Najgorsza patola to kupowała dzien po tablety dla dzieci i dziwiła sie,ze na drugi dzien nie ma na jedzenie. Także ten...Rzeka.chaosu pisze: ↑śr sty 28, 2026 8:58 am
Najgorsza patologia, z tego co wiem, nie dostaje tych pieniędzy w gotówce.
Patologii mamy sporo. Zobacz ile więcej kasy poszło na dofinansowanie firm, które po roku upadały. Część to były faktyczne próby założenia biznesu, a część zwykły skok na kasę. Ile wałków jest w samorządach. Ale... wystarczy skierować uwagę na 800+ i tamte, dużo większe wałki mało kto widzi. To jest zwykła manipulacja. Łatwo jest bić patologię, która się nie obroni, to zawsze było proste. Część z tych ludzi oczwiście jest gdzie jest na własne życzenie. Tylko, że bogaci przewalają dużo więcej publicznej kasy. Urzędnicy wywalają w błoto miliardy w skali kraju. U nas nie ma odpowiedzialności za niegospodarność tak jak np. Chinach.Arzena pisze: ↑śr sty 28, 2026 9:46 am Najgorsza patola to kupowała dzien po tablety dla dzieci i dziwiła sie,ze na drugi dzien nie ma na jedzenie. Także ten...
Tez racji zawodu widywałam i słyszałam rozne perełki,ze aż dziw bierze,jak ludzie sa niezaradni życiowo. Takie dofinansowanie jest ok,dla rodzin,gdzie jedno z rodziców pracuje. I to powinien byc warunek to moze te nygusy by się wzięły do pracy
Ale co z tego ze bylo dofinansowanie firm ktore upadły? W sensie co z tego skoro rozmawiamy o 800 plus? Można wymieniać i wymieniać przykłady w których ktos robic walki. Bogaci przewalają moze i dużo publicznej kasy ale tez skoro sa bogaci to tez dużo tej kasy płacą np w podatkach. Patola ile płaci w podatkach? No wlasnie.Rzeka.chaosu pisze: ↑śr sty 28, 2026 10:05 am Patologii mamy sporo. Zobacz ile więcej kasy poszło na dofinansowanie firm, które po roku upadały. Część to były faktyczne próby założenia biznesu, a część zwykły skok na kasę. Ile wałków jest w samorządach. Ale... wystarczy skierować uwagę na 800+ i tamte, dużo większe wałki mało kto widzi. To jest zwykła manipulacja. Łatwo jest bić patologię, która się nie obroni, to zawsze było proste. Część z tych ludzi oczwiście jest gdzie jest na własne życzenie. Tylko, że bogaci przewalają dużo więcej publicznej kasy. Urzędnicy wywalają w błoto miliardy w skali kraju. U nas nie ma odpowiedzialności za niegospodarność tak jak np. Chinach.
Najwięcej takich komentarzy pojawia się pod postami na IG, gdzie ludzie pokazują, jak podróżują po różnych egzotycznych krajach. I zaraz "ale wiesz, że z dzieckiem też możesz podróżować?", "a ja właśnie wróciłam z podróży z moją Dżesiką i bawiłam się świetnie". Żałosne są te próby udowodnienia bezdzietnym, że dziecko niczego nie zmienia.
