Niepopularne opinie o życiu

PEONIA pisze: ↑wt cze 09, 2026 3:39 pm I te teksty "a ja jestem z Warszawy" a "bo my w Warszawie" to ja osobiście uważam, ze to legendy miejskie w obecnych czasach, może kiedyś tak było ale teraz już nie.

Ani ja ani nikt kogo znam nie lubi tego mówić, bo dzieją się dwie rzeczy:
1. Właśnie zaczynają padać głupie teksty w stylu "oooo Warszawianka przyjechała" "a co tam słychać w wielkim świecie" i jechanie stereotypami jakie padały w tym wątku.

2. Ludziom jak w kreskówce, pokazują się dolary w oczach i zaraz kombinują jak je z Ciebie wycisnąć. Serio, mnie tez to kiedyś głupią spotkało u fryzjera na wesele kuzyna i wiele moich znajomych ma podobne doświadczenia.

Serio, każdy kogo znam prędzej się przekręci niż się przyzna jeśli nie musi. Ja raczej mowię, ze z centralnej polski jestem albo z Mazowsza

Kolorowanoc pisze: ↑wt cze 09, 2026 3:42 pm Niepopularna opinia. Denerwuje mnie jak ktoś zaokrągla komuś wiek. Np masz 36, 37 czy 38 lat a ktoś mówi że to "prawie 40"
Nie. Prawie to prawie a nie to samo. W ciągu dwóch, trzech lat dużo może się zmienić.

PEONIA pisze: ↑wt cze 09, 2026 3:50 pm A i jeszcze co do dużych miast. Zaraz jakoś po maturze jak miałam 19-22 lata sporo jeździłam do Krakowa i do Łodzi. Jako młoda dziewczyna miałam specyficzny gust - w senie nie byłam żadną alternatywa czy coś ale np. lubiłam nosić męskie kapelusze czy kupiłam sobie czerwone skórzane spodnie pod wpływem pokazu Versace (ach te błędy młodości) i w Warszawie to generalnie wszyscy mieli na mnie wylane - tak jak wspomniałam to nie była jakaś totalna awangarda ale rzeczy ciut odważniejsze niż to co ludzie zwykle noszą.

Za to w Krakowie ( o dziwo, bo to miasto z artystycznymi klimatami) notorycznie się ludzie gapili a w Łodzi to już w ogóle festiwal - nawet krzyki na ulicy mi się zdążało za mną słyszeć. I to czasy zaledwie kilka lat temu.

mariaow pisze: ↑wt cze 09, 2026 3:46 pm Mnie często zdarza się usłyszeć jak to ludzie muszą się pochwalić że są z Warszawy przykład: jadę tramwajem w dużym polskim mieście wojewódzkim, akurat była duża muzyczna impreza więc sporo przyjezdnych, tramwaj pełen i ziomki głośno opowiadają jak to w Warszawie mają tak albo siak, mimo że nikt nie pytał i w sumie nie ma to większego znaczenia dla rozmowy którą prowadzili nikt nie mówi „my w Gdańsku to xyz” ale zdaje sobie sprawę, że to nadal dowód anegdotyczny a nie statystyka

PEONIA pisze: ↑wt cze 09, 2026 4:00 pm Ostatnio słyszałam jak ktoś powiedział do dziewczyny 26! lat, ze jest tuż przed 30 i dużo czasu jej nie zostało Ja nie wiem skąd to się bierze.

Tak samo z zaokrąglaniem wieku ludzi co mają urodziny w grudniu czy listopadzie. Zauważyłam, ze jak człowiek jest dzieckiem to ludzie notorycznie pamiętają a nawet prostują jak dzieciak mówi "no rocznikowo tak ale urodzin jeszcze nie było" ale jak tylko taka osoba skończy 18 to nagle nie ma 18 tylko 19

