Niepopularne opinie o życiu

Leslymi pisze: ↑wt sie 18, 2026 11:22 am Jestem wysoka jak na kobietę i to zawsze był mój kompleks. Moja kontrowersyjna opinia - wysokie kobiety są akceptowalne i fajne w oczach społeczeństwa tylko wtedy, gdy mają figurę modelki i ponadprzeciętną urodę. W innym przypadku jest się wielkoludem, który robi dla niskich koleżanek za substytut wysokiego faceta. Już zbyt wiele razy to przerabiałam... Najnowszy przykład - moja współlokatorka ze studiów ma jakieś na oko 155cm wzrostu i kocha podkreślać, jaka to ona jest malutka w porównaniu do mnie. Śmieje się, że mam wielkie stopy (noszę rozmiar 40-41), a ona to takie malutkie, że wcale nie ma na nią butów, gada, jakie to ona ma małe rączki i tak dalej. Tak samo z ubraniami, ciągle podkreśla, że ona to kupuje na dziale dziecięcym i w ogóle wszystko jest na nią za długie albo za duże, nawet gdy nie pytałam. Udaje, że nie daje rady sama odkręcić butelki z wodą czy słoika, więc musi mnie prosić o pomoc, że torby z zakupami są za ciężkie, więc ja zawsze robię za tragarza, wszystkie bardziej wymagające siły rzeczy w naszym mieszkaniu robię ja, nawet od wyganiania robaków wszelakich jestem ja. I to nie jest pierwszy raz, wysokie kobiety od zawsze są maskulinizowane przez te niższe. I moja kontrowersyjna opinia - uważam, że niskie kobiety często kłamią z tym nienawidzeniem swojego wzrostu, a tak naprawdę im się to podoba. Bo wszędzie w popkulturze, filmach romantycznych, serialach, książkach bohaterki są niskie. Niskie kobiety utożsamiane są z delikatnością i są urocze. Mężczyźni też je uwielbiają, nawet ci wysocy +190 kochają niskie dziewczyny. Rozumiem narzekanie na to, że niskie kobiety są często infantylizowane, dużo ubrań nie pasuje, widać każdy dodatkowy kilogram i tak dalej, ale wiem też, że te gadki o tym, że chciałyby być wyższe to raczej pragnienia bycie szczupłą, z cudownymi dlugimi nogami, no jak modelka. To jest niestety efekt wygrania na jakiejś genetycznej loterii i większość wysokich kobiet tak nie wygląda. Ja nie jestem ani chuda ani gruba, choć bliżej mi do grubej niż do modelki i uwierzcie, że to nie jest fajne, gdy od koleżanek ciągle słyszysz "ale ty jesteś DUŻA!", "nie widzę ciebie w związku", "jak ty nosisz szpilki?!", "mogłabyś być moim ochroniarzem hihi", "serio tyle ważysz?", "jak ty możesz tyle jeść?". Już od dzieciństwa miałam kompleks, że jestem po prostu większa (nie że grubsza, zwyczajnie większa), muszę więcej jeść, żeby się najeść i nie jestem filigranowa. Myślałam, że w dorosłym życiu ludzie nie zwracają na to uwagi, ale niestety się zawiodłam. I - niestety - dużą rolę w infantylizacji samych siebie odgrywają kobiety, które udają "just a girl" malutkie, głupiutkie, nieporadne życiowo idiotki, szczególnie w obecności mężczyzn. Chciałabym, żeby stereotyp niskiej pick me girl był tylko wytworem internetu, ale zbyt wiele takich dziewczyn spotkałam, żeby w to nie wierzyć. I myślę, że jak ktoś nie jest wysoką nie-chudą kobietą to nie zrozumie, jak ciężko jest się czasem poczuć kobieco.