Sama jestem w wieloletnim, szczęśliwym związku, ale nie zgadzam się z tym, że dobry partner nie stanowi ograniczenia. Zawsze będzie to w pewien sposób ograniczenie, tylko że te słowo brzmi raczej pejoratywnie, więc wolimy udawać, że dobry partner = całkowita wolność. Nie pojedziesz na wakacje gdzie i kiedy chcesz, tylko musicie dogadać się do do terminu urlopu i miejsca. Nie weźmiesz go na imprezę do osób, których nie lubi. Nie pójdziesz zjeść obiadu do restauracji, w której nic mu nie smakuje. Nie zaczniesz sprzątać mieszkania, jeśli on odsypia po imprezie. Można te przykłady mnożyć. Tak, wiem, że jest coś takiego jak kompromis, jako osoba w związku akceptuję te małe niedogodności. Ale nie mówmy o tym, że życie w związku to totalna wolność.Rzeka.chaosu pisze: ↑śr sty 28, 2026 8:42 am Tak dokładnie jest. Warunek: dobry partner. I tak samo jest ze wszystkim innym: dziećmi, psami, kotami, itp. U mnie w pracy dziewczyny w udanych związkach, dzieciate specjalnie czasem przesadnie marudzą, bo ludzie rzadko tolerują, kiedy powiesz "jestem szcześliwą mężatką, nie męczę się przy mężu, spędzamy ambitnie czas razem, mamy dzieci, o które dbamy, które kochamy ponad wszystko i w niczym nas nie ogarniczają". Taki tekst mało kto "wybaczy", od razu usłyszysz, że "jak to nie ograniczają, przecież nie mogłaś jechać do... bo dzieci miały gluta". No tak, tak to jest, że życie nie składa się z samych fiołków i brokatu, czasem chorujemy, czasem się poklócimy, ale to nie jest złe życie i ograniczenia. Ograniczenie to toksyczny mąż, który na nic nie pozwala i dyryguje. Równie dobrze takim ograniczeniem może być samotność dla osoby, która nie potrafi sama wyjść do kina czy wyjechać na urlop.
To, że zrobiono z 800+ maszynkę do odwracania uwagi od innych patologii. Gdzie obiektywnie udowodniono, że większość tej kasy idzie na dzieci i poprawia im byt. Co oznacza, ze w przyszlosci patologii może będzie mniej, bo jakiś Kevin zamiast siedzieć pod blokiem pójdzie na piłkę, pozna trenera, który otworzy mu oczy na inne zycie. Może jakaś Dżesika zamiast kraść kupi to co chce za 800+. Nie łudzę się, że wyeliminujemy wszystkich kombinatorów i patologię, ale z inwestycji, jakie może zrobić państwo inwestycja w ludzi jest jedną z najlepszych.123wiosna123 pisze: ↑śr sty 28, 2026 10:13 am Ale co z tego ze bylo dofinansowanie firm ktore upadły? W sensie co z tego skoro rozmawiamy o 800 plus? Można wymieniać i wymieniać przykłady w których ktos robic walki. Bogaci przewalają moze i dużo publicznej kasy ale tez skoro sa bogaci to tez dużo tej kasy płacą np w podatkach. Patola ile płaci w podatkach? No wlasnie.
Patologią w Polsce to studia bez dna. Mieszkania komunalne dla osób ktore pracują na czarno na budowie fizycznie ale dostają mieszkanie bo sa niezdolne do pracy. Jeszcze taki facet sam sie tym chwali. To juz jest ok? To po co pracowac? Po co placic podatki? Bogaci moze i robia
walki, nie mowie ze nie ale chociaż cokolwiek z ich podatków wplywa do budżetu.
A ludzie którzy robia sobie kolejne dzieci chociaż poprzednie sa odebrane również powinni miec te "nowe" dzieci automatycznie odbierane
W tym momencie to ty odwracasz uwagę od pierwotnego tematu, czyli 800plus. Nikt tu nie napisał, że zgadza się na sponsorowanie mieszkań bogaczom. Dyskusja dotyczy rozdawnictwa patologii, a ty nagle wjeżdżasz "a wiecie, inni robią gorsze przekręty". No i co z tego? Jak ukradnę ci batonika z torebki to będzie w porządku, bo inni kradną samochody?Rzeka.chaosu pisze: ↑śr sty 28, 2026 10:26 am To, że zrobiono z 800+ maszynkę do odwracania uwagi od innych patologii. Gdzie obiektywnie udowodniono, że większość tej kasy idzie na dzieci i poprawia im byt. Co oznacza, ze w przyszlosci patologii może będzie mniej, bo jakiś Kevin zamiast siedzieć pod blokiem pójdzie na piłkę, pozna trenera, który otworzy mu oczy na inne zycie. Może jakaś Dżesika zamiast kraść kupi to co chce za 800+. Nie łudzę się, że wyeliminujemy wszystkich kombinatorów i patologię, ale z inwestycji, jakie może zrobić państwo inwestycja w ludzi jest jedną z najlepszych.