Kolorowanoc pisze: ↑wt cze 09, 2026 3:58 pm 1. Denerwują mnie ludzie którzy są ciągle w biegu i mają pretensje do ludzi którzy chodzą/pracują spokojniejszym tempem. Presja na bycie szybkim i zapiertalanie w pracy. Tzw kult niewolnika.
2. Nie rozumiem i chyba nigdy nie zrozumiem kobiet które są bardzo wymagające tylko wobec swojej płci. Wytykają najmniejszy błąd, zawstydzają, próbują wywrzeć społeczna presję, zbierają się w grupie żeby poniżyć kobietę której zazdroszczą. Patrzą się krzywo na indywidualistki. Nagminne zachowanie wśród Polek. Odrażające i toksyczne. Narzucanie przestarzałych norm społecznych i mówienie bzdur że seksowny strój czy bycie ponętna to brak szacunku do siebie. Wmawianie kobietom że opinia publiczna jest najważniejsza a jak nie masz chłopa to coś z tobą nie tak. Strażniczki moralności robiące wszystko za dzieci i mężczyzn. Kobiety bez własnego charakteru, wmawiające normalnym kobietom że matka musi się poświęcać i nie myśleć o sobie. Pielęgnujące stare wzorce i ograniczenia społeczne wobec kobiet. Zinternalizowana mizoginia tak w skrócie.
3. Denerwują mnie osoby które na wszystko narzekają, są sceptyczni wobec wszystkiego i wszystkich. Pieprzą że czas szybko leci ale poczucie czasu jest subiektywne.
4. Skrajności religijne, polityczne. W każda stronę. Fanatycy religijni którzy mają klapki na oczach i wierzą że istnieje tylko jedna norma społeczna.
5. Interesowanie się cudzym życiem, bezczelne komentowanie bo "ja mam prawo do własnej opinii". Mentalność chłopa pańszczyzny który jest na tyle bezczelny że nie widzi w tym zachowaniu nic złego. Uważa że jego zdanie jest najważniejsze. Nagminne wśród Polaków.
6. Traktowanie indywidualistów i kobiet które idą pod prąd jak wrogów publicznych. Konformiści którzy myślą że człowiek jest wartościowy tylko jak należy do jakiegoś "stada" . Tłamszona oryginalność i bycie sobą. Wmawianie ludziom ze powinni czuć się winni bo mają więcej, wmawianie pseudo skromnosci i duszenie bycia sobą.
7.Ludzie którzy śmiecą w parkach, lasach, na ulicy. Nienawidzę.
I pewnie by się jeszcze cos znalazło ale... Co za dużo to nie zdrowo.

mariaow pisze: ↑wt cze 09, 2026 4:42 pm Ależ niepopularna opinia o tym śmieceniu! Zazwyczaj ludzie lubią śmieci.

Kolorowanoc pisze: ↑wt cze 09, 2026 3:58 pm 1. Denerwują mnie ludzie którzy są ciągle w biegu i mają pretensje do ludzi którzy chodzą/pracują spokojniejszym tempem. Presja na bycie szybkim i zapiertalanie w pracy. Tzw kult niewolnika.
2. Nie rozumiem i chyba nigdy nie zrozumiem kobiet które są bardzo wymagające tylko wobec swojej płci. Wytykają najmniejszy błąd, zawstydzają, próbują wywrzeć społeczna presję, zbierają się w grupie żeby poniżyć kobietę której zazdroszczą. Patrzą się krzywo na indywidualistki. Nagminne zachowanie wśród Polek. Odrażające i toksyczne. Narzucanie przestarzałych norm społecznych i mówienie bzdur że seksowny strój czy bycie ponętna to brak szacunku do siebie. Wmawianie kobietom że opinia publiczna jest najważniejsza a jak nie masz chłopa to coś z tobą nie tak. Strażniczki moralności robiące wszystko za dzieci i mężczyzn. Kobiety bez własnego charakteru, wmawiające normalnym kobietom że matka musi się poświęcać i nie myśleć o sobie. Pielęgnujące stare wzorce i ograniczenia społeczne wobec kobiet. Zinternalizowana mizoginia tak w skrócie.
3. Denerwują mnie osoby które na wszystko narzekają, są sceptyczni wobec wszystkiego i wszystkich. Pieprzą że czas szybko leci ale poczucie czasu jest subiektywne.
4. Skrajności religijne, polityczne. W każda stronę. Fanatycy religijni którzy mają klapki na oczach i wierzą że istnieje tylko jedna norma społeczna.
5. Interesowanie się cudzym życiem, bezczelne komentowanie bo "ja mam prawo do własnej opinii". Mentalność chłopa pańszczyzny który jest na tyle bezczelny że nie widzi w tym zachowaniu nic złego. Uważa że jego zdanie jest najważniejsze. Nagminne wśród Polaków.
6. Traktowanie indywidualistów i kobiet które idą pod prąd jak wrogów publicznych. Konformiści którzy myślą że człowiek jest wartościowy tylko jak należy do jakiegoś "stada" . Tłamszona oryginalność i bycie sobą. Wmawianie ludziom ze powinni czuć się winni bo mają więcej, wmawianie pseudo skromnosci i duszenie bycia sobą.
7.Ludzie którzy śmiecą w parkach, lasach, na ulicy. Nienawidzę.
I pewnie by się jeszcze cos znalazło ale... Co za dużo to nie zdrowo.