Leslymi pisze: ↑wt sie 18, 2026 11:22 am Jestem wysoka jak na kobietę i to zawsze był mój kompleks. Moja kontrowersyjna opinia - wysokie kobiety są akceptowalne i fajne w oczach społeczeństwa tylko wtedy, gdy mają figurę modelki i ponadprzeciętną urodę. W innym przypadku jest się wielkoludem, który robi dla niskich koleżanek za substytut wysokiego faceta. Już zbyt wiele razy to przerabiałam... Najnowszy przykład - moja współlokatorka ze studiów ma jakieś na oko 155cm wzrostu i kocha podkreślać, jaka to ona jest malutka w porównaniu do mnie. Śmieje się, że mam wielkie stopy (noszę rozmiar 40-41), a ona to takie malutkie, że wcale nie ma na nią butów, gada, jakie to ona ma małe rączki i tak dalej. Tak samo z ubraniami, ciągle podkreśla, że ona to kupuje na dziale dziecięcym i w ogóle wszystko jest na nią za długie albo za duże, nawet gdy nie pytałam. Udaje, że nie daje rady sama odkręcić butelki z wodą czy słoika, więc musi mnie prosić o pomoc, że torby z zakupami są za ciężkie, więc ja zawsze robię za tragarza, wszystkie bardziej wymagające siły rzeczy w naszym mieszkaniu robię ja, nawet od wyganiania robaków wszelakich jestem ja. I to nie jest pierwszy raz, wysokie kobiety od zawsze są maskulinizowane przez te niższe. I moja kontrowersyjna opinia - uważam, że niskie kobiety często kłamią z tym nienawidzeniem swojego wzrostu, a tak naprawdę im się to podoba. Bo wszędzie w popkulturze, filmach romantycznych, serialach, książkach bohaterki są niskie. Niskie kobiety utożsamiane są z delikatnością i są urocze. Mężczyźni też je uwielbiają, nawet ci wysocy +190 kochają niskie dziewczyny. Rozumiem narzekanie na to, że niskie kobiety są często infantylizowane, dużo ubrań nie pasuje, widać każdy dodatkowy kilogram i tak dalej, ale wiem też, że te gadki o tym, że chciałyby być wyższe to raczej pragnienia bycie szczupłą, z cudownymi dlugimi nogami, no jak modelka. To jest niestety efekt wygrania na jakiejś genetycznej loterii i większość wysokich kobiet tak nie wygląda. Ja nie jestem ani chuda ani gruba, choć bliżej mi do grubej niż do modelki i uwierzcie, że to nie jest fajne, gdy od koleżanek ciągle słyszysz "ale ty jesteś DUŻA!", "nie widzę ciebie w związku", "jak ty nosisz szpilki?!", "mogłabyś być moim ochroniarzem hihi", "serio tyle ważysz?", "jak ty możesz tyle jeść?". Już od dzieciństwa miałam kompleks, że jestem po prostu większa (nie że grubsza, zwyczajnie większa), muszę więcej jeść, żeby się najeść i nie jestem filigranowa. Myślałam, że w dorosłym życiu ludzie nie zwracają na to uwagi, ale niestety się zawiodłam. I - niestety - dużą rolę w infantylizacji samych siebie odgrywają kobiety, które udają "just a girl" malutkie, głupiutkie, nieporadne życiowo idiotki, szczególnie w obecności mężczyzn. Chciałabym, żeby stereotyp niskiej pick me girl był tylko wytworem internetu, ale zbyt wiele takich dziewczyn spotkałam, żeby w to nie wierzyć. I myślę, że jak ktoś nie jest wysoką nie-chudą kobietą to nie zrozumie, jak ciężko jest się czasem poczuć kobieco.

