coś sięgnąć. Czuję się wtedy upokorzona.
Fakt, jest problem z długością ubrań. Niepojęte jest jednak dla mnie wyśmiewanie butów w rozmiarach 41 i wyższych.
Ja z kolei mam wrażenie, że facetów w ogóle taki wzrost nie pociąga. Kojarzy im się albo z dzieckiem, albo ze zgarbiona staruszką.
Chciałabym być wyższa - mieć łatwiejszy dobór ubrań i mieć większe możliwości sportowe.
Spotkałam się z wśród koleżanek o podobnym wzroście z taką infantylizacją - ja taka malutka jestem hihi.

Ascot pisze: ↑pt sie 21, 2026 3:17 pm Eee tu się totalnie nie zgodzę. W większości sportów niższy wzrost daje przewagę. Gimnastyczki, łyżwiarki, piłkarki, nawet przy wspinaczce wysoki wzrost raczej przeszkadza a nie pomaga. Wszelakie dziedziny w których trzeba być szybkim i zwinnym. Polecę trochę prywatą ale ja np miałam kiedyś epizod w balecie. Rzuciłam po roku i pamiętam jak moja mama rozmawiała o tym z kimś kiedyś że może szkoda że przerwałam, a ta koleżanka matki powiedziała że luz, że i tak nie byłabym pierwszą solistką, bo tancerze są niscy i nie mogłabym być wyższa od partnera w Jeziorze Łabędzim lol.

Hunde pisze: ↑pt sie 21, 2026 3:35 pm Siatkówka, koszykówka, biegi, wspinaczka, lekkoatletyka, tenis? To sporty, gdzie wysoki wzrost jest pożądany.
Akurat łyżwiarki szybkie są też wysokie. Nie wiem jak piłkarki ale piłkarze też są wysocy. Messi to wyjątek.

terrible pisze: ↑pt sie 21, 2026 3:22 pm Bardzo ciekawe to, co mówicie i sama zaczęłam się zastanawiać nad tym invitro - chyba stanę pośrodku, tzn. uważam, że powinno być finansowane, ale do pewnego wieku. Wybaczcie, ale będę opierać się na dowodach anegdotycznych, a nie faktach.
Widzę jak obecnie powszechny jest problem z płodnością w okolicach 30 roku życia, widziałam moją koleżankę w wieku 31 lat starającą się o ciążę od 28 roku życia, to ile pieniędzy włożyli w różne stymulacje itd. i dopiero invitro pomogło - teraz jest szczęśliwą mamą, zupełnie inaczej żyje, a jednocześnie umie nie przerzucać tych lat starań na dziecko, udało jej się zajść w drugą ciążę, już naturalnie i jest super. To, ile wydali na wszelkie starania było ciężkie mimo ich bardzo dobrych zarobków - nie wyobrażam sobie tego, by ktoś, kto zarabia poniżej 10k/małżonek mógł w ogóle sobie na to pozwolić. Wiem, że takich przypadków jest naprawdę wiele i uważam, że w tym kraju finansujemy już tyle i wydajemy na takie głupoty, że naprawdę procedura medyczna invitro powinna być refundowana, ale...
Do +/- 33 roku życia. Mam też dwie znajome, które procedurę przechodziły w wieku 35 i 36lat. Dla mnie to już stawianie swoich pragnień i egoizmu ponad dobro dziecka - bo ryzyko problemów i w ogóle szanse na sukces stawiają procedurę w wątpliwość. Obie urodziły, na szczęście zdrowo, ale własnie przez to ryzyko i poczucie "ostatniego gwizdka" te dzieci nie będą żyły normalnie xd tzn. nie wiem, może to też cechy charakterów, ale one boją się wszystkiego - każdego składnika w diecie, wiatru, słońca, jeżdżenia autem, oglądania telewizji, bo dziecko ucierpi. Wiedzą, że kolejnego pewnie nie będzie przez czas, więc chcą być idealne, ostatecznie sprawiając, że towarzysko nie da się ich znieść, mąż w odstawkę i dziecko cesarzem w salonie. Te dzieci stały się po prostu sensem życia tych dziewczyn i jedynym celem w życiu - bardzo im współczuję tych oczekiwań i ciężaru na barkach.
A historie typu kiedyś 60latnia Barbara Sienkiewicz rodząca bliźniaki w PL to już w ogóle świat stojący na głowie - zamiast wyciągnąć konsekwencje wobec lekarza, to baba chodziła po śniadaniówkach i stała się celebrytką, by jej dzieci - dwie 14letnie bliźniaczki - zostały sierotami. Super sprawa, matka na medal.

Btw naprawdę nie musimy rozmawiać tylko w oparciu o skrajności, między staruszką z invitro i patusami - nastoletnimi matkami bez grosza i matury naprawdę jest całe spektrum społeczne ;p

takisobiejestem pisze: ↑sob sie 22, 2026 5:48 pm Uważam, że osoba, która wsiada za kółko pod wpływem alkoholu powinna dożywotnio stracić prawo jazdy i odpowiadać jako potencjalny zabójca.

Saelith pisze: ↑sob sie 22, 2026 8:21 pm A co w tym niepopularnego?

Saelith pisze: ↑sob sie 22, 2026 8:21 pm A co w tym niepopularnego?