Czemu ktoś ma komentować narodowość? W Polsce ktoś komentuje, że jesteś Polka?
Dlatego najprawdopodniej pracujesz tam gdzie pracujesz
to jest widać z komentarzy między wierszami, że dobrej pracy to Ty nie masz i oczywiście nic w tym złego bo każdy zawód i praca jest potrzebnaZaczęło się umniejszanie i wywyższanie się. W sensie, że dobra praca to praca w korporacji z HR? To wyczytujesz między wierszami? Jeszcze powiedz jaki mam zawód xd
To co proponujesz? Kto ma wziąć za to odpowiedzialność? Z mojej perspektywy na pracodawcy leży odpowiedzialność za zapewnienie komfortowych warunków pracy. Jeżeli w zespole pojawia się osoba, która nie potrafi się zachować i nie reaguje na prośby, to sprawa idzie wyżej. Co można jeszcze zrobić?Reduktory pisze: ↑sob maja 30, 2026 9:26 pm Czemu ktoś ma komentować narodowość? W Polsce ktoś komentuje, że jesteś Polka?
To mnie zdziwiło.
Ogólnie to ja się z grubsza zgadzam z tym co piszesz, nie widzę powodu żeby akceptować to co przekracza granice, ale też nie widzę powodu żeby angażować jakieś struktury firmy bo ktoś skomentuje wygląd czy narodowość.
Jak często tak na prawdę się z tym spotkasz? Jeszcze nie trafiłam na osobę, która codziennie komentuje mimo stanowczego stawiania granic. Mam wrażenie, że te historie się nie dzieją po prostu. Jeśli bym była gnębiona w taki sposób to tak, na pewno szukanie wsparcia w strukturach to jest rozwiązanie.lalisa pisze: ↑ndz maja 31, 2026 2:45 am To co proponujesz? Kto ma wziąć za to odpowiedzialność? Z mojej perspektywy na pracodawcy leży odpowiedzialność za zapewnienie komfortowych warunków pracy. Jeżeli w zespole pojawia się osoba, która nie potrafi się zachować i nie reaguje na prośby, to sprawa idzie wyżej. Co można jeszcze zrobić?
Pierwszy mój przykład to były komentarze z podtekstem seksualnym i komentowanie wyglądu. Chyba nie muszę mówić, jak bardzo taka sytuacja może zaszkodzić reputacji kobiety. Zwracasz facetowi uwagę, ale słyszysz, że masz kija w dupie i żebyś dała spokój. Co zrobić? Bić się z nim? Zwolnić się z pracy? Stresować się codziennie? Serio, nie każdy ma siłę na to, żeby się bawić w riposty. Jak dla mnie interwencja przełożonego/HR uzasadniona.
Narodowość to też był tylko przykład. Chodzi po prostu o dokuczanie komuś z dowolnego powodu. Narodowość, orientacja, płeć, waga czy nawet to, że np. ktoś się jąka. Dla mnie to jest minimum wymagane od dorosłego człowieka w pracy, żeby nie był chamem.
Czyli hr jednak przydatne, tylko ludzie świnie i zgłaszają byle co? O to chodzi?Reduktory pisze: ↑ndz maja 31, 2026 7:04 am Jak często tak na prawdę się z tym spotkasz? Jeszcze nie trafiłam na osobę, która codziennie komentuje mimo stanowczego stawiania granic. Mam wrażenie, że te historie się nie dzieją po prostu. Jeśli bym była gnębiona w taki sposób to tak, na pewno szukanie wsparcia w strukturach to jest rozwiązanie.
Jednak ja mówię o historiach zupełnie innego typu: faceci w pracy rozmawiają. Jeszcze w ten sam dzień jeden jest wezwany na rozmowę do HR i się okazuję że powiedział coś co było krzywdzące xd nie wiadomo kogo, nie wiadomo czemu ta osoba poszła na skargę jak w podstawówce, nie wiem też w jakim celu, choć się domyślam czytając komentarze tutaj.
To nie są takie same historie. Ja piszę o czymś dla mnie niezrozumiałym i realnym. Ty piszesz o teoretycznych sytuacjach gdzie ktoś jest gnębiciel nie reagującym na jasne komunikaty. Ten przykład pytania o narodowość... To jest problem gdyby ktoś zapytał czy jesteś z Polski? To cię obraża? Pytam tylko teoretycznie, bo jak widać jesteś w Polsce a przejmujesz się tematami które Ciebie nie dotyczą, więc zakładam że to wszystko wyżej to nie jest twoja opinia tylko kopiowanie narracji czerpanej z mediów.