Leslymi pisze: ↑wt sie 18, 2026 11:22 am Jestem wysoka jak na kobietę i to zawsze był mój kompleks. Moja kontrowersyjna opinia - wysokie kobiety są akceptowalne i fajne w oczach społeczeństwa tylko wtedy, gdy mają figurę modelki i ponadprzeciętną urodę. W innym przypadku jest się wielkoludem, który robi dla niskich koleżanek za substytut wysokiego faceta. Już zbyt wiele razy to przerabiałam... Najnowszy przykład - moja współlokatorka ze studiów ma jakieś na oko 155cm wzrostu i kocha podkreślać, jaka to ona jest malutka w porównaniu do mnie. Śmieje się, że mam wielkie stopy (noszę rozmiar 40-41), a ona to takie malutkie, że wcale nie ma na nią butów, gada, jakie to ona ma małe rączki i tak dalej. Tak samo z ubraniami, ciągle podkreśla, że ona to kupuje na dziale dziecięcym i w ogóle wszystko jest na nią za długie albo za duże, nawet gdy nie pytałam. Udaje, że nie daje rady sama odkręcić butelki z wodą czy słoika, więc musi mnie prosić o pomoc, że torby z zakupami są za ciężkie, więc ja zawsze robię za tragarza, wszystkie bardziej wymagające siły rzeczy w naszym mieszkaniu robię ja, nawet od wyganiania robaków wszelakich jestem ja. I to nie jest pierwszy raz, wysokie kobiety od zawsze są maskulinizowane przez te niższe. I moja kontrowersyjna opinia - uważam, że niskie kobiety często kłamią z tym nienawidzeniem swojego wzrostu, a tak naprawdę im się to podoba. Bo wszędzie w popkulturze, filmach romantycznych, serialach, książkach bohaterki są niskie. Niskie kobiety utożsamiane są z delikatnością i są urocze. Mężczyźni też je uwielbiają, nawet ci wysocy +190 kochają niskie dziewczyny. Rozumiem narzekanie na to, że niskie kobiety są często infantylizowane, dużo ubrań nie pasuje, widać każdy dodatkowy kilogram i tak dalej, ale wiem też, że te gadki o tym, że chciałyby być wyższe to raczej pragnienia bycie szczupłą, z cudownymi dlugimi nogami, no jak modelka. To jest niestety efekt wygrania na jakiejś genetycznej loterii i większość wysokich kobiet tak nie wygląda. Ja nie jestem ani chuda ani gruba, choć bliżej mi do grubej niż do modelki i uwierzcie, że to nie jest fajne, gdy od koleżanek ciągle słyszysz "ale ty jesteś DUŻA!", "nie widzę ciebie w związku", "jak ty nosisz szpilki?!", "mogłabyś być moim ochroniarzem hihi", "serio tyle ważysz?", "jak ty możesz tyle jeść?". Już od dzieciństwa miałam kompleks, że jestem po prostu większa (nie że grubsza, zwyczajnie większa), muszę więcej jeść, żeby się najeść i nie jestem filigranowa. Myślałam, że w dorosłym życiu ludzie nie zwracają na to uwagi, ale niestety się zawiodłam. I - niestety - dużą rolę w infantylizacji samych siebie odgrywają kobiety, które udają "just a girl" malutkie, głupiutkie, nieporadne życiowo idiotki, szczególnie w obecności mężczyzn. Chciałabym, żeby stereotyp niskiej pick me girl był tylko wytworem internetu, ale zbyt wiele takich dziewczyn spotkałam, żeby w to nie wierzyć. I myślę, że jak ktoś nie jest wysoką nie-chudą kobietą to nie zrozumie, jak ciężko jest się czasem poczuć kobieco.

