Związek z obcokrajowcem

Wiem, że to zabrzmi bardzo źle, ale chciałam zapytać o Wasze doświadczenia.
Mialam w życiu bardzo dużo negatywnych sytuacji z Polakami. Też będąc w Internecie widzę jak nienawidzą kobiet. Zabrzmi to okrutnie: ale zaczęło mnie od nich odrzucać.
Czy za granicą jest trochę lepiej? Czuje się samotna, ale też czuję, że ciężko jest znaleźć fajnego faceta w Polsce.
Liczę, że Wasze opowieści, albo mnie zainspirują, albo sprowadza na ziemię .

SadVacation pisze: ↑pn lut 02, 2026 11:09 pm Wiem, że to zabrzmi bardzo źle, ale chciałam zapytać o Wasze doświadczenia.
Mialam w życiu bardzo dużo negatywnych sytuacji z Polakami. Też będąc w Internecie widzę jak nienawidzą kobiet. Zabrzmi to okrutnie: ale zaczęło mnie od nich odrzucać.
Czy za granicą jest trochę lepiej? Czuje się samotna, ale też czuję, że ciężko jest znaleźć fajnego faceta w Polsce.
Liczę, że Wasze opowieści, albo mnie zainspirują, albo sprowadza na ziemię .

Polak czy nie, to mało co zmienia, co prawda niektóre narody mają skłonności do bycia bardziej w dany sposób, bardziej zaborczy, bardziej „provider mindset”, a są i takie z którymi na nic poważniejszego bym nie liczyła, ale ogólnie nie można kogoś skreślić ze względu na narodowość, duuuuużo zależy od wychowania, ja zawsze zwracałam uwagę na to czy ktoś ma rodzeństwo, czy ma siostrę, jak się wypowiada na temat mamy i siostry i jak je traktuje, bo jedno jest pewne, jak ma brak szacunku do tak ważnych kobiet w jego życiu, to jak minie miesiąc miodowy w związku to z Tobą zrobi to samo.
Ja osobiście od dwóch lat spotykam się z mężczyzną greckiego pochodzenia, ma serio dobrą rodzinę, widać u nich szacunek i takie bycie za sobą, bardzo rodzinni, co do obcych(w tym mnie) i to widzę w moim partnerze, zależało mu na poznaniu mojej rodziny, chociaż ja to odciągałam w czasie, bo szczerze nie myślałam, że cokolwiek z tej znajomości wyjdzie. Jak masz jakieś pytania to śmiało

malicjaj pisze: ↑pn lut 02, 2026 11:39 pm Polak czy nie, to mało co zmienia, co prawda niektóre narody mają skłonności do bycia bardziej w dany sposób, bardziej zaborczy, bardziej „provider mindset”, a są i takie z którymi na nic poważniejszego bym nie liczyła, ale ogólnie nie można kogoś skreślić ze względu na narodowość, duuuuużo zależy od wychowania, ja zawsze zwracałam uwagę na to czy ktoś ma rodzeństwo, czy ma siostrę, jak się wypowiada na temat mamy i siostry i jak je traktuje, bo jedno jest pewne, jak ma brak szacunku do tak ważnych kobiet w jego życiu, to jak minie miesiąc miodowy w związku to z Tobą zrobi to samo.
Ja osobiście od dwóch lat spotykam się z mężczyzną greckiego pochodzenia, ma serio dobrą rodzinę, widać u nich szacunek i takie bycie za sobą, bardzo rodzinni, co do obcych(w tym mnie) i to widzę w moim partnerze, zależało mu na poznaniu mojej rodziny, chociaż ja to odciągałam w czasie, bo szczerze nie myślałam, że cokolwiek z tej znajomości wyjdzie. Jak masz jakieś pytania to śmiało

Dzięki za odpowiedź! Jasne, że wszędzie są fajni i niefajni ludzie. Po prostu jakoś straciłam nadzieję co do Polaków. Co pewnie wcześniej wynikało z braku szczęścia, a teraz z tego, że się przed nimi zamknęłam (więc w tej kwestii biorę winę na siebie).