Tak oczywiscie ze tak jest ze ktos cos mowi i nie wiadomo kto i nie wiadomo co. Na pewno taki hr zaprosilby kogoś na rozmowę w tej sprawie skoro nie wiadomo byłoby o co chodzi xdReduktory pisze: ↑ndz maja 31, 2026 7:04 am Jak często tak na prawdę się z tym spotkasz? Jeszcze nie trafiłam na osobę, która codziennie komentuje mimo stanowczego stawiania granic. Mam wrażenie, że te historie się nie dzieją po prostu. Jeśli bym była gnębiona w taki sposób to tak, na pewno szukanie wsparcia w strukturach to jest rozwiązanie.
Jednak ja mówię o historiach zupełnie innego typu: faceci w pracy rozmawiają. Jeszcze w ten sam dzień jeden jest wezwany na rozmowę do HR i się okazuję że powiedział coś co było krzywdzące xd nie wiadomo kogo, nie wiadomo czemu ta osoba poszła na skargę jak w podstawówce, nie wiem też w jakim celu, choć się domyślam czytając komentarze tutaj.
To nie są takie same historie. Ja piszę o czymś dla mnie niezrozumiałym i realnym. Ty piszesz o teoretycznych sytuacjach gdzie ktoś jest gnębiciel nie reagującym na jasne komunikaty. Ten przykład pytania o narodowość... To jest problem gdyby ktoś zapytał czy jesteś z Polski? To cię obraża? Pytam tylko teoretycznie, bo jak widać jesteś w Polsce a przejmujesz się tematami które Ciebie nie dotyczą, więc zakładam że to wszystko wyżej to nie jest twoja opinia tylko kopiowanie narracji czerpanej z mediów.
Nie wiem czy przydatne. Nigdy nie miałam takiego problemu, żeby ktoś uporczywie mnie gnębił w pracy. To nie szkoła, raczej ludzie dorośli rozumieją co się do nich mówi.
Przekręciłaś celowo moje słowa? Chodziło o zgłoszenie słów które padły w dyskusji między pracownikami, koleś poszedł się tłumaczyć z tego co powiedział. Czego nie rozumiesz?123wiosna123 pisze: ↑ndz maja 31, 2026 7:41 am Tak oczywiscie ze tak jest ze ktos cos mowi i nie wiadomo kto i nie wiadomo co. Na pewno taki hr zaprosilby kogoś na rozmowę w tej sprawie skoro nie wiadomo byłoby o co chodzi xd
I tak na pewno ludzie non stop przychodzą i chca złożyć skargę ale jak przyjdzie co do czego to nie wiedzą o czym xd. Tak na pewno
Sama to byś poszła zglosic ale inni to wiadomo ze maja problemy z dupy i nie wiadomo o co im chodzi
To mówimy o jakimś konlretnym przypadku, że odwołujesz się do tego co cię spotkało osobiście, a co nie? Czy jednak omawiamy kwestię systemową? Jeśli to drugie, to pasowałoby ograniczyć wtręty o osobistych doświadczeniach.Reduktory pisze: ↑ndz maja 31, 2026 8:21 am Nie wiem czy przydatne. Nigdy nie miałam takiego problemu, żeby ktoś uporczywie mnie gnębił w pracy. To nie szkoła, raczej ludzie dorośli rozumieją co się do nich mówi.
Czy ludzie świnie? Od początku chodzi mi o zgłaszanie byle czego, nie świnie, a wrażliwcy.
Od początku nie miałam na celu dyskutować na temat HR. Chodzi mi o zjawisko, które może jest wyolbrzymione, miałam nadzieję że istnieje w internecie, ale jednak słysząc o realnych sytuacjach mnie zaszokowało. Ludzie się obrażają na żarty, obrażają na poglądy, nie potrafią dyskutować, stawiać granic, a jedyne rozwiązanie to skargi. To jest taka infantylizacja. Ktoś mówi "pedał" a rozwiązanie tego "problemu" to skarga. Co to zmienia? Koleś więcej nie powie tego w pracy, a osoba która zgłosiła będzie zadowolona bo jej wrażliwe uszy nie będą tego słyszeć.
