Rzeczy czy zdania które zrozumieliście dopiero z czasem

rozemocjonowana pisze: ↑wt gru 30, 2025 11:03 am Wiesz skąd te parszywe podejście?

I jak tu mówić o systemowym prześladowaniu mężczyzn?
Organizacja, z którą współpracuję również mierzyła się z podobnymi sytuacjami.

Poza tym badania wskazuja, że kobiety są silniejsze psychicznie (wykazują większą odporność psychiczną w kontekście radzenia sobie ze stresem i kryzysami), poniżej kilka artykułów z linkami do badań:
https://pmc.ncbi.nlm.nih.gov/articles/PMC11225381/
https://brieflands.com/journals/ijpbs/articles/13091
https://www.sciencedirect.com/science/a ... 2718313260

P.S. Nie neguję problemów mężczyzn, absolutnie nie o to mi chodzi. Zwracam jednak uwagę na to skąd one się wywodzą, żeby skończyć z fałszywą narracją o tak ogromnej dyskryminacji mężczyzn (co nie znaczy, że całkiem neguję ich dyskryminację).

majsterklepka2025 pisze: ↑wt gru 30, 2025 11:10 am To znaczy wyłącznie o tym, że kobiety systemowo mają więcej edukacji jak sobie radzić w problemach j mają więcej możliwości wsparcia a także świadczy k samych kobietach.
Często jest tak: Żona ma problem poważny - dostaje wsparcie od męża, matki, ojca i innych osób. Mąż ma problem poważny - nie dostaje wsparcia od żony, rodziców i innych osób. Słyszy, żeby się wziął w garść, nie mazgail. Bo przecież "chłopaki nie płaczą".

tajemniczakobieta pisze: ↑wt gru 30, 2025 11:00 am Zwłaszcza czasu ma dużo i energii na bycie ojcem 7 latki w wieku 75 lat

majsterklepka2025 pisze: ↑wt gru 30, 2025 10:52 am A dlaczego niby nie? Jest wiele szczęśliwych związków, kiedy mężczyzna jest sporo starszy od swojej żony.
Uważasz, że Marek Kondrat nie jest dojrzały?
Facet, który ma wiek, ale też nadal jest przystojny, zadbany, ma doświadczenie życiowe, mądrość życiową, pieniądze, jakiś majątek może dużo zaoferować kobiecie. Ma dużo, żeby stworzyć z nią dom, rodzinę.
Zazdrościsz, że w drugą stronę to rzadko się zdarza?

majsterklepka2025 pisze: ↑wt gru 30, 2025 11:16 am A dlaczego nie? Dziecko ma ojca , który już nie pracuje i ma dużo czasu oraz młodą matkę. Czego tu brak?
Oby tylko dożył do 20 urodzin dziecka

rozemocjonowana pisze: ↑wt gru 30, 2025 2:49 pm Kobieta w wieku 35+ chce zajść w ciąże- "o ta głupia pościanówa! urodzi chore dziecko i to ja będę musiał je utrzymywać z podatków!"
Mężczyzna płodzi dziecko w wieku 35+- wszystko spoko, mniejsza o to, że jakość nasienia spada, co wpływa na znaczący wzrost chorób płodu. Już nie wspominając o spermie mężczyzny 67+ ;)

A co najważniejsze... średnia wieku życia mężczyzn w Polsce to niecałe 75 lat. Czy naprawdę ktoś zdrowy na umyśle chce zostać ojcem w tak późnym wieku? Ojcem, który musi wychować dziecko, nabiegać się za nim, a nie opuścić jak te będzie nastolatkiem czy zacznie dorosłe życie (przy dobrych wiatrach).

tajemniczakobieta pisze: ↑wt gru 30, 2025 10:49 am Osobiście uważam, że te kobiety, które akceptuję swój wiek i nie próbują pozować na młodsze, są tak naprawdę dużo szczęśliwsze niż te, które usilnie walczą z naturą, robiąc sobie operacje plastyczne i zabiegi medycyny estetycznej, by zamaskować upływ czasu.

