Niepopularne opinie o życiu

Wrzosowy aksamit pisze: ↑śr sie 19, 2026 6:10 pm Jestem przeciwko finansowaniu przez państwo in vitro. Uważam, że osoby chcące skorzystać z tej metody powinny założyć fundację pozarządową, w której ludzie będą mogli DOBROWOLNIE płacić za finansowanie tego zabiegu.

kiciakociaaa2137 pisze: ↑czw sie 20, 2026 10:21 am Też jestem tego zdania. W ogóle mam dość kontrowersyjną opinię w temacie niepłodności i problemów z zajściem w ciążę – nie rozumiem ludzi, którzy latami się starają o dziecko i wyrzucają chore pieniądze na zabiegi, które często i tak kończą się niepowodzeniem. Nie każemu najwidoczniej pisane jest posiadanie dzieci, jeśli natura pozbawiła cię płodności, trzeba się z tym pogodzić. To nie jest coś zagrażającego życiu, że trzeba z tym walczyć. A domy dziecka wciąż są przepełnione, just sayin'.

stokrotkapolna1234 pisze: ↑czw sie 20, 2026 4:50 pm No tak bo posiadanie własnego dziecka to jest to samo co adoptowanie xd to nigdy nie będzie to samo i super ze niektórzy ludzie świadomie nie chca adpotowac dzieci. Bo to nie jest tak piszesz ze nie możesz mieć dziecka to sobie adoptuj i fajnie. Te dzieci maja wiele obciążeń i psychicznych i zdrowotnych a adopcja jest trudna nie tylko ze względu na procedury ale i to ile.przy takich dzieci jest roboty i to w sensie psychicznym. Wiec nie, to nie jest to samo i nigdy nie bedzie
Nie masz nigdy pewności ze ci jakikolwiek zabieg sie powiedzieć bo każdy ma jakies powikłania i na ile szans moze sie udac.

takisobiejestem pisze: ↑czw sie 20, 2026 5:33 am Rozumiem. Uważam jednak, że nic się dziecku nie stanie jeśli przez 45 minut w tygodniu posłucha o tym jak dbać o zdrowie. Wiadomo, większość dzieci nie myśli długofalowo i nie chce siedzieć dłużej w szkole, ale myślę, że jest to wiedza, która przyda im się na całe życie.

stokrotkapolna1234 pisze: ↑czw sie 20, 2026 4:50 pm No tak bo posiadanie własnego dziecka to jest to samo co adoptowanie xd to nigdy nie będzie to samo i super ze niektórzy ludzie świadomie nie chca adpotowac dzieci. Bo to nie jest tak piszesz ze nie możesz mieć dziecka to sobie adoptuj i fajnie. Te dzieci maja wiele obciążeń i psychicznych i zdrowotnych a adopcja jest trudna nie tylko ze względu na procedury ale i to ile.przy takich dzieci jest roboty i to w sensie psychicznym. Wiec nie, to nie jest to samo i nigdy nie bedzie
Nie masz nigdy pewności ze ci jakikolwiek zabieg sie powiedzieć bo każdy ma jakies powikłania i na ile szans moze sie udac.

Juliaturczyniak pisze: ↑czw sie 20, 2026 6:26 pm Zależy kto jakie ma relacje z rodzicami, bo niektóre dzieci nie mają aż tak luźnego kontaktu i wtedy rzeczywiście takie zajęcia bardzo im się przydają,ja po prostu nigdy nie byłam fanką obowiązkowych przedmiotów takich jak muzyka, plastyka i inne, bo już i tak mamy nawał podstawy programowej w szkole i dzieci siedzą tam od rana do wieczora, a jeszcze się nauczyć na sprawdzian, kartkówkę, klasówkę,odrobić zadania domowe(niby nie są obowiązkowe,ale jak chcesz lepsze oceny to jest to dla chętnych ;)) ) no i trzeba też pamiętać, że niektóre dzieci dojeżdżają do szkoły, bo nie mają jej pod domem tylko np 30/60km najbliższą

Juliaturczyniak pisze: ↑czw sie 20, 2026 6:38 pm Jeśli się zmieni podstawa programowa to jestem za tym by takie lekcje były obowiązkowe, ale póki co to zmienia się na gorsze, a nie na lepsze.
WoS bym zastąpiła podstawową przedsiębiorczości, żeby ludzie znali się później na podatkach i tego typu sprawach, chociaż ta podstawowa wiedza, potrzebna do życia.

korcula pisze: ↑czw sie 20, 2026 1:01 pm nie chce a nie może to jest różnica

takisobiejestem pisze: ↑czw sie 20, 2026 6:45 pm Tak, podstawa programowa jest przeładowana.

WOS-u nawet nie trzeba niczym zastępować, wystarczy zmniejszyć liczbę godzin niektórych przedmiotów i uczyć rzeczy praktycznych.

Religię usunąłbym całkowicie, ponieważ nie jest nauką. Niestety można się z niej samemu wypisać dopiero od 18. roku życia. Moja bratanica ma 17 lat. Jest niewierząca, mówi że 3/4 klasy nie wierzy, ale większość osób chodzi na ten przedmiot, bo rodzice ich nie wypisali.