Verbena95 pisze: ↑wt cze 09, 2026 8:44 pm 1 - szybkość w mówieniu, myśleniu - tak, ale narzucanie innym - nie. Kultura zapierdolu jest bez sensu.
2 - a ile tego na tym forum...
3 - oj męczybuły są męczące, to fakt, nawet jak często mają rację.
4 - ogólnie ekstrema w każdą stronę są toksyczne, a ludzie tracą tam realistyczny osąd.
5 - to wpieprzanie się we wszystko, zadawanie niedyskretnych pytań, rzeczywiście bardzo w Polsce rozpowszechnione. Rzyg.
6 - NIE DAMY SIĘ!
7 - I jeszcze często się głupio tłumaczą: "bo nie było kosza, to nie moja wina". Twoja, bo wywaliłeś.

PEONIA pisze: ↑wt cze 09, 2026 8:57 pm Co do piątki na innym wątku właśnie gadałyśmy z dziewczynami, ze ludzie w Pl nie mają kompletnie taktu i takiej empatii w wielu sprawach. Swoją drogą to fascynujące, biorąc pod uwagę jak zamkniętym narodem jesteśmy, że nie ma problemu z wpieprzaniem się komuś w prywatne sprawy. Często Ci ludzie w ogóle nie słuchają tylko plotą swoje. Dwa autentyki jakie dane mi było słyszeć w otoczeniu:

np.
- Krysiu a masz tam jakiegoś kawalera? Ciągle tylko sama i sama
- Dziękuje wujku ale doszłam do wniosku, ze najlepiej mi samej
- ale we dwójkę się żyje łatwiej. Naprawdę i opłaty mniejsze (dalsze gadanie na ten temat )....

- nie smutno Wam tak bez dzieci a Wy kiedy?
- Wiele razy wam mówiliśmy że nie chcemy mieć dzieci
- ale to nic straconego, są adopcje, możecie przecież adoptować, dam Wam numer.....

Ja jeszcze rozumiem, komuś się wymsknie, nie pomyśli ale stawiają ludzie granice to i tak takie mają to w dupie jak grochem o ścianę.

Verbena95 pisze: ↑wt cze 09, 2026 8:44 pm 1 - szybkość w mówieniu, myśleniu - tak, ale narzucanie innym - nie. Kultura zapierdolu jest bez sensu.
2 - a ile tego na tym forum...
3 - oj męczybuły są męczące, to fakt, nawet jak często mają rację.
4 - ogólnie ekstrema w każdą stronę są toksyczne, a ludzie tracą tam realistyczny osąd.
5 - to wpieprzanie się we wszystko, zadawanie niedyskretnych pytań, rzeczywiście bardzo w Polsce rozpowszechnione. Rzyg.
6 - NIE DAMY SIĘ!
7 - I jeszcze często się głupio tłumaczą: "bo nie było kosza, to nie moja wina". Twoja, bo wywaliłeś.