Jeżeli mogę spytać, to jak się poznaliscie? Bo uczciwie zastanawiam się nad tym, żeby zacząć randkowac z innymi nacjami.
Też wezmę sobie Twoje rady do serca. Dzięki

SadVacation pisze: ↑wt lut 03, 2026 12:41 am Dzięki za odpowiedź! Jasne, że wszędzie są fajni i niefajni ludzie. Po prostu jakoś straciłam nadzieję co do Polaków. Co pewnie wcześniej wynikało z braku szczęścia, a teraz z tego, że się przed nimi zamknęłam (więc w tej kwestii biorę winę na siebie).

Jeżeli mogę spytać, to jak się poznaliscie? Bo uczciwie zastanawiam się nad tym, żeby zacząć randkowac z innymi nacjami.
Też wezmę sobie Twoje rady do serca. Dzięki

Tinder, ale nie wiemy jak to się stało, bo ja byłam tutaj, on u siebie za granicą, a za bodajże 1,5 miesięca miał przylecieć do mojego miasta, bo odwołali mu wakacje w innym kraju. Więc dużo zbiegów okoliczności. Tak jak mówię, w ogóle nie brałam tej znajomości na poważnie, prawie się z nim nie spotkałam wtedy kiedy przyleciał na urlop, ale uznałam, że w sumie co mi szkodzi, ewentualnie już nigdy go nie zobaczę haha

Hej, ja też od paru msc spotykam się z chłopakiem z Grecji, poznaliśmy się online i na początku ciężko było mi brać tę relację na poważnie ze względu na stereotypy np. o niewierności. Bo jednak sporo się słyszy o lovelasach z poludnia poznanych w czasie wakacji i wielkim rozczarowaniu później.
U mnie green flagiem był fakt, że moj partner był przez wiele lat w związku, więc wiedziałam, że ma poważne podejście do relacji. Jest mocno związany ze swoją rodziną i chce też założyć własną. Ale niestety słyszałam tez o jego znajomych, którzy spotykają sie z kimś, sypiają, w sumie na tym koniec i zaraz kolejna… To raczej nie kwestia narodowości, a juz osobistych wartości.
Mysle jednak, ze w krajach trochę biedniejszych/mniej rozwinietych łatwiej jest o zwiazek na "starych" zasadach, gdzie faceci dalej chcą się wiązać i zakładać rodziny. Społeczeństwo nie jest jeszcze aż tak zepsute. Wystarczy porównać to sobie z krajami nordyckimi.
Jeśli znasz język angielski to na yt i tiktoku jest masa materiałów gdzie ludzie opowiadają jak wyglądają aktualnie związki i randkowanie w wielu krajach.

Moim zdaniem odczucie odrzucenia wynika w dużej mierze z doświadczeń i obserwacji w konkretnym środowisku. Z mojej perspektywy w wielu krajach relacje międzyludzkie bywają mniej nacechowane stereotypami, choć nie znaczy to, że problem nie istnieje w ogóle. Myślę, że zmiana otoczenia może dać przestrzeń do spotkania ludzi, którzy podchodzą do relacji bardziej otwarcie i z szacunkiem. Uważam, że kluczowe jest też określenie, czego naprawdę szukasz, żeby nie tracić energii na powtarzanie negatywnych doświadczeń.

SadVacation pisze: ↑pn lut 02, 2026 11:09 pm Wiem, że to zabrzmi bardzo źle, ale chciałam zapytać o Wasze doświadczenia.
Mialam w życiu bardzo dużo negatywnych sytuacji z Polakami. Też będąc w Internecie widzę jak nienawidzą kobiet. Zabrzmi to okrutnie: ale zaczęło mnie od nich odrzucać.
Czy za granicą jest trochę lepiej? Czuje się samotna, ale też czuję, że ciężko jest znaleźć fajnego faceta w Polsce.
Liczę, że Wasze opowieści, albo mnie zainspirują, albo sprowadza na ziemię .

Mi sie wydaje, ze większość polskich mezczyzn jest normalna, a to social media podkręcają taki ragebait, algorytm chce wzbudzać negatywne emocje, bo to generuje reakcje, komentarze...