I serio, ja wolę jak jakaś baba przebimba sobie te 300 zł na paznokcie od sponsorowania 15-go mieszkania politykowi albo 3 biznesów jego dzieciom, z których żaden nie wypali, nie da ludziom pracy, bo to zwykłe wyłudzenie publicznych pieniędzy.
To już pytanie o twoje priorytety. Tak jak pisałam - życie to nie fiołki i brokt. W każdej dziedzinie od pracy, biznesu po codzienne wybory trzeba iść na ustępstwa. Równie dobrze ograniczeniem może być to, że ktoś nie jest miliarderem. A dla miliarderów to, że są drogie surowce albo podatki. Nie ma granic w ograniczaniu.malloryknox pisze: ↑śr sty 28, 2026 10:24 am Sama jestem w wieloletnim, szczęśliwym związku, ale nie zgadzam się z tym, że dobry partner nie stanowi ograniczenia. Zawsze będzie to w pewien sposób ograniczenie, tylko że te słowo brzmi raczej pejoratywnie, więc wolimy udawać, że dobry partner = całkowita wolność. Nie pojedziesz na wakacje gdzie i kiedy chcesz, tylko musicie dogadać się do do terminu urlopu i miejsca. Nie weźmiesz go na imprezę do osób, których nie lubi. Nie pójdziesz zjeść obiadu do restauracji, w której nic mu nie smakuje. Nie zaczniesz sprzątać mieszkania, jeśli on odsypia po imprezie. Można te przykłady mnożyć. Tak, wiem, że jest coś takiego jak kompromis, jako osoba w związku akceptuję te małe niedogodności. Ale nie mówmy o tym, że życie w związku to totalna wolność.
A co więcej mogę powiedzieć? Tak, jest patologia, która marnuję tę kasę, ale 95% ludzi korzysta z niej mniej lub bardziej poprawnie. Co chcesz z tym zrobić? Co proponujesz?Jennifer pisze: ↑śr sty 28, 2026 10:29 am W tym momencie to ty odwracasz uwagę od pierwotnego tematu, czyli 800plus. Nikt tu nie napisał, że zgadza się na sponsorowanie mieszkań bogaczom. Dyskusja dotyczy rozdawnictwa patologii, a ty nagle wjeżdżasz "a wiecie, inni robią gorsze przekręty". No i co z tego? Jak ukradnę ci batonika z torebki to będzie w porządku, bo inni kradną samochody?
Jak się nie ma nic do powiedzenia, najlepiej zamilknąć. Napisałam wyżej - nie powinno się rozdawać pieniędzy, tylko bony na jedzenie i edukację. A nie pieniądze, bo ludzie niewyedukowani nie potrafią nimi mądrze gospodarować.Rzeka.chaosu pisze: ↑śr sty 28, 2026 10:31 am A co więcej mogę powiedzieć? Tak, jest patologia, która marnuję tę kasę, ale 95% ludzi korzysta z niej mniej lub bardziej poprawnie. Co chcesz z tym zrobić? Co proponujesz?
Malzenstwa byly gloryfikowane przez wieki a brak malzenstwa (staropanienstwo czy zycie "na kocia lape") byl WSTYDEM. Slub z kims z kim się jest naprawdę dopasowanym i się lubi spędzać czas z ta osoba byl rzadkoscia. 90s kids wychowywaly sie w takich domach.