PEONIA pisze: ↑wt cze 09, 2026 8:57 pm Co do piątki na innym wątku właśnie gadałyśmy z dziewczynami, ze ludzie w Pl nie mają kompletnie taktu i takiej empatii w wielu sprawach. Swoją drogą to fascynujące, biorąc pod uwagę jak zamkniętym narodem jesteśmy, że nie ma problemu z wpieprzaniem się komuś w prywatne sprawy. Często Ci ludzie w ogóle nie słuchają tylko plotą swoje. Dwa autentyki jakie dane mi było słyszeć w otoczeniu:

np.
- Krysiu a masz tam jakiegoś kawalera? Ciągle tylko sama i sama
- Dziękuje wujku ale doszłam do wniosku, ze najlepiej mi samej
- ale we dwójkę się żyje łatwiej. Naprawdę i opłaty mniejsze (dalsze gadanie na ten temat )....

- nie smutno Wam tak bez dzieci a Wy kiedy?
- Wiele razy wam mówiliśmy że nie chcemy mieć dzieci
- ale to nic straconego, są adopcje, możecie przecież adoptować, dam Wam numer.....

Ja jeszcze rozumiem, komuś się wymsknie, nie pomyśli ale stawiają ludzie granice to i tak takie mają to w dupie jak grochem o ścianę.

PEONIA pisze: ↑wt cze 09, 2026 3:50 pm A i jeszcze co do dużych miast. Zaraz jakoś po maturze jak miałam 19-22 lata sporo jeździłam do Krakowa i do Łodzi. Jako młoda dziewczyna miałam specyficzny gust - w senie nie byłam żadną alternatywa czy coś ale np. lubiłam nosić męskie kapelusze czy kupiłam sobie czerwone skórzane spodnie pod wpływem pokazu Versace (ach te błędy młodości) i w Warszawie to generalnie wszyscy mieli na mnie wylane - tak jak wspomniałam to nie była jakaś totalna awangarda ale rzeczy ciut odważniejsze niż to co ludzie zwykle noszą.

Za to w Krakowie ( o dziwo, bo to miasto z artystycznymi klimatami) notorycznie się ludzie gapili a w Łodzi to już w ogóle festiwal - nawet krzyki na ulicy mi się zdążało za mną słyszeć. I to czasy zaledwie kilka lat temu.

Kolorowanoc pisze: ↑wt cze 09, 2026 10:14 pm Brak kultury i taktu, na całe szczęście coraz więcej ludzi przestaje wtykać nosa w nie swoje sprawy

sergioleone pisze: ↑śr cze 10, 2026 8:53 am Moja niepopularna opinia w kwestii tej dyskusji o kulturze i wścibstwie jest taka, że w większości przypadków ludziom przeszkadzają te sąsiedzkie zagadywania czy komentarze babć i cioć na imprezach, bo mają niski próg wrażliwości na swoim punkcie, chcą bardzo chronić swoją prywatność i wybory życiowe i ogólnie mają introwertyczną naturę, sami się nie interesują cudzym życiem, że cudze zainteresowanie ich własnym życiem uważają za inwazyjne.
I, TAK, mają pewne prawo być wrażliwi, dbać w ten sposób o prywatność itp, mają prawo nie chcieć rozmawiać o tym z randomami czy nawet rodziną, a pewnie, tylko to nie ma nic wspólnego z obiektywną opinią o kulturze czy wścibstwie tych cioć i babć, i sąsiadek.
To jest prywatna opinia ludzi, ich granice, ich potrzeby.
Etykietowanie, że hurrdurr brak kultury pomaga, być może, czuć się samemu lepiej, że nie nie, to nie moja osobowość, to otoczenie nie ma taktu - bo może potrzebują takiego zapewniania, nie wiem, usprawiedliwiania swojej postawy. Podobnie jak tu piszą i potem czytają słowa poparcia, to też takie imo potwierdzanie, że no oczywiście, wszyscy wiedzą, że to wścibstwo i brak kultury, czyli to fakt.
Nope, nadal opinia.
Btw. nie uważam, żeby tu trzeba było cokolwiek usprawiedliwiać, ludzie są różni i mogą czegoś nie lubić, to nic złego.
Ale etykietki już są średnie i imo niesprawiedliwie, tylko wszyscy uwielbiamy je przyklejać (jak ja sama chwilę wcześniej o Warszawiakach ogólnie, no ba, też daję łatki, wiem :D)