Chyba ktoś już to wcześniej napisał, ale nie po to chodzę do pracy, żeby się wdawać w duskusje światopoglądowe czy mierzyć z chamskim zachowaniem i zastanawiać się jak i czy postawiłam odpowiednio granice. Obraz jaki mi się układa w głowie na podstawie Twojego opisu to: jakiś matoł pomylił zakład pracy z sekcją komentarzy na instagramie albo imieninami u szwagra i rzuca zaczepne komentarze żeby się popisać, albo "doedukować" współpracowników na temat jedynego właściwego świtopoglądu, często wiedząc, że ktoś może się z nim fundamentalnie nie zgadzać. Inni pracownicy chcą zakończyć sprawnie swoje obowiązki w 8h dniówki i przy obiedzie pogadać o planach na weekend, a nie użerać się z tym matołem więc go zgłaszają do hr z myślą "niech hr się z tym babrają, w końcu za to mają płacone". A matoł nie przyjmuje do wiadości, że jego zachowanie było co najmniej upierdliwe i płacze potem po swoich znajomych jak to go skrzywdzono.Reduktory pisze: ↑ndz maja 31, 2026 8:43 am Od początku nie miałam na celu dyskutować na temat HR. Chodzi mi o zjawisko, które może jest wyolbrzymione, miałam nadzieję że istnieje w internecie, ale jednak słysząc o realnych sytuacjach mnie zaszokowało. Ludzie się obrażają na żarty, obrażają na poglądy, nie potrafią dyskutować, stawiać granic, a jedyne rozwiązanie to skargi. To jest taka infantylizacja. Ktoś mówi "pedał" a rozwiązanie tego "problemu" to skarga. Co to zmienia? Koleś więcej nie powie tego w pracy, a osoba która zgłosiła będzie zadowolona bo jej wrażliwe uszy nie będą tego słyszeć.
A ja widzę to tak: dwóch typków między sobą rozmawia, żartują, ktoś to słyszy z boku i leci się żalić.Liii pisze: ↑ndz maja 31, 2026 10:04 am Chyba ktoś już to wcześniej napisał, ale nie po to chodzę do pracy, żeby się wdawać w duskusje światopoglądowe czy mierzyć z chamskim zachowaniem i zastanawiać się jak i czy postawiłam odpowiednio granice. Obraz jaki mi się układa w głowie na podstawie Twojego opisu to: jakiś matoł pomylił zakład pracy z sekcją komentarzy na instagramie albo imieninami u szwagra i rzuca zaczepne komentarze żeby się popisać, albo "doedukować" współpracowników na temat jedynego właściwego świtopoglądu, często wiedząc, że ktoś może się z nim fundamentalnie nie zgadzać. Inni pracownicy chcą zakończyć sprawnie swoje obowiązki w 8h dniówki i przy obiedzie pogadać o planach na weekend, a nie użerać się z tym matołem więc go zgłaszają do hr z myślą "niech hr się z tym babrają, w końcu za to mają płacone". A matoł nie przyjmuje do wiadości, że jego zachowanie było co najmniej upierdliwe i płacze potem po swoich znajomych jak to go skrzywdzono.
Dodatkowo zadaniem pracodawcy jest zapewnić odpowiednią atmosferę w miejscu pracy, a nie forum dyskusyjne. Jak ktoś ma np. Homofobiczne poglądy, to właśnie o to chodzi, żeby w miejscu pracy ich nie wyrażał, a nie o to, żeby mu teraz robić pranie mózgu i zmieniać go w osobę otwartą.
Raz, że zmieniasz co chwilę scenariusz żeby wyszło na Twoje i ta dyskusja przypomina trochę rozmowę z przedszkolakiem, który dodaje nowe elementy, żeby wyszło na jego.
Pracowałam w niemieckim korpo i często bywałam w siedzibie, były "niewinne" żarty oczywiście mężczyzn xd z polski i kradzieży/pijaństwa, ale jak odpowiedziałam kilka razy żartem o naziźmie i holoc. to żarty się skończyły ;) ale tylko wobec mnie, bo Polacy siedzący tam po x lat przy biurkach wciąż dostawali gorsze zadania i te docinki słyszeli. To nigdy nie jest sytuacja równorzędna, z reguły 'żartuje' ten, kto ma więcej władzy i mniej do stracenia - bo przecież stażysta z Indii Ci nie odpyskuje.Z tą częścią się zgadzam z kolei, uważam, że ludzie absolutnie nie potrafią dyskutować czy akceptować, że ktoś jest inny niż oni, jak widzę podpierdolki do HR za to że ktoś na swoim prywatnym fb napisał coś, co osoba czytająca nie poważa, to mam takie wtf ludzie dajcie żyćReduktory pisze: ↑ndz maja 31, 2026 8:43 am Od początku nie miałam na celu dyskutować na temat HR. Chodzi mi o zjawisko, które może jest wyolbrzymione, miałam nadzieję że istnieje w internecie, ale jednak słysząc o realnych sytuacjach mnie zaszokowało. Ludzie się obrażają na żarty, obrażają na poglądy, nie potrafią dyskutować, stawiać granic, a jedyne rozwiązanie to skargi. To jest taka infantylizacja. Ktoś mówi "pedał" a rozwiązanie tego "problemu" to skarga. Co to zmienia? Koleś więcej nie powie tego w pracy, a osoba która zgłosiła będzie zadowolona bo jej wrażliwe uszy nie będą tego słyszeć.