Szczur Karolek pisze: ↑pn sty 05, 2026 6:02 pm To i tak nic nie daje Jak widzę, co zrobiła ze sobą Jennifer Aniston, to łapię się za głowę. Albo inny przykład, widziałam niedawno zdjęcia Sarkozy’ego i Carli Bruni z wakacji - Carla zrobiła z siebie taką kukłę, że imo 70-letni Nicholas wygląda młodziej.

majsterklepka2025 pisze: ↑pn sty 05, 2026 9:05 pm Jen Aniston się zoperowała? Dziwne, przecież słynęła z naturalnej urody

A jak Bruni na wakacjach z Sarko skoro ten siedzi w kiciu?

jadwiga033 pisze: ↑pn paź 27, 2025 8:37 pm Zawsze patrzyłam na ludzi przez pryzmat siebie i swojego podejścia - lubiłam ich wspierać, pomagać, byłam bardzo otwarta i kochałam ludzi, dzieliłam się wieloma rzeczami z mojego życia - tymi pozytywnymi jak i troskami, wydawało mi się, że to każdy kto się uśmiechał i rozmawiał miał dobre intencje i był ok.
Jakże zabolało wiele sytuacji, gdy dostałam plaskacza w twarz w postaci plotek, dopowiadań na mój temat, szydzenia, czy gdy byłam tylko potrzebna by wyciągnąć kogoś z dołka i zająć mu czas.
Bolało cholernie, złamało mnie to na długi czas, od tamtej pory na bliższe relacje sie zamknęłam, wychodzę z założenia, że lepiej mówić mniej o sobie.
Plus taki, że nauczyłam się polegać na sobie i liczyć tylko na siebie, wiele osób tylko czeka na potknięcie.
Mam na szczęście przy sobie cudowne osoby, które znam od wielu lat.
Jedynie czego żałuję i że tak późno zrozumiałam, to to, że byłam tak naiwna i wierzyłam w dobro ludzi:) Niczego poza tym

rozemocjonowana pisze: ↑wt gru 30, 2025 2:49 pm Kobieta w wieku 35+ chce zajść w ciąże- "o ta głupia pościanówa! urodzi chore dziecko i to ja będę musiał je utrzymywać z podatków!"
Mężczyzna płodzi dziecko w wieku 35+- wszystko spoko, mniejsza o to, że jakość nasienia spada, co wpływa na znaczący wzrost chorób płodu. Już nie wspominając o spermie mężczyzny 67+ ;)

A co najważniejsze... średnia wieku życia mężczyzn w Polsce to niecałe 75 lat. Czy naprawdę ktoś zdrowy na umyśle chce zostać ojcem w tak późnym wieku? Ojcem, który musi wychować dziecko, nabiegać się za nim, a nie opuścić jak te będzie nastolatkiem czy zacznie dorosłe życie (przy dobrych wiatrach).

terrible pisze: ↑sob sty 17, 2026 8:48 pm Ja może z kilkoma rzeczami które mi przyszły do głowy, gdy Was czytałam:

1. Nie ma pracy idealnej, w myśl której "pokochasz swoją pracę to potem już jakbyś nigdy nie była w pracy". Jeśli robisz coś pod przymusem i jeśli od czyjejś oceny zależy ile kasy dostaniesz, to po prostu nie ma - nawet Taylor Swift mówiła, że są piosenki, które śpiewa, bo fani by ją zabili gdyby nie, ale ona sama ich nie lubi. Dlatego trzeba się zastanowić, co na danym momencie życia jest w pracy najważniejsze - nazwa firmy? stanowiska? kasa? rozwój? fajni ludzie? zdalnie? I jeśli ma się już połowę z nich, to ok, to jest dobre miejsce. Co jakiś czas trzeba to weryfikować i jeśli praca już nie daje tego co wcześniej lub priorytety się zmieniły, to idziemy dalej. Ale nie wierzę w "pracę idealną", to bajka, żeby wpędzić nas w poczucie winy i że "to moja wina, że mi się nie podoba". Od kiedy to zrozumiałam, przestałam skakać co 6-8 miesięcy bo "to nie to", rozwijam fajnie karierę a spełniam się po godzinach.