Równie dobrze można powiedzieć, że przywołani Niemcy są sztywni, obcy, odpychający, w pupie mają innych ludzi - i to nie jest żaden taktowny brak wścibstwa, tylko zimna postawa ludzi patrzących wyłącznie na swój czubek nosa, a zerowe zainteresowanie otoczeniem to dowód pogardy. A przecież tak nie jest, to po prostu inny chów. My historycznie jesteśmy raczej otwarci i ciekawi innych, i nie sądzę, żeby taka babcia czy wujek w ogóle myśleli, że swoim zachowaniem przekraczają granice, w ich mniemaniu to jest dowód zainteresowania nami, jakiejś może nawet troski, że ktoś sam zostanie jak palec. W południowych krajach, np. we Włoszech, życie "w oknie" jest na porządku dziennym, a zagadywanie o prywatnych sprawach jest akceptowane.
To w ogóle szersza kwestia: co było u nas akceptowane kiedyś (pokolenie dziadków, rodziców), a co jest teraz. I to się zmienia faktycznie. Ale nie oceniałabym tych zmian jako na + czy na -.

Ostatnio na swoim kursie miałam super panel o komunikacji i padło zdanie, które teraz uważam za mega kompas w życiu - o ile ktoś w ogóle chce się otworzyć na cudzą perspektywę i jakoś porozumieć: "Ludzie postępują i działają najlepiej jak potrafią, w oparciu o myślenie / myśli, które uważają za realne i prawdziwe z momentu na moment. Nasz osobisty obraz świata, a co za tym idzie osobiste doświadczenie życia
(biznesu, pracy, relacji), jest odbiciem tego, co mamy w głowach i sercach."

tl;dr to, że my oceniamy negatywnie jakieś zachowania, nie znaczy, że człowiek po drugiej stronie ma tę intencję. Przypisując negatywne pobudki tym osobom finalnie imo robimy krzywdę tylko sobie ;p

123wiosna123 pisze: ↑śr cze 10, 2026 9:42 am Więc mamy przypisywać pozytywne pobudki osobom które setny raz np wciskają ze masz sobie kogoś znaleźć bo wstyd byc stara panna pomimo ze setki raz mówisz ze wolisz byc sam? Albo pytania o dzieci kiedy ludzie wiedzą ze nie możesz ich miec?
Wlasnie ludzie maja często negatywne pobudki i często mowia cos zeby komus dowalić. A później jest tłumaczenie ze to taki niewinny żarcik, taka szpileczka i ktos ma kija w dupie.
No nie. Jeśli sobie czegoś nie życzysz a ktos tego nie respektuje to tak taka osoba ma negatywne pobudki i robi to specjalnie. To jest wieczne tłumaczenie ze na pewno ktoś nie wie, ktos chce dobrze itd no sorry ale nie