Juliaturczyniak pisze: ↑czw sie 20, 2026 6:52 pm Ja w gimnazjum przestałam chodzić to czułam i widziałam spojrzenia ludzi na sobie, nawet niektórzy gadali, że mam się nawrócić (w moim wieku ludzie ). W liceum zapytali nas na początku ile osób chce chodzić na religię, chciały dwie, więc nie zrobili, ale ja chodziłam do prywatnego liceum, więc trochę inne podejście do pewnych rzeczy, więc nawet nie ma co się tym sugerować. Jedynie szkoda, że właśnie to tak nie wygląda w ten sposób, że pytają kto chętny,kto chce chodzić, a kto nie i na tej podstawie robią religie:). Moja szkoła nie organizowała etyki, to pamiętam jak siedziałam na świetlicy albo chodziłam do babci, bo zajęcia były w środku - ŚWIETNE ROZWIĄZANIE XDD.

Juliaturczyniak pisze: ↑czw sie 20, 2026 6:57 pm Ja akurat znam, ale na takiej religii nawet nie uczysz się swojej wiary tylko powielanie tego samego co roku po 10 tysięcy razy, to akurat opinia wierzących osób z mojego otoczenia, więc komu to służy? xD

Juliaturczyniak pisze: ↑czw sie 20, 2026 7:03 pm Uważam, że odkrywanie ciała dziecka w miejscu publicznym, zazwyczaj jest to nas wodą, to przemoc,która powinna być karalna, a w najgorszych przypadkach takie dzieci powinny być odbierane swoim rodzicom..
Ostatnio widziałam na tiktoku kobietę,która nagrała film i mówiła, że robiła komuś zdjęcia i je teraz obrabiala i tam właśnie w tle było widać ZADOWOLONE, NAGIE, BAWIĄCE SIĘ DZIECI i usunęła je z tego zdjęcia,bo nawet wcześniej tego nie zauważyła, oczywiście ona normalna, od razu usunęła i nagrała apel do rodziców,że mogli trafić na kogoś innego i mogło się różnie skończyć,i że powinni się opamiętać. Mnie nigdy rodzice nie puszczali nago ani mojego brata.

jenta pisze: ↑czw sie 20, 2026 7:28 pm Ja miałam na religii omawiane wszystkie religie, bez faworyzowania. Całkiem spoko to wspominam Część podstawówki kończyłam w PL, a później się wyprowadziliśmy za granicę. Pamiętam, że religia w końcu zaczęła być ciekawa. Co więcej, przestałam się bać innych kultur, a osoby w burkach nie wywoływały już we mnie niepokoju

Też mieliśmy dwa ciekawe przedmioty jeden to sztuka i rękodzieło. Mieliśmy salę z przeróżnymi maszynami i narzędziami i budowaliśmy sobie różne rzeczy z drewna, uczyli nas szydełkować, szyć itp.

Drugi nazywał się coś w stylu żywność i zdrowie. Sala była wielką kuchnią z kilkoma stanowiskami. Uczyliśmy się prostych przepisów, tego, jak powinno się komponować posiłki, higienie, ogólnie takie bardzo uproszczone podstawy dietetyki z częścią praktyczną.

jenta pisze: ↑czw sie 20, 2026 7:28 pm Ja miałam na religii omawiane wszystkie religie, bez faworyzowania. Całkiem spoko to wspominam Część podstawówki kończyłam w PL, a później się wyprowadziliśmy za granicę. Pamiętam, że religia w końcu zaczęła być ciekawa. Co więcej, przestałam się bać innych kultur, a osoby w burkach nie wywoływały już we mnie niepokoju

Też mieliśmy dwa ciekawe przedmioty jeden to sztuka i rękodzieło. Mieliśmy salę z przeróżnymi maszynami i narzędziami i budowaliśmy sobie różne rzeczy z drewna, uczyli nas szydełkować, szyć itp.

Drugi nazywał się coś w stylu żywność i zdrowie. Sala była wielką kuchnią z kilkoma stanowiskami. Uczyliśmy się prostych przepisów, tego, jak powinno się komponować posiłki, higienie, ogólnie takie bardzo uproszczone podstawy dietetyki z częścią praktyczną.

takisobiejestem pisze: ↑czw sie 20, 2026 6:45 pm
Religię usunąłbym całkowicie, ponieważ nie jest nauką. Niestety można się z niej samemu wypisać dopiero od 18. roku życia. Moja bratanica ma 17 lat. Jest niewierząca, mówi że 3/4 klasy nie wierzy, ale większość osób chodzi na ten przedmiot, bo rodzice ich nie wypisali.