Leslymi pisze: ↑wt sie 18, 2026 11:22 am Jestem wysoka jak na kobietę i to zawsze był mój kompleks. Moja kontrowersyjna opinia - wysokie kobiety są akceptowalne i fajne w oczach społeczeństwa tylko wtedy, gdy mają figurę modelki i ponadprzeciętną urodę. W innym przypadku jest się wielkoludem, który robi dla niskich koleżanek za substytut wysokiego faceta. Już zbyt wiele razy to przerabiałam... Najnowszy przykład - moja współlokatorka ze studiów ma jakieś na oko 155cm wzrostu i kocha podkreślać, jaka to ona jest malutka w porównaniu do mnie. Śmieje się, że mam wielkie stopy (noszę rozmiar 40-41), a ona to takie malutkie, że wcale nie ma na nią butów, gada, jakie to ona ma małe rączki i tak dalej. Tak samo z ubraniami, ciągle podkreśla, że ona to kupuje na dziale dziecięcym i w ogóle wszystko jest na nią za długie albo za duże, nawet gdy nie pytałam. Udaje, że nie daje rady sama odkręcić butelki z wodą czy słoika, więc musi mnie prosić o pomoc, że torby z zakupami są za ciężkie, więc ja zawsze robię za tragarza, wszystkie bardziej wymagające siły rzeczy w naszym mieszkaniu robię ja, nawet od wyganiania robaków wszelakich jestem ja. I to nie jest pierwszy raz, wysokie kobiety od zawsze są maskulinizowane przez te niższe. I moja kontrowersyjna opinia - uważam, że niskie kobiety często kłamią z tym nienawidzeniem swojego wzrostu, a tak naprawdę im się to podoba. Bo wszędzie w popkulturze, filmach romantycznych, serialach, książkach bohaterki są niskie. Niskie kobiety utożsamiane są z delikatnością i są urocze. Mężczyźni też je uwielbiają, nawet ci wysocy +190 kochają niskie dziewczyny. Rozumiem narzekanie na to, że niskie kobiety są często infantylizowane, dużo ubrań nie pasuje, widać każdy dodatkowy kilogram i tak dalej, ale wiem też, że te gadki o tym, że chciałyby być wyższe to raczej pragnienia bycie szczupłą, z cudownymi dlugimi nogami, no jak modelka. To jest niestety efekt wygrania na jakiejś genetycznej loterii i większość wysokich kobiet tak nie wygląda. Ja nie jestem ani chuda ani gruba, choć bliżej mi do grubej niż do modelki i uwierzcie, że to nie jest fajne, gdy od koleżanek ciągle słyszysz "ale ty jesteś DUŻA!", "nie widzę ciebie w związku", "jak ty nosisz szpilki?!", "mogłabyś być moim ochroniarzem hihi", "serio tyle ważysz?", "jak ty możesz tyle jeść?". Już od dzieciństwa miałam kompleks, że jestem po prostu większa (nie że grubsza, zwyczajnie większa), muszę więcej jeść, żeby się najeść i nie jestem filigranowa. Myślałam, że w dorosłym życiu ludzie nie zwracają na to uwagi, ale niestety się zawiodłam. I - niestety - dużą rolę w infantylizacji samych siebie odgrywają kobiety, które udają "just a girl" malutkie, głupiutkie, nieporadne życiowo idiotki, szczególnie w obecności mężczyzn. Chciałabym, żeby stereotyp niskiej pick me girl był tylko wytworem internetu, ale zbyt wiele takich dziewczyn spotkałam, żeby w to nie wierzyć. I myślę, że jak ktoś nie jest wysoką nie-chudą kobietą to nie zrozumie, jak ciężko jest się czasem poczuć kobieco.

emilymoo pisze: ↑wt sie 18, 2026 12:53 pm Piątka Siostro. Ja do tego mam szerokie ramiona, wiec przejebane (choc dużo osiągnęłam dzięki temu w sporcie wyczynowym). Moja niepopularna opinia jest taka, ze kobiety czerpią duża radość z dowalenia innej kobiecie, a używają do tego głównie wyglądu (raczej nikt się nie dopieprza o niskopłatna prace czy słabe wykształcenie).

Juliaturczyniak pisze: ↑wt sie 18, 2026 10:44 am 1. Pizza hawajska to najlepsza pizza
2. Żelki są obrzydliwe
3. Pepsi i cola smakują aktualnie tak samo
4. Mielony jest lepszy od schabowego
5. Kebab jest dobry, ale ten tylko podany tradycyjnie
6. Polska kuchnia jest zbyt mało doceniana, tak samo jak nasz kraj
7. Galareta jest dobra
8. Cukierki z alkoholem jedzone za dzieciaka nie były niczym dobrym
9. Tak samo jak papierosy dla dzieci z gum
10. Nie każdy ma kubki smakowe rozwinięte na wysokim poziomie i woli jeść parę potraw i nie ma w tym nic złego
11. Większość warzyw jest dobra tylko podana z czymś i na zimno(nie mówiąc o rzeczach,których surowych jeść nie można)
12. Zupy są dobre,ale bez chleba się nie najesz
13. Gorzka czekolada jest najlepsza, a biała najgorsza bo jest zbyt słodka (chyba, że z bąbelkami)
14. Nie ma nic złego w diecie pudełkowej
15. Większość ludzi nie lubi gotować, a nie, że nie umie