sergioleone pisze: ↑śr cze 10, 2026 8:53 am Moja niepopularna opinia w kwestii tej dyskusji o kulturze i wścibstwie jest taka, że w większości przypadków ludziom przeszkadzają te sąsiedzkie zagadywania czy komentarze babć i cioć na imprezach, bo mają niski próg wrażliwości na swoim punkcie, chcą bardzo chronić swoją prywatność i wybory życiowe i ogólnie mają introwertyczną naturę, sami się nie interesują cudzym życiem, że cudze zainteresowanie ich własnym życiem uważają za inwazyjne.
I, TAK, mają pewne prawo być wrażliwi, dbać w ten sposób o prywatność itp, mają prawo nie chcieć rozmawiać o tym z randomami czy nawet rodziną, a pewnie, tylko to nie ma nic wspólnego z obiektywną opinią o kulturze czy wścibstwie tych cioć i babć, i sąsiadek.
To jest prywatna opinia ludzi, ich granice, ich potrzeby.
Etykietowanie, że hurrdurr brak kultury pomaga, być może, czuć się samemu lepiej, że nie nie, to nie moja osobowość, to otoczenie nie ma taktu - bo może potrzebują takiego zapewniania, nie wiem, usprawiedliwiania swojej postawy. Podobnie jak tu piszą i potem czytają słowa poparcia, to też takie imo potwierdzanie, że no oczywiście, wszyscy wiedzą, że to wścibstwo i brak kultury, czyli to fakt.
Nope, nadal opinia.
Btw. nie uważam, żeby tu trzeba było cokolwiek usprawiedliwiać, ludzie są różni i mogą czegoś nie lubić, to nic złego.
Ale etykietki już są średnie i imo niesprawiedliwie, tylko wszyscy uwielbiamy je przyklejać (jak ja sama chwilę wcześniej o Warszawiakach ogólnie, no ba, też daję łatki, wiem :D)

Równie dobrze można powiedzieć, że przywołani Niemcy są sztywni, obcy, odpychający, w pupie mają innych ludzi - i to nie jest żaden taktowny brak wścibstwa, tylko zimna postawa ludzi patrzących wyłącznie na swój czubek nosa, a zerowe zainteresowanie otoczeniem to dowód pogardy. A przecież tak nie jest, to po prostu inny chów. My historycznie jesteśmy raczej otwarci i ciekawi innych, i nie sądzę, żeby taka babcia czy wujek w ogóle myśleli, że swoim zachowaniem przekraczają granice, w ich mniemaniu to jest dowód zainteresowania nami, jakiejś może nawet troski, że ktoś sam zostanie jak palec. W południowych krajach, np. we Włoszech, życie "w oknie" jest na porządku dziennym, a zagadywanie o prywatnych sprawach jest akceptowane.
To w ogóle szersza kwestia: co było u nas akceptowane kiedyś (pokolenie dziadków, rodziców), a co jest teraz. I to się zmienia faktycznie. Ale nie oceniałabym tych zmian jako na + czy na -.

Ostatnio na swoim kursie miałam super panel o komunikacji i padło zdanie, które teraz uważam za mega kompas w życiu - o ile ktoś w ogóle chce się otworzyć na cudzą perspektywę i jakoś porozumieć: "Ludzie postępują i działają najlepiej jak potrafią, w oparciu o myślenie / myśli, które uważają za realne i prawdziwe z momentu na moment. Nasz osobisty obraz świata, a co za tym idzie osobiste doświadczenie życia
(biznesu, pracy, relacji), jest odbiciem tego, co mamy w głowach i sercach."

tl;dr to, że my oceniamy negatywnie jakieś zachowania, nie znaczy, że człowiek po drugiej stronie ma tę intencję. Przypisując negatywne pobudki tym osobom finalnie imo robimy krzywdę tylko sobie ;p

123wiosna123 pisze: ↑śr cze 10, 2026 9:42 am Więc mamy przypisywać pozytywne pobudki osobom które setny raz np wciskają ze masz sobie kogoś znaleźć bo wstyd byc stara panna pomimo ze setki raz mówisz ze wolisz byc sam? Albo pytania o dzieci kiedy ludzie wiedzą ze nie możesz ich miec?
Wlasnie ludzie maja często negatywne pobudki i często mowia cos zeby komus dowalić. A później jest tłumaczenie ze to taki niewinny żarcik, taka szpileczka i ktos ma kija w dupie.
No nie. Jeśli sobie czegoś nie życzysz a ktos tego nie respektuje to tak taka osoba ma negatywne pobudki i robi to specjalnie. To jest wieczne tłumaczenie ze na pewno ktoś nie wie, ktos chce dobrze itd no sorry ale nie

Tak jak te tłumaczenie bo mowi tak babcia, ona jest starsza i w ogole trzeba jej ustąpić i przemilczeć. To ze ktos jest starszy czy stary, ma swoj światopogląd i zasady to nie znaczy ze jak mowisz takiej osobie tysięczny raz ze czegoś sobie nie życzysz a ona dalej to robi to na pewno ma pozytywne podejście i chce dobrze. No nie chce.