Super, bo to samo napisałam wyżej - najgorsza patola dostaje te bony. Poza tym jednak wierzę, że zostało to przemyślane tak, żeby dać rodzicom swibodę na co chcą wydać. Jedni kupią za do ciut większe mieszkanie, inni wydadzą na lekarze a jeszcze inni na jedzenie.
Jak przeczyta się jakąkolwiek książkę np. z XIX wieku to widać, że wcale nie każdemu było narzucane małżeństwo. Wręcz przeciwnie - chętnie korzystano z pracy lub majątków osób niezamężnych / nieżonatych i bezdzietnych. W bogatszych kręgach były to guwernantki lub bogate krewne, którym dawano dzieci na wychowanie. W biedniejszych pracownicy fabryk, służba, praczki, żołnierze.stonkabiedry pisze: ↑śr sty 28, 2026 10:47 am Malzenstwa byly gloryfikowane przez wieki a brak malzenstwa (staropanienstwo czy zycie "na kocia lape") byl WSTYDEM. Slub z kims z kim się jest naprawdę dopasowanym i się lubi spędzać czas z ta osoba byl rzadkoscia. 90s kids wychowywaly sie w takich domach.
I to stad wlasnie biora sie te trendy, bardziej chodzi o normalizowanie i zdejmowanie tej stygmy samotnej baby z kotami.
I oczywiscie ze jednemu bardziej bedzie sluzylo zycie w parze, innemu bycie singlem i nie ma co gloryfikowac jednego czy drugiego tak z logicznego punktu widzenia. Ale akurat to jest dosc oczywiste skad sie wzial ten trend "pro singielski".
Ale przecież do restauracji możesz też pójść sama. Tak samo wyjechać gdzieś solo- w tamtym roku byłam na dwóch dłuższych wyjazdach z mężem i na jednym city breaku sama i to był super wybór, będę powtarzać solo wyjazdy przy zachowaniu wakacji z mężem. Mój mąż też pojechał sam do kraju, który mnie totalnie nie interesuje, kuchnia tegoż jest (dla mnie) okropna i byłabym tam kulą u nogi.malloryknox pisze: ↑śr sty 28, 2026 10:24 am Sama jestem w wieloletnim, szczęśliwym związku, ale nie zgadzam się z tym, że dobry partner nie stanowi ograniczenia. Zawsze będzie to w pewien sposób ograniczenie, tylko że te słowo brzmi raczej pejoratywnie, więc wolimy udawać, że dobry partner = całkowita wolność. Nie pojedziesz na wakacje gdzie i kiedy chcesz, tylko musicie dogadać się do do terminu urlopu i miejsca. Nie weźmiesz go na imprezę do osób, których nie lubi. Nie pójdziesz zjeść obiadu do restauracji, w której nic mu nie smakuje. Nie zaczniesz sprzątać mieszkania, jeśli on odsypia po imprezie. Można te przykłady mnożyć. Tak, wiem, że jest coś takiego jak kompromis, jako osoba w związku akceptuję te małe niedogodności. Ale nie mówmy o tym, że życie w związku to totalna wolność.
tak samo ja nie lubię wołowiny, ale nie odmawiam mężowi przyjemności pójścia na dobrego steka ;)Nie "korzystano", a "wykorzystywano". Takie osoby stawały się narzędziami dla innych, żyły dla innych i pod innych, służyły i nie miały swojego życia dla siebie. Jak nie miałaś męża to byłaś służką i robotnicą, a "bogata ciotka" to nie był standard. No i ten spadek po ciotce spadał znienacka, to była osoba odsunięta od rodziny o której dzieci albo nigdy nie słyszały, albo słyszały tylko z opowieści.Rzeka.chaosu pisze: ↑śr sty 28, 2026 11:00 am Jak przeczyta się jakąkolwiek książkę np. z XIX wieku to widać, że wcale nie każdemu było narzucane małżeństwo. Wręcz przeciwnie - chętnie korzystano z pracy lub majątków osób niezamężnych / nieżonatych i bezdzietnych. W bogatszych kręgach były to guwernantki lub bogate krewne, którym dawano dzieci na wychowanie. W biedniejszych pracownicy fabryk, służba, praczki, żołnierze.