Tak dla rozluźnienia atmosfery xd

Leslymi pisze: ↑wt sie 18, 2026 11:22 am Jestem wysoka jak na kobietę i to zawsze był mój kompleks. Moja kontrowersyjna opinia - wysokie kobiety są akceptowalne i fajne w oczach społeczeństwa tylko wtedy, gdy mają figurę modelki i ponadprzeciętną urodę. W innym przypadku jest się wielkoludem, który robi dla niskich koleżanek za substytut wysokiego faceta. Już zbyt wiele razy to przerabiałam... Najnowszy przykład - moja współlokatorka ze studiów ma jakieś na oko 155cm wzrostu i kocha podkreślać, jaka to ona jest malutka w porównaniu do mnie. Śmieje się, że mam wielkie stopy (noszę rozmiar 40-41), a ona to takie malutkie, że wcale nie ma na nią butów, gada, jakie to ona ma małe rączki i tak dalej. Tak samo z ubraniami, ciągle podkreśla, że ona to kupuje na dziale dziecięcym i w ogóle wszystko jest na nią za długie albo za duże, nawet gdy nie pytałam. Udaje, że nie daje rady sama odkręcić butelki z wodą czy słoika, więc musi mnie prosić o pomoc, że torby z zakupami są za ciężkie, więc ja zawsze robię za tragarza, wszystkie bardziej wymagające siły rzeczy w naszym mieszkaniu robię ja, nawet od wyganiania robaków wszelakich jestem ja. I to nie jest pierwszy raz, wysokie kobiety od zawsze są maskulinizowane przez te niższe. I moja kontrowersyjna opinia - uważam, że niskie kobiety często kłamią z tym nienawidzeniem swojego wzrostu, a tak naprawdę im się to podoba. Bo wszędzie w popkulturze, filmach romantycznych, serialach, książkach bohaterki są niskie. Niskie kobiety utożsamiane są z delikatnością i są urocze. Mężczyźni też je uwielbiają, nawet ci wysocy +190 kochają niskie dziewczyny. Rozumiem narzekanie na to, że niskie kobiety są często infantylizowane, dużo ubrań nie pasuje, widać każdy dodatkowy kilogram i tak dalej, ale wiem też, że te gadki o tym, że chciałyby być wyższe to raczej pragnienia bycie szczupłą, z cudownymi dlugimi nogami, no jak modelka. To jest niestety efekt wygrania na jakiejś genetycznej loterii i większość wysokich kobiet tak nie wygląda. Ja nie jestem ani chuda ani gruba, choć bliżej mi do grubej niż do modelki i uwierzcie, że to nie jest fajne, gdy od koleżanek ciągle słyszysz "ale ty jesteś DUŻA!", "nie widzę ciebie w związku", "jak ty nosisz szpilki?!", "mogłabyś być moim ochroniarzem hihi", "serio tyle ważysz?", "jak ty możesz tyle jeść?". Już od dzieciństwa miałam kompleks, że jestem po prostu większa (nie że grubsza, zwyczajnie większa), muszę więcej jeść, żeby się najeść i nie jestem filigranowa. Myślałam, że w dorosłym życiu ludzie nie zwracają na to uwagi, ale niestety się zawiodłam. I - niestety - dużą rolę w infantylizacji samych siebie odgrywają kobiety, które udają "just a girl" malutkie, głupiutkie, nieporadne życiowo idiotki, szczególnie w obecności mężczyzn. Chciałabym, żeby stereotyp niskiej pick me girl był tylko wytworem internetu, ale zbyt wiele takich dziewczyn spotkałam, żeby w to nie wierzyć. I myślę, że jak ktoś nie jest wysoką nie-chudą kobietą to nie zrozumie, jak ciężko jest się czasem poczuć kobieco.