Barasia pisze: ↑śr cze 10, 2026 9:53 am Niepopularna opinia - nie można zranić kogoś kto interpretuje nasze słowa pozytywnie. Jeśli ktoś się do mnie dopiernicza z intencją zrobienia przykrości, a ja nie zrozumiem o co mu chodzi i na przykład uznam, że jest troszkę głupawy, bo zadaje pytania nie na miejscu, to moje uczucia pozostają nienaruszone ;)

PEONIA pisze: ↑śr cze 10, 2026 9:51 am Jako ekstrawertyk lubiący gadać i dużo gadający mam do Ciebie jedno pytanie - czemu wspomniana ciotka nie może się w ramach rozmowy zapytać jak Ci azalie na balkonie kwitną albo jak tam było w Kołobrzegu na wczasach tylko - a czemu chłopa ni masz? a dzieci kiedy? a pis to a po to tamto...?

"tl;dr to, że my oceniamy negatywnie jakieś zachowania, nie znaczy, że człowiek po drugiej stronie ma tę intencję. Przypisując negatywne pobudki tym osobom finalnie imo robimy krzywdę tylko sobie ;p" - tak się powołujesz na tę empatię. A ja się zapytam gdzie empatia takich osób wobec drugich. Chyba nie trzeba być tytanem intelektu by wiedzieć, ze np. brak dzieci równie dobrze może być kwestią bolesną.

Wspomniany przeze mnie przykład dotyczył mojej kuzynki która się właśnie rozstała w nieprzyjemnych okolicznościach z partnerem, którego z różnych względów większości rodzinie nie przedstawiła . Janusz miał postawioną granice, ze ktoś nie chce gadać ale nie - za przeproszeniem, mimo znaku stop pi***rdoli dalej na ten temat nie wiadomo czemu. Nie może opowiedzieć jak mu remont Passata idzie? Czy taka osoba ma dobre intencje? Wątpię. Bo gdyby miała i się zagalopowała to po postawieniu granicy by skończyła temat

sergioleone pisze: ↑śr cze 10, 2026 10:00 am A może ją warto spytać, czemu o to pyta?
Opcji jest masa, można sobie serio wybrać z każdej strony, naprawdę, zobacz:
- ciotka jest samotna i żywo ją interesuje, czemu młoda osoba też, może dzięki temu sama młodnieje albo dowiaduje się o życiu
- ciotka jest nieszczęśliwa i zgorzkniała w swojej relacji, chętnie posłucha, co czemu i po co u kogoś innego, bo jej od tego wewnętrznie lepiej, a potrzebuje się poczuć lepiej
- ciotka jest podatna na psychowpływy i bardzo do niej trafia konserwatywny przekaz pis, który jej mówi, jak żyć, co jest dobre, a co złe, czarno-biało gotowy przepis, żeby nie musiała myśleć, bo sama myśleć nie lubi albo nie umie
- ciotka nie wie, co to znaczy empatia w tym ujęciu, w którym wiesz ty, bo ją tego nie uczono, ona zna z życia inne przykłady, inaczej żyła jej babka i matka, inaczej żyli i żyją jej sąsiedzi, więc skąd, powiedz mi, ma mieć inny wzorzec? Zwłaszcza że być może fakt, że żyje na świecie dłużej od ciebie jest dla niej jedynym źródłem pewności, że coś umie i coś potrafi, a te młode to tylko nowe wymysły mają, co to się porobiło

Nie znam jej, nie wiem, ale z głowy ci podałam szereg innych powodów, bo nie jestem emocjonalnie związana z tym tematem. Ty w swojej glowie ograniczyłaś się do jednego, bo tak ci pasuje do twojej koncepcji, czy nie tak?