Motyw dziedziczenia po jakieś zmarłej dalejkiej ciotce jest bardzo popularny w naszej kulturze.
Podobnie jak książki o biednych służących oddanych na całe życie do służby bogatym.
Nawet na wsiach z tego co czytałam ten odsetek ludzi po ślubie nie zbliżał się do 100%. Jeśli ktoś miał ziemię to hajtał się często z przyczyn ekonomicznych. Ale dużo kobiet bez posagu czy bez ziemi szło na służbę lub do fabryk. Niektóre uciekaly lub np. uczyly się i zostawały nauczycielkami. Tu kolejny znany motyw bezdzietnej nauczcielki.
Do małżeństw "zmuszał" dopiero czysty powojenny kapitalizm i machina urzędnicza.
Te bogate ciotki często były wpływowe, podróżowały, inwestowały, pomnażały majątek. Oczywiście niestety tylko w arystokracji. Teraz nie każda z nas musi być niewolnicą czy męża czy fabryki / korpo. I to jest przywilej. Można żyć na swój sposób.Lkjhgfd pisze: ↑śr sty 28, 2026 12:40 pm Nie "korzystano", a "wykorzystywano". Takie osoby stawały się narzędziami dla innych, żyły dla innych i pod innych, służyły i nie miały swojego życia dla siebie. Jak nie miałaś męża to byłaś służką i robotnicą, a "bogata ciotka" to nie był standard. No i ten spadek po ciotce spadał znienacka, to była osoba odsunięta od rodziny o której dzieci albo nigdy nie słyszały, albo słyszały tylko z opowieści.
Cieszy mnie uczenie kobiet, że są wartością samą w sobie, a związek jest opcją, a nie obowiązkiem.
Jako miłośnik kotów zawsze wybiorę opcję "na kocią łapę", ewentualnie mogę jeszcze dostać "kociej mordy"stonkabiedry pisze: ↑śr sty 28, 2026 10:47 am Malzenstwa byly gloryfikowane przez wieki a brak malzenstwa (staropanienstwo czy zycie "na kocia lape") byl WSTYDEM. Slub z kims z kim się jest naprawdę dopasowanym i się lubi spędzać czas z ta osoba byl rzadkoscia. 90s kids wychowywaly sie w takich domach.
I to stad wlasnie biora sie te trendy, bardziej chodzi o normalizowanie i zdejmowanie tej stygmy samotnej baby z kotami.
I oczywiscie ze jednemu bardziej bedzie sluzylo zycie w parze, innemu bycie singlem i nie ma co gloryfikowac jednego czy drugiego tak z logicznego punktu widzenia. Ale akurat to jest dosc oczywiste skad sie wzial ten trend "pro singielski".
To, co opisujesz, to jest dla mnie po prostu THE dream, związek gdzie każdy ma swoją przestrzeń i nie trzeba być na siłę do kogoś przyklejonym. Ja bym w czymś takim nie wytrzymała i opisany przez ciebie model to dla mnie ideał. Tylko chyba mało ludzi tak ma.PrincessKitty pisze: ↑śr sty 28, 2026 11:04 am Ale przecież do restauracji możesz też pójść sama. Tak samo wyjechać gdzieś solo- w tamtym roku byłam na dwóch dłuższych wyjazdach z mężem i na jednym city breaku sama i to był super wybór, będę powtarzać solo wyjazdy przy zachowaniu wakacji z mężem. Mój mąż też pojechał sam do kraju, który mnie totalnie nie interesuje, kuchnia tegoż jest (dla mnie) okropna i byłabym tam kulą u nogi.