iksde12345 pisze: ↑śr lip 08, 2026 8:34 am Ja się tak zastanawiam gdzie są te mityczne wredne stare baby 35+ ja też mam 25 lat, uważam się za dosyć ładną i atrakcyjną dziewczynę i też lubię się czasami ubrać dosyć "se**" i najwięcej życzliwości spotyka mnie właśnie od kobiet 35+ właśnie XDD cóż, chyba niektórzy mylą byciem seksownym z byciem natarczywie wulgarnym i jak ktoś zwróci uwagę, że wywalanie cyców na wierzch w takich miejscach jak szkoła, praca, uczelnia, itp. jest nie na miejscu nie ma nic wspólnego z byciem wrednym i zawistnym kaszalotem tylko z podstawowymi zasadami savoir-vivre'u i obyciem w społeczeństwie

Lajla793 pisze: ↑wt sie 18, 2026 12:48 pm Mnie irytuje to gdy odpowiadając szczerze na czyjeś pytanie zarzuca się mi to, że jestem zła i obrażona xd ostatnio znajoma, której ciągle proponowałam spotkania (ona zgadzała się na nie, ale nigdy nie proponowała sama) zapytała się dlaczego nie odzywam się do niej. Odpowiedziałam zgodnie z prawdą, że wiele razy proponowałam i postanowiłam poczekać, aż ona to zrobi. W odpowiedzi usłyszałam: aha czyli foch? A ja że nie, po prostu szczerze odpowiadam na pytanie. A ona: ok czyli foch xd

Herbatazmiodem pisze: ↑wt sie 18, 2026 2:18 pm Młodsza siostra Wandziaro! Czuję Cię! Niech młode dziewczyny korzystają, będą piękne, odsłaniają brzuchy i noszą się w ładnych kieckach. Po to jest młodość.

Mam trochę po 40, i na litość, czy kobiety jak kolorowe noce mogą mi pozwolić w końcu być brzydką i starą. Ja już się nachodziłam w obcasach i pełnych makijażach. To naprawdę ładnie wygląda, ale czy mogę w końcu bez oceniania popylać w trampkach i samym tuszu do rzęs i czuć się w swoim ciele dobrze? W pełnym keksowym rynsztunku czuję się jak w przebraniu.

Nie chcę sobie wstrzykiwać trucizn w twarz, nie rozumiem też laminacji brwi. Podobam się sobie, czuję się dobrze, mój chłop też nie narzeka, więc czy mogę nie udawać, że mam 20 lat? Nie chce mi się.

Odsłanianie pępka i dekoltu zostawiam młodym dziewczynom, wygląda to estetyczniej niż na moim ciele. Mi proszę zostawić komfort butów na płaskim i nie wmawiać mi, że mam się szponami trzymać młodości, bo to nie ma sensu, to se ne vrati. Ja sobie korzystam z tego co mam teraz. Też jest fajnie po 40.

gunernialne pisze: ↑wt sie 18, 2026 12:28 pm Istnienia lub braku Boga nie da się udowodnić, ale zdarzenia takie jak ostatni wypadek pielgrzymów na Węgrzech logicznie skłaniają ku przekonaniu, że nie istnieje.
O ile przypadki takie jak Holok*ust można jeszcze próbować tłumaczyć wolną wolą człowieka tak tutaj o to ciężko

Kolorowanoc pisze: ↑wt sie 18, 2026 2:57 pm I co z tego że przeklinam? Poczytaj sobie badania naukowe że inteligentni ludzie często przeklinają.

korcula pisze: ↑wt sie 18, 2026 1:30 pm zdziwiłabyś się, dopieprzają sie

ja jestem niska i też nie lubię w sklepie prosić o pomoc, zwłaszcza jak coś jest na samej górze lodówki np. w biedrze, z drugiej strony głupio mi się też wspinać i bać się czy się stamtąd nie spierd0lę razem z całą zawartością lodówki

korcula pisze: ↑wt sie 18, 2026 11:23 am a część ludzi jest tak kurevvsko zmęczona psychicznie po pracy że woli zalec na kanapie i g*wno komu do tego, g*wno komu do tego kto z czego żyje, o czym rozmawia z ludźmi i czy ma czy nie ma dzieci

a dla rozluźnienia atmosfery to pizza hawajska musi być polana keczupem, majonezem i posypana rodzynkami