terrible pisze: ↑czw sie 20, 2026 8:08 pm Ja w ogóle nie rozumiem po co ten cyrk i komu to służy, przecież to jest strata czasu dla wszystkich - nauczyciel ma na lekcji ludzi, którzy absolutnie nie są zainteresowani jego przedmiotem i w najlepszym wypadku gadają/odrabiają lekcje, w najgorszym dostaje od nich strzała za strzałem w postaci trudnych pytań i nie ma żadnych narzedzi żeby ich deyscyplinować, bo ta ocena nie liczy się do niczego. Uczestnicy z kolei tracą czas i siedzą w szkole 2h dłużej w momencie w którym i tak spędzają w szkole wg mnie dużo za dużo czasu.
I też o ile do, powiedzmy, pierwszej komunii lekcje religii to mogą być skuteczną indoktrynacją (z perspektywy kościoła), bo dzieciaki jeszcze nie wszystko kumają i wierzą w oko w trójkącie, o tyle od etapu byłego gimnazjum nie wyobrażam sobie, żeby ktokolwiek po lekcjach religii zajarał się kościołem, więc serio nikt tu nie zyskuje (?)

kiciakociaaa2137 pisze: ↑czw sie 20, 2026 10:21 am Też jestem tego zdania. W ogóle mam dość kontrowersyjną opinię w temacie niepłodności i problemów z zajściem w ciążę – nie rozumiem ludzi, którzy latami się starają o dziecko i wyrzucają chore pieniądze na zabiegi, które często i tak kończą się niepowodzeniem. Nie każemu najwidoczniej pisane jest posiadanie dzieci, jeśli natura pozbawiła cię płodności, trzeba się z tym pogodzić. To nie jest coś zagrażającego życiu, że trzeba z tym walczyć. A domy dziecka wciąż są przepełnione, just sayin'.

Leslymi pisze: ↑wt sie 18, 2026 11:22 am Jestem wysoka jak na kobietę i to zawsze był mój kompleks. Moja kontrowersyjna opinia - wysokie kobiety są akceptowalne i fajne w oczach społeczeństwa tylko wtedy, gdy mają figurę modelki i ponadprzeciętną urodę. W innym przypadku jest się wielkoludem, który robi dla niskich koleżanek za substytut wysokiego faceta. Już zbyt wiele razy to przerabiałam... Najnowszy przykład - moja współlokatorka ze studiów ma jakieś na oko 155cm wzrostu i kocha podkreślać, jaka to ona jest malutka w porównaniu do mnie. Śmieje się, że mam wielkie stopy (noszę rozmiar 40-41), a ona to takie malutkie, że wcale nie ma na nią butów, gada, jakie to ona ma małe rączki i tak dalej. Tak samo z ubraniami, ciągle podkreśla, że ona to kupuje na dziale dziecięcym i w ogóle wszystko jest na nią za długie albo za duże, nawet gdy nie pytałam. Udaje, że nie daje rady sama odkręcić butelki z wodą czy słoika, więc musi mnie prosić o pomoc, że torby z zakupami są za ciężkie, więc ja zawsze robię za tragarza, wszystkie bardziej wymagające siły rzeczy w naszym mieszkaniu robię ja, nawet od wyganiania robaków wszelakich jestem ja. I to nie jest pierwszy raz, wysokie kobiety od zawsze są maskulinizowane przez te niższe. I moja kontrowersyjna opinia - uważam, że niskie kobiety często kłamią z tym nienawidzeniem swojego wzrostu, a tak naprawdę im się to podoba. Bo wszędzie w popkulturze, filmach romantycznych, serialach, książkach bohaterki są niskie. Niskie kobiety utożsamiane są z delikatnością i są urocze. Mężczyźni też je uwielbiają, nawet ci wysocy +190 kochają niskie dziewczyny. Rozumiem narzekanie na to, że niskie kobiety są często infantylizowane, dużo ubrań nie pasuje, widać każdy dodatkowy kilogram i tak dalej, ale wiem też, że te gadki o tym, że chciałyby być wyższe to raczej pragnienia bycie szczupłą, z cudownymi dlugimi nogami, no jak modelka. To jest niestety efekt wygrania na jakiejś genetycznej loterii i większość wysokich kobiet tak nie wygląda. Ja nie jestem ani chuda ani gruba, choć bliżej mi do grubej niż do modelki i uwierzcie, że to nie jest fajne, gdy od koleżanek ciągle słyszysz "ale ty jesteś DUŻA!", "nie widzę ciebie w związku", "jak ty nosisz szpilki?!", "mogłabyś być moim ochroniarzem hihi", "serio tyle ważysz?", "jak ty możesz tyle jeść?". Już od dzieciństwa miałam kompleks, że jestem po prostu większa (nie że grubsza, zwyczajnie większa), muszę więcej jeść, żeby się najeść i nie jestem filigranowa. Myślałam, że w dorosłym życiu ludzie nie zwracają na to uwagi, ale niestety się zawiodłam. I - niestety - dużą rolę w infantylizacji samych siebie odgrywają kobiety, które udają "just a girl" malutkie, głupiutkie, nieporadne życiowo idiotki, szczególnie w obecności mężczyzn. Chciałabym, żeby stereotyp niskiej pick me girl był tylko wytworem internetu, ale zbyt wiele takich dziewczyn spotkałam, żeby w to nie wierzyć. I myślę, że jak ktoś nie jest wysoką nie-chudą kobietą to nie zrozumie, jak ciężko jest się czasem poczuć kobieco.