Zgadzam się chyba (bo jeszcze nie przemyslalam xd) z tymi skargami, bo to realnie takie "proszę niech ktoś dorosły to załatwi' - to widać często na grupkach osiedlowych/dzielnicowych na fb, że większość sytuacji możnaby załatwić na miejscu, podchodząc i zwracając uwagę, a nie pisząc elaboraty i robić anonimowe foty z ukrycia/To widzę, że się rozumiemy i zgadzamy. Nawet mnie przekonuje to, że biuro to nie czas i miejsce na dyskusje wszelakie, ale dalej twierdzę, że lepiej byłoby gdyby ludzie pracowali nad sobą i nauczyli się mówić "nie chce tego słuchać" niż biegali na skargi.terrible pisze: ↑ndz maja 31, 2026 10:43 am Z tą częścią się zgadzam z kolei, uważam, że ludzie absolutnie nie potrafią dyskutować czy akceptować, że ktoś jest inny niż oni, jak widzę podpierdolki do HR za to że ktoś na swoim prywatnym fb napisał coś, co osoba czytająca nie poważa, to mam takie wtf ludzie dajcie żyć
NATOMIAST po prostu uważam, że przestrzeń zawodowa -tzn. dla uproszczenia BIURO - nie są miejscem na żarty i wygłaszanie poglądów, tak jak każde miejsce w którym znajdują się ludzie z najróżniejszym backgroundem, najróżniejszymi poglądami itd - przykładowo, byłam na wycieczce objazdowej w czasie wyborów parlamentarnych, połowa wyjazdu to awantura, bo ani jedni, ani drudzy nie umieli odpuścić i po prostu przestać gadać o polityce ;p
tylko słuchaj, to co próbujemy Ci chyba wszyscy powiedzieć, to jest to, że w przypadku takich ludzi nie działa z reguły to "nie chcę tego słuchać" i że z reguły pada ono nie raz, nie dwa. Więc kluczem do rozwiązania tej zagwostki jest po prostu zachowywanie się przez ludzi tak, żeby w ogóle nie musiało paść "nie chcę tego słuchać'.Reduktory pisze: ↑ndz maja 31, 2026 10:48 am To widzę, że się rozumiemy i zgadzamy. Nawet mnie przekonuje to, że biuro to nie czas i miejsce na dyskusje wszelakie, ale dalej twierdzę, że lepiej byłoby gdyby ludzie pracowali nad sobą i nauczyli się mówić "nie chce tego słuchać" niż biegali na skargi.
Przekonałaś mnie. To, że ja czegoś nie rozumiem to nie znaczy że to bez sensu. Ja po prostu mam mocno wywalone na wszelkie żarty, komentarze, kontrowersyjne opinie, w takim sensie że jak nie chce to nie komentuje, jak coś mnie drażni to mówię, a dyskutować lubię ogólnie.terrible pisze: ↑ndz maja 31, 2026 10:55 am tylko słuchaj, to co próbujemy Ci chyba wszyscy powiedzieć, to jest to, że w przypadku takich ludzi nie działa z reguły to "nie chcę tego słuchać" i że z reguły pada ono nie raz, nie dwa. Więc kluczem do rozwiązania tej zagwostki jest po prostu zachowywanie się przez ludzi tak, żeby w ogóle nie musiało paść "nie chcę tego słuchać'.
I żeby trochę położyć inaczej akcent -bo chyba ostatecznie to nas (przepraszam, zakładam za wszystkich ;p) triggeruje w tej debacie - głównie nacisk jest na ludzi, którzy idą do hr po kilku 'nie chcę tego słuchać" jako "ludzie bez dystansu, wszystko im przeszkadza, przegrywy", a nie na "niech te pseudośmieszki dyskutanci zamkną mordę bo wyraźnie nie potrafią się zachować wśród ludzi".
Przede wszystkim nie powinno być potrzeby i okoliczności do powiedzenia "nie chcę tego słuchać", bo każdy umie się zachować i ma pewną wrażliwość społeczną
No i super. Mam nadzieję ze upałów nie bedzie. Zdecydowanie wystarcza temperatura 20 stopni na plusie. Więcej nie trzeba