Ja mysle, ze to zalezy od konkretnej osoby a nie narodowości, ale brałabym pod uwagę, ze te kręgi kulturowe, gdzie mocno normalizowane są określone cechy, jak np patriarchat, duza liberalność se*sualna itp zwiększają prawdopodobieństwo trafienia na osobe, ktora będzie np kontrolujaca lub będzie zdradzać. Moze tak byc, ale nie musi. Ja mieszkając we francji zauważyłam, ze w odróżnieniu od Polaków francuzi bardzo szybko potrafią wskoczyć w związek, szybkie wyznania, przedstawianie znajomym, ale rownie szybko potrafią z niego wyskoczyć, bo jest to dalej powierzchowne, oni po prostu mocno żyją tym swoim zauroczeniem. Ale znam wiele polsko-francuskich par, szczęśliwych i z wieloletnim stażem.

Nie ma chyba jednoznacznej odpowiedzi na Twoje pytanie

Pklnque pisze: ↑sob lut 07, 2026 2:09 pm Mi sie wydaje, ze większość polskich mezczyzn jest normalna, a to social media podkręcają taki ragebait, algorytm chce wzbudzać negatywne emocje, bo to generuje reakcje, komentarze...

Dokładnie. Większość kobiet ma też tendencję do skreślania zwykłych, normalnych facetów, bo nuda, brak emocji itd. No i potem są problemy.

waltherp99 pisze: ↑sob lut 07, 2026 8:11 pm Dokładnie. Większość kobiet ma też tendencję do skreślania zwykłych, normalnych facetów, bo nuda, brak emocji itd. No i potem są problemy.

Troche sie zgadzam, ale tylko trochę. W zasadzie większość, ale to w młodości. Brak doświadczenia sprawia, że większość z nas naciela sie przynajmniej raz takiego badboya od siedmiu boleści albo dziewczynę z koszmaru. Z wiekiem nabieramy doświadczenia i zmieniają sie potrzeby i juz raczej większość szuka stabilnego związku i tej bezpiecznej nudy

No właśnie niekoniecznie, bo jak kobieta ma problemy, jakieś daddy issues, czy może wyniosła slabe wzrorce z otoczenia w mlodym wieku, to czasem dlugo może potrwać ogarnięcie tego, że właśnie ta nuda i normalność to jest coś porzadanego. Nie ma co generalizować, kazdy przypadek jest inny, a i Ty masz sporo racji ;)

Problemy z wybieraniem niestabilnych partnerek mają również mężczyźni, już nie przesadzajmy, że to tylko domena kobiet. Nie raz już słyszałam takie historie - wszystkie jego ex były niestabilne, a on biedny nie może znaleźć 'normlanej' dziewczyny. A jak mu się przedstawi jakąś spokojną, stabilną dziewczynę, to nagle się okazuje, że on nie ma z nią co robić i się nudzi i znajduje sobie jakąś kolejna postrzeloną i cykl się powtarza .

Co do obcokrajowców, to uważam, że warto spróbować, czemu nie, nic nie tracisz. Sama jestem żoną Portugalczyka i faktycznie jest to moj najlepszy związek. W krajach na zachod od Polski nie ma takiego nacisku na odgrywanie ról płciowych, mężczyźni są bardziej elastyczni i wyluzowani. Mój poprzedni partner (Polak) bardzo się martwił tym, jak widzą nas ludzie, przeszkadzało mu, że ja więcej zarabiałam, miałam swoje mieszkanie i samochód, a on nie. Do tego przez polskie wychowanie niczego w domu nie potrafil zrobić i nie chciał, bo to przecież rola kobiety. W Portugalii nie myśli się już takimi kategiami, mój mąż przeżył szok kulturowy, gdy zorientował się, że nie może pogadać z polskimi mężczyźnami o gotowaniu. W Portugalii przygotowanie dobrego dania jest powodem dumy niezależnie od płci.

Ale trzeba mieć też na uwadze, że w związku międzynarodowym nigdy nie możesz być pewna, w jakim kraju końcowo zamieszkacie i ktoś zawsze może zatęsknić za swoją rodziną, ojczyzną, przyjaciółmi. Dla wielu to zaleta, by mieszkać za granicą, ale jeśli jesteś bardzo przywiązana do Polski, to to może (choć nie musi) stać się kiedyś problemem.

Poumawiaj się na pare randek i sama zobacz, czy ktoś ci podpasuje, zawsze to jakies nowe doświadczenia