Związek to nie jest tylko czas spędzany ze sobą (bardzo ważny i niezbędny dla udanego związku!), ale też chwile spędzane osobno. Wiem jednak, że dla niektórych to jest nie do wyobrażenia- nie piję tutaj do autorki cytowanego przeze mnie posta, ale przez niektórych znajomych (dalszych, nei przyjaciół ;)), którzy dziwią się, że średnio raz w roku ja i mąż jedziemy gdzieś osobno. To samo dotyczy odwiedzin rodziców- nie zawsze jeżdżę do teściów, kiedy mąż jedzie ich odwiedzić, tak samo mąż nie zawsze jedzie ze mną do moich rodziców. Na uroczystości, święta- jasna sprawa, ale nie musimy zawsze jeździć razem tylko dlatego, że mam ochotę zobaczyć się z moimi rodzicami (i vice versa).
Lubię zarówno randki z mężem, jak i solo wyjścia do kawiarni czy restauracji- polecam
Też tak uważam ale wątpię, że takie podejście by się przyjęło.agbmrctorakwin pisze: ↑śr sty 28, 2026 4:55 am Uważam, że goście zaproszeni na wesele NIE MAJĄ obowiązku dawania koperty z kasą. Wiadomo, że nie należy przyjść z pusta ręką ale mogą to być kwiaty, jakiś kosz prezentowy z rzeczami które lubi para młoda lub cokolwiek innego (tak jak w przypadku innych imprez okolicznościowych).
Tym bardziej nikt z gości nie ma obowiązku dawać do koperty tyle żeby pokryć koszt "talerzyka". Każdy daje to co uważa za słuszne i ile uważa za słuszne. Często czytam jakieś komentarze w mediach społecznościowych związane właśnie z kopertami i jestem w szoku ile osób ma takie podejście że "jak cię nie stać na pokrycie talerzyka to nie idź", moim zdaniem bardziej słuszne jest stwierdzenie: jeśli para młoda liczy że wesele im się zwróci, to niech go po prostu nie robi.
U mnie jest podobnie i tak zupełnie szczerze to największe ograniczenie to praca. Jak dostanę lepszą pracę ale zupełnie gdzie indziej, to praca męża jednak mnie ogranicza i na odwrót. To chyba jedyne ograniczenie gdzie trudno o kompromis, bo ktoś musi zrezygnować z korzystnej propozycji rozwoju kariery lub przenieść się z pracy która mu odpowiada. Praca zdalna rozwiązywała część z tych problemów ale to się skończyło.PrincessKitty pisze: ↑śr sty 28, 2026 11:04 am Ale przecież do restauracji możesz też pójść sama. Tak samo wyjechać gdzieś solo- w tamtym roku byłam na dwóch dłuższych wyjazdach z mężem i na jednym city breaku sama i to był super wybór, będę powtarzać solo wyjazdy przy zachowaniu wakacji z mężem. Mój mąż też pojechał sam do kraju, który mnie totalnie nie interesuje, kuchnia tegoż jest (dla mnie) okropna i byłabym tam kulą u nogi.
Związek to nie jest tylko czas spędzany ze sobą (bardzo ważny i niezbędny dla udanego związku!), ale też chwile spędzane osobno. Wiem jednak, że dla niektórych to jest nie do wyobrażenia- nie piję tutaj do autorki cytowanego przeze mnie posta, ale przez niektórych znajomych (dalszych, nei przyjaciół ;)), którzy dziwią się, że średnio raz w roku ja i mąż jedziemy gdzieś osobno. To samo dotyczy odwiedzin rodziców- nie zawsze jeżdżę do teściów, kiedy mąż jedzie ich odwiedzić, tak samo mąż nie zawsze jedzie ze mną do moich rodziców. Na uroczystości, święta- jasna sprawa, ale nie musimy zawsze jeździć razem tylko dlatego, że mam ochotę zobaczyć się z moimi rodzicami (i vice versa).
Lubię zarówno randki z mężem, jak i solo wyjścia do kawiarni czy restauracji- polecam
A dziękuję bardzo, ale jest to jak najbardziej osiągalne i nie jest to fizyka kwantowa