Niepopularne opinie o życiu

agbmrctorakwin pisze: ↑śr lut 11, 2026 9:03 pm Nie wiem czy to się zaliczy do niepopularnej opinii ale korzystając, że jest temat tortów skorzystam:
Dużo bardziej wolę od tortu jakiekolwiek ciasto, nawet najzwyklejsze.
W życiu nie jadłam tortu, który zasmakował mi tak, że wzięłabym dokładkę, w najlepszym przypadku byłam w stanie zjeść cały kawałek. I to nieistotne czy tort był robiony przez kogoś, czy z "najlepszej" cukierni w mieście. I te torty z wczesnych lat 2000 także średnio wspominam, pamiętam jak zawsze na moje urodziny prosiłam babcie o miodownik - i tak jak tort zawsze po różnych okolicznościach zostawał i trzeba było wciskać gościom na wynos, to ciasto zawsze schodziło

Mam tak samo.Tylko dla mnie mogą nie istnieć żadne ciasta Tortów nigdy nie lubiłam,jadam je tylko z grzeczności.Wyjątek zrobiłam na mój weselny,a i tak zjadłam połowę kawałka Za to uwielbiam chipsiki,krakersy i tego typu słone przystawki

agbmrctorakwin pisze: ↑śr lut 11, 2026 11:46 pm Zdaje sobie sprawę, że hormony są ważne przy odchudzaniu, ale one nie zastępują deficytu, tylko wpływają na to jak on u nas wygląda. To że każdy metabolizuje jedzenie trochę inaczej oznacza po prostu, że jedna osoba chudnie np. przy 2000 kcal, a inna przy 1800 kcal, ale zasada pozostaje ta sama. Brak możliwości idealnego wyliczenia kalorii nie sprawia, że liczby są bezużyteczne, one są punktem odniesienia, który sprawdzasz w praktyce i zmieniasz gdy waga nie spada. Jeśli ktoś chudnie bez liczenia to dlatego, że dzięki lepszym wyborom nieświadomie zaczął dostarczać mniej energii niż zużywa. Prawda jest taka, że nawet jedząc same fast foody i słodycze, zachowując przy tym deficyt kaloryczny można schudnąć (oczywiście nie oznacza to, że jest to zdrowe, wręcz przeciwnie).
*moja odpowiedź dotyczy osób zdrowych, nie wypowiadam się jak sytuacja wygląda u osób z chorobami/zaburzeniami typu IO, bo się na nich nie znam*

Miałam IO.
Ja zaznaczę, że mówię o zrzucaniu nadmiernych kilogramów, nie np z wagi prawidłowej do niedowagi, czyli mówię o przywracaniu zdrowia. Jak mówisz, można zeszczupleć na hamburgerach ale to będzie ze szkodą dla zdrowia, nabawisz się niedoborów, rozwalisz wątrobę, nerki etc. a to jest odwrotne do celu, czyli właśnie przywrócenia zdrowia. Jeśli komuś zależy tylko i wyłącznie na estetyce, to wiadomo, metod jest dużo, legalne, nielegalne. Ja mówię o zdrowym i zdroworozsądkowym podejściu i walce o zdrowie.
Podtrzymuję to, że liczby nie mają aż takiego znaczenia, bo jeśli masz mocno zaburzoną mikrobiotę i rozregulowane hormony, wydzielanie, to sobie rozpiszesz np 1800 a finalnie Twoje ciało dostanie 1300 i nie masz nawet podstaw pokrytych. Jakość kalorii jest istotniejsza.
To jest oparte na tezie, że energetycznie nie kalkuluje się wchłanianie wszystkiego jeśli zapotrzebowanie zostało pokryte, więc jak się zje za dużo, to organizm niepotrzebną resztę po prostu wydali - pod warunkiem że żywność jest zdrowa (czyli niepotrzetworzona bądź przetworzona w niewielkim stopniu). Biologia promuje efektywność i optymalizację, a nie kalkuluje się wydawanie energii na pozyskanie energii, która nie jest potrzebna. (Bo trawienie i metabolizowanie też spala energię)
Oczywiście jak się startuje, to mikrobiota i poziomy hormonów etc nie będą od pierwszego posiłku idealne, natomiast kontynuując organizm wraca stopniowo do balansu, czyli stanu wyjściowego - poprawa mikrobioty, zmniejszenie ilości tkanki tłuszczowej, wyregulowanie hormonów. I oczywiście, jak już pisałam, aktywność fizyczna (codzienny ruch, choćby dłuższy spacer też będzie super jak nie można sobie pozwolić na więcej), nawadnianie, dobry sen, regularne posiłki. Szkoda mentalnej energii na liczenie kcal, lepiej się skupić na tym, żeby było zdrowo.