Lajla793 pisze: ↑wt sie 18, 2026 12:48 pm Mnie irytuje to gdy odpowiadając szczerze na czyjeś pytanie zarzuca się mi to, że jestem zła i obrażona xd ostatnio znajoma, której ciągle proponowałam spotkania (ona zgadzała się na nie, ale nigdy nie proponowała sama) zapytała się dlaczego nie odzywam się do niej. Odpowiedziałam zgodnie z prawdą, że wiele razy proponowałam i postanowiłam poczekać, aż ona to zrobi. W odpowiedzi usłyszałam: aha czyli foch? A ja że nie, po prostu szczerze odpowiadam na pytanie. A ona: ok czyli foch xd

iksde12345 pisze: ↑śr lip 08, 2026 8:34 am Ja się tak zastanawiam gdzie są te mityczne wredne stare baby 35+ ja też mam 25 lat, uważam się za dosyć ładną i atrakcyjną dziewczynę i też lubię się czasami ubrać dosyć "se**" i najwięcej życzliwości spotyka mnie właśnie od kobiet 35+ właśnie XDD cóż, chyba niektórzy mylą byciem seksownym z byciem natarczywie wulgarnym i jak ktoś zwróci uwagę, że wywalanie cyców na wierzch w takich miejscach jak szkoła, praca, uczelnia, itp. jest nie na miejscu nie ma nic wspólnego z byciem wrednym i zawistnym kaszalotem tylko z podstawowymi zasadami savoir-vivre'u i obyciem w społeczeństwie

Juliaturczyniak pisze: ↑wt sie 18, 2026 4:21 pm To albo w sytuacji kiedy mówisz komuś o swoich problemach i słyszysz "ty masz takie problemy, a co ja mam powiedzieć jak mam większe??" Znam taką osobą,nawet się z nią długi czas przyjaźniłam, ale w końcu nie wytrzymałam i się mega odsunęłam,teraz się tylko od święta z nią trzymam i pisze na podstawowe sprawy raz-dwa razy w tygodniu , a najlepsze jest to, że nie tylko ja to zauważyłam.

Kolorowanoc pisze: ↑wt sie 18, 2026 3:25 pm Nie obchodzi mnie to dopóki te lambadziary nie narzucają innym kobietom że mają tak robić. Zacznij leczyć zeza, widziałam twoje zdjęcia i już zjem skąd ten jadł wobec innych kobiet. Wypierdalaj

Lajla793 pisze: ↑wt sie 18, 2026 4:38 pm Taaaak!!!! To jest nie do zniesienia. I zawsze druga strona może narzekać i się żalić a my nie…

Juliaturczyniak pisze: ↑wt sie 18, 2026 5:34 pm Dobra kolejna kontrowersyjna, Polacy wbrew pozorom są dobrymi kierowcami i mają kulturę jeżdżenia. Oczywiście wiadomo nie brakuje dalej wariatów co jeżdżą po używkach albo piratów drogowych,ale jednak jak sobie porównamy Polskę do innych krajów,też europejskich to jednak u nas jest cywilizacja. Już nie mówiąc o tym, że mamy jedne z trudniejszych egzaminów na prawo jazdy w Europie

Jennifer pisze: ↑wt sie 18, 2026 10:38 am Już nawet abstrahując od własnych pieniędzy, matki małych dzieci też potrzebują na co dzień kontaktu z DOROSŁYMI ludźmi. Znam niestety kilka kobiet, które poza dom wychodzą tylko do lekarza, do sklepu, odprowadzić dzieci do przedszkola. To smutne, bo poza dziećmi nie da się z nimi o niczym porozmawiać. Żadnych zainteresowań, żadnych pasji, tylko dzieci. I do tego wielokrotnie odnosiłam wrażenie, że zwracają się do mnie - dorosłej osoby - jak do dziecka. Wiem, że są kobiety, które siedząc w domu uczą się języka, czytają, robią jakies kursy online - to się chwali. Ale większość jednak zajmuje się wyłącznie dziećmi. One się po prostu cofają w rozwoju.