2. Banał, ale lepiej wstydzić się że coś się zrobiło, niż żałować że czegoś się nie zrobiło. Przed snem nie dopadają mnie wspomnienia przypałów z przeszłości, tylko mam przed oczami wszystkie te niewykorzystane szanse (także w situationshipach) i snuję scenariusze, co by było gdyby. Kwestii rzeczy, które zrobiłam i wyszły słabo nigdy nie ma na agendzie moich "wieczornych filmów" ;)

3. Prawie każdy ma jakiegoś "trupa w rodzinnej szafie". Zawsze się wstydziłam rodzica z problemem alkoholowym i ogólnie pato-domu z wnętrzem jak ze sprawy dla reportera. Tymczasem z kim w życiu jakoś bardziej nie gadam, to (zwłaszcza w tym kraju) niestety co 3 osobę spotkał alkoholizm w rodzinie albo jakaś forma przemocy, nawet jeśli dom wygląda jak z żurnalu.

4.Warto się porównywać, ale tylko ze sobą sprzed jakiegoś czasu. Tylko to ma sens i dopiero wtedy można się zorientować, jaką drogę się przeszło i w jakim miejscu się jest.

5. Zdziwiło mnie na pewno, ilu ojców mają moje sukcesy. Tak jak widzicie, mimo domu jak ze sprawy dla reportera uważam, że znakomicie sobie radzę w życiu, choć z potknięciami. Cała moja rodzina (bliższa i dalsza) spija sobie z dziubków bo tak super mnie wychowali i dzięki im mam to co mam. Nie są w stanie pojąć, że mam to wszystko POMIMO im i niewyobrażalne rzeczy mogłabym osiągnąć, gdybym miała jakieś wsparcie. Gdy tylko coś nie wychodzi, to wtedy człowiek zostaje kompletnie sam, a ci, którzy najgłośniej krzyczą o zasługach w twoich sukcesach, będą pierwsi, by cię obwinić w takiej sytuacji i nazywać nieudacznikiem.

123wiosna123 pisze: ↑sob sty 17, 2026 10:11 pm 2. Lepiej wstydzic sie tego co zrobiło itd to jest dobra gadka kiedy twój największy przypal to o obrzyganie komus butów. Jest masa ludzi ktora bedzie żałować przemocowyxh związków, decyzji ktore doprowadziły je do ruiny itd serio myślisz ze to jest spoko bo najważniejsze ze coś robili i najważniejsze ze spróbowali bo najwyżej beda sie tego wstydzic? No nie. Gdyby nie takie decyzje to mieliby w zyciu święty spokoj.

123wiosna123 pisze: ↑sob sty 17, 2026 10:11 pm 2. Lepiej wstydzic sie tego co zrobiło itd to jest dobra gadka kiedy twój największy przypal to o obrzyganie komus butów. Jest masa ludzi ktora bedzie żałować przemocowyxh związków, decyzji ktore doprowadziły je do ruiny itd serio myślisz ze to jest spoko bo najważniejsze ze coś robili i najważniejsze ze spróbowali bo najwyżej beda sie tego wstydzic? No nie. Gdyby nie takie decyzje to mieliby w zyciu święty spokoj.

PrzemoKondratowicz pisze: ↑sob sty 17, 2026 10:39 pm Zgadzam się. Przykładowo - macierzyństwo/posiadanie dziecka. Zasada że lepiej żałować że się zrobiło niż żałować że się nie zrobiło tu nie zadziała. Takie teksty to właśnie w kategorii obrzygania kogoś na imprezie czy napisania wiadomości a nie w większych życiowych decyzjach.

Katban pisze: ↑śr lis 19, 2025 10:36 am Ależ ja nie twierdzę, że nie jestem zdesperowana xD Nic nie poradzę, że mnie to tak dotknęło. Pójście do psychologa raczej nie załatwi problemu, bo najpewniej skończyłoby się na czczym gadaniu o samoakceptacji i tekstach że każda kobieta jest piękna na swój sposób, a operacje zabiorą mi indywidualność, co jak wiemy - nie jest prawdą. Więc chyba szkoda