Obie macie rację dziewczyny bo każdy medal ma dwie strony. Owszem deficyt jest kluczowy i bez niego nie da się schudnąć ale szereg czynników utrudniających np. Io czy wahania cukru przez które aż zmusza człowieka do ciągłego podjadania może powodować że ciężko go utrzymać.

Ja jeszcze dodam, że ta narracja „możesz jeść wszystko byle być na deficycie” to troszkę pułapka! A już mówię czemu. Owszem jest to prawda i jak zjesz sobie pączka czy chipsy to nie umrzesz ALE z tego co obserwuję to podejście nie uczy w ogóle zdrowych nawyków często. W sensie przechodzą ludzie na dietę i liczą kalorie i jedzą jak jedli tylko mniej. Np. Dużo słodyczy czy fast foodow tylko wliczają to w kalorie. I działa bo deficyt działa tylko zgadnijcie co się dzieje jak odstawiają liczenie kalorii i wagę kuchenną? No jojo bo nie wykształcili zdrowych i nowych nawyków żywieniowych i wracają do tego co było. A dobrze wiemy, że nie da się całe życie ważyć wszystkiego i liczyć kalorii

Jako że były rozmowy o słodkościach i kaloriach, w ten tłusty czwartek chcę powiedzieć, że NIE ZNOSZĘ tych wszystkich fancy dubajskich red velvet pączków za miliony monet. Dla mnie prawdziwy pączek to tylko z lukrem i marmoladą. Dziękuję, pozdrawiam.

Szczerze zazdroszczę dzisiaj wszystkim którzy mają możliwość kupić sobie pysznego, świeżutkiego pączka z jakiejś starej pączkarni z marmoladą i lukrem. Nawet nie wiecie jakie macie szczęście

Jennifer pisze: ↑czw lut 12, 2026 9:19 am Jako że były rozmowy o słodkościach i kaloriach, w ten tłusty czwartek chcę powiedzieć, że NIE ZNOSZĘ tych wszystkich fancy dubajskich red velvet pączków za miliony monet. Dla mnie prawdziwy pączek to tylko z lukrem i marmoladą. Dziękuję, pozdrawiam.

Jak widzę te pączki, w których jest więcej budyniopodobnego nadzienia niż ciasta to robi mi się słabo

EmEm pisze: ↑śr lut 11, 2026 9:07 pm Ja za to nie lubie mocno nasączonego biszkoptu takie chcesz ugryźć a tu już rozmemłane

This, a znalezienie tortu weselnego, który nie byłby nasączony i namoknięty jak gąbka graniczyło z cudem. Dlatego na swoim weselu mieliśmy prosty waniliowy biszkopt z kremem śmietankowym i czymś w rodzaju frużeliny brzoskwiniowej i był super ekstra.

Nie cierpię też tortów/ciast z milionami mas, tysiącem różnych warstw biszkoptów (jeden ciemny, drugi jasny, inny z kokosem etc). Koszmarem mojego dzieciństwa było ciasto "Snickers", które moja matka robiła na wszystkie większe okazje. Staram się teraz wygooglać ten przepis, jednak chyba reszta polski uważa za ciasto snickers coś, co u mnie było nazywane 3Bitem :D Snickers w wykonaniu mojej matki to były dwie warstwy ciemnego biszkopa, w środku był orzechowy, do tego jedna masa była chyba śmietankowa, druga-kakaowa, a całość była oblana polewą czekoladową i wiórkami kokosowymi (rzadziej orzechami włoskimi). Coś strasznego, nie cierpię tego typu wynalazków :D

PrincessKitty pisze: ↑czw lut 12, 2026 12:17 pm This, a znalezienie tortu weselnego, który nie byłby nasączony i namoknięty jak gąbka graniczyło z cudem. Dlatego na swoim weselu mieliśmy prosty waniliowy biszkopt z kremem śmietankowym i czymś w rodzaju frużeliny brzoskwiniowej i był super ekstra.

Nie cierpię też tortów/ciast z milionami mas, tysiącem różnych warstw biszkoptów (jeden ciemny, drugi jasny, inny z kokosem etc). Koszmarem mojego dzieciństwa było ciasto "Snickers", które moja matka robiła na wszystkie większe okazje. Staram się teraz wygooglać ten przepis, jednak chyba reszta polski uważa za ciasto snickers coś, co u mnie było nazywane 3Bitem :D Snickers w wykonaniu mojej matki to były dwie warstwy ciemnego biszkopa, w środku był orzechowy, do tego jedna masa była chyba śmietankowa, druga-kakaowa, a całość była oblana polewą czekoladową i wiórkami kokosowymi (rzadziej orzechami włoskimi). Coś strasznego, nie cierpię tego typu wynalazków :D

Mam podobnie choć u mnie bardziej ten pogląd przekłada się na ciasta :D. Akurat ciasto snickers i 3bit lubię ale nie znoszę wielowarstwowych ciast. Chodzi mi o takie, gdzie są biszkopt/pianka/galaretka/polewa/owoce na wierzchu.
Dla mnie proste kruche ciasto z owocami > wielowarstwowce :D

chleb_ze_smalcem pisze: ↑wt lut 10, 2026 7:45 pm Sos czosnkowy jest niedobry. Na pizzy to jedno z największych nieporozumień kulinarnych. Prawie jak frytki z majonezem.

To ja mam tak z keczupem.
Nienawidzę pizzy z keczupem, dodatkowo frytki z keczupem są dla mnie nudne, wolę już je zjeść z tym majonezem.

Jennifer pisze: ↑śr lut 11, 2026 9:53 am Znaczna część ludzi hejtujących Warszawę patrzy na nią przez pryzmat ścisłego, zatłoczonego centrum (okolic dworca centralnego) bądź tiktoków o warszawskim zapaleniu opon mózgowych. Parę lat temu mnie samą to miasto przerażało, a później zaczęłam regularnie tam jeździć, co bardzo zmieniło moją perspektywę. Warszawa jest świetnie skomunikowana, jest tam wiele muzeów, parków, teatrów, galerii, restauracji chyba z każdą możliwą kuchnią świata. Każdy znajdzie coś dla siebie. Znam niestety za dużo osób, którzy będąc tam przejazdem weszli na siku do Złotych Tarasów i później krzyczą, jaka to Warszawa jest brudna, zatłoczona i głośna. Ogólnie to dotyczy też innych miast, gdzie będąc przez 10 minut już wyrabiasz sobie opinię, ale spotykam się z pukaniem w czoło, kiedy otwarcie mówię, że lubię Warszawę i jeżdżę tam przynajmniej kilka razy w roku.

W punkt. Jestem z Warszawy,to moje rodzinne miasto i nienawidzę ścisłego centrum,bardzo rzadko tam bywam i nigdy nie mieszkałam w tych okolicach.

Juliaturczyniak pisze: ↑czw lut 12, 2026 1:32 pm W punkt. Jestem z Warszawy,to moje rodzinne miasto i nienawidzę ścisłego centrum,bardzo rzadko tam bywam i nigdy nie mieszkałam w tych okolicach.

Czy to jest typowe dla mieszkańców dużych miast, którzy się w nich urodzili? Mam znajomą, która mieszka w moim absolutnie ulubionym mieście, w Pradze, i też kiedyś mówiła, że do centrum jeździ najwyżej raz w roku, podczas Świąt :o Ja bym tam chyba codziennie spacerowała po starym mieście :D

Brida pisze: ↑czw lut 12, 2026 1:49 pm Czy to jest typowe dla mieszkańców dużych miast, którzy się w nich urodzili? Mam znajomą, która mieszka w moim absolutnie ulubionym mieście, w Pradze, i też kiedyś mówiła, że do centrum jeździ najwyżej raz w roku, podczas Świąt :o Ja bym tam chyba codziennie spacerowała po starym mieście :D

Jestem jedną z tych osób. Ilość turystów odbiera przyjemność ze spacerowania. Jest za głośno i za tłoczno. Do tego względy logistyczne, bo Warszawa jest bardzo duża, więc do spacerów po starym mieście trzeba doliczyć czas dojazdu ew. Parkowania. Dodam od siebie, że mnie warszawska starówka nie zachwyca. Miejscami widzę, że została odbudowana po kosztach przez komunistow. Dlatego wolę jechać na przykład na dzień do Krakowa, który odbiega znacząco klimatem od Warszawy niż jechać na starówkę w Warszawie.

Sytuacja, gdy w rodzinie patchworkowej pojawia się wspólne dziecko pary zawsze kończy się krzywdą tego wcześniejszego dziecka/dzieci jednej ze stron

Brida pisze: ↑czw lut 12, 2026 1:49 pm Czy to jest typowe dla mieszkańców dużych miast, którzy się w nich urodzili? Mam znajomą, która mieszka w moim absolutnie ulubionym mieście, w Pradze, i też kiedyś mówiła, że do centrum jeździ najwyżej raz w roku, podczas Świąt :o Ja bym tam chyba codziennie spacerowała po starym mieście :D

W Warszawie centrum zawsze zapchane i łażą ci wstrętni ludzie wypuszczający te trucizny z vape'a prosto w twarz, ohyda. Na starówce też bardzo dużo ludzi zazwyczaj, chyba że się zapuścisz głębiej, z drugiej strony, nie od pomnika. Tak to jest chyba, że jak można w każdej chwili podjechać to nie jest to aż tak fascynujące, jak gdyby to miała być rzadka wyprawa.

Brida pisze: ↑czw lut 12, 2026 1:49 pm Czy to jest typowe dla mieszkańców dużych miast, którzy się w nich urodzili? Mam znajomą, która mieszka w moim absolutnie ulubionym mieście, w Pradze, i też kiedyś mówiła, że do centrum jeździ najwyżej raz w roku, podczas Świąt :o Ja bym tam chyba codziennie spacerowała po starym mieście :D

Coś w tym jest. Znajomi z Nicei mówią, że plaże i ich okolice są dla turystów, bo Nicejczyk po prostu popatrzy z daleka na morze, żeby się upewnić, że ono wciąż tam jest. I to wystarczy do szczęścia i spokoju. :D

dziwnerzeczy pisze: ↑czw lut 12, 2026 2:17 pm Coś w tym jest. Znajomi z Nicei mówią, że plaże i ich okolice są dla turystów, bo Nicejczyk po prostu popatrzy z daleka na morze, żeby się upewnić, że ono wciąż tam jest. I to wystarczy do szczęścia i spokoju. :D

Nie mieszkam w Nicei, ale też mam piękną białą plażę na wyspie, a w ciągu roku może raz ją odwiedzę xd. Jak byłam młodsza, to owszem, uwielbiałam morze i mogłam spędzać na plaży całe dnie, ale teraz jak sobie człowiek pomyśli, że woda słona, piasek się przykleja, to się odechciewa

agbmrctorakwin pisze: ↑śr lut 11, 2026 9:03 pm Nie wiem czy to się zaliczy do niepopularnej opinii ale korzystając, że jest temat tortów skorzystam:
Dużo bardziej wolę od tortu jakiekolwiek ciasto, nawet najzwyklejsze.
W życiu nie jadłam tortu, który zasmakował mi tak, że wzięłabym dokładkę, w najlepszym przypadku byłam w stanie zjeść cały kawałek. I to nieistotne czy tort był robiony przez kogoś, czy z "najlepszej" cukierni w mieście. I te torty z wczesnych lat 2000 także średnio wspominam, pamiętam jak zawsze na moje urodziny prosiłam babcie o miodownik - i tak jak tort zawsze po różnych okolicznościach zostawał i trzeba było wciskać gościom na wynos, to ciasto zawsze schodziło

Ja nie znoszę tortów, właśnie że względu na biszkopt. Piekę torty z przepisów cukrowej wróżki i tam bazą jest po prostu ciasto na maśle czy oleju. Dużo lepiej się to je.

gunernialne pisze: ↑czw lut 12, 2026 2:04 pm Sytuacja, gdy w rodzinie patchworkowej pojawia się wspólne dziecko pary zawsze kończy się krzywdą tego wcześniejszego dziecka/dzieci jednej ze stron

Jak już temat rozwodów jest poruszony z to nie znoszę się spotykać na imprezach z ludźmi po rozwodach i ich nowymi partnerami. Czuję się skrępowana choć nie jestem jakaś pruderyjna. Dodatkowo wnerwia mnie obgadywanje byłych partnerów. Poza skrajnym przypadkamj heloł, jednak was coś łączyło przez długi czas.

astronautka123 pisze: ↑czw lut 12, 2026 3:06 pm Jak już temat rozwodów jest poruszony z to nie znoszę się spotykać na imprezach z ludźmi po rozwodach i ich nowymi partnerami. Czuję się skrępowana choć nie jestem jakaś pruderyjna. Dodatkowo wnerwia mnie obgadywanje byłych partnerów. Poza skrajnym przypadkamj heloł, jednak was coś łączyło przez długi czas.

Mam tak samo. Szczególnie jeśli wiem, że jedna strona nagadała bzdur nowemu partnerowi o swoim poprzednim związku. Czesem można po prostu powiedzieć, że poprzedni partner był ok, ale mi się znudził. Zamiast wymyślać jakieś bzdury i przerysowywać sytuacje na jego niekorzyść.

Wczesne zamążpójście wcale nie musi świadczyć o czyjeś dojrzałości. Owszem kiedyś kobiety wychodziły za mąż, będąc jeszcze nawet nastolatkami, ale uważam, że wynikało to z tego, np. były w ciąży, rodzina chciała mieć o jedną " twarz" mniej do wykarmienia lub żeby dziewczyna nie skończyła z piętnem bycia starą panną. Ogólnie rzadko kiedy małżeństwa były zawierane z miłości, a zdecydowanie częściej z rozsądku.

Filtry upiększające wszelkiego rodzaju powinny zostać zlikwidowane. One tak naprawdę nie przynoszą żadnych korzyści w dłuższej perspektywie czasu, zarówno dla tych, którzy je stosuje, jak i ich odbiorców.

astronautka123 pisze: ↑czw lut 12, 2026 2:59 pm Ja nie znoszę tortów, właśnie że względu na biszkopt. Piekę torty z przepisów cukrowej wróżki i tam bazą jest po prostu ciasto na maśle czy oleju. Dużo lepiej się to je.

Czy cukrowa gdzieś teraz publikuje przepisy?

felututa pisze: ↑czw lut 12, 2026 9:20 pm Czy cukrowa gdzieś teraz publikuje przepisy?

Wydaje mi się, że nie, chyba po prostu piecze zawodowo, a strona żyje swoim życiem.

Nie lubię szkoleń prowadzonych w jęz. angielskim przez osoby, które nie posługują się nim płynnie, bez obcego akcentu i błędów. Nie mogę się wtedy skupić i nic z takiego szkolenia nie wynoszę.

Saylin pisze: ↑wt lut 10, 2026 1:39 pm Nie lubię zabaw weselnych, a zwłaszcza tych z podtekstem seksualnym.

Ktoś mnie kiedyś zaprosił na wieczór panieński (długo by tłumaczyć, dlaczego akurat w tym konkretnym gronie się znalazłam). Ja przychodzę z eleganckim, wysmakowanym i kreatywnym prezentem, a tymczasem wjeżdża tort w kształcie penisa i też były chyba jakieś prostackie zabawy, ale dokładnie nie pamiętam, bo to dawno było. No oceniłam sobie to w głowie stosownie. Jak można się domyślić, kontaktu z tymi ludźmi już nie mam.
Takie coś to jest dla mnie szczyt prostactwa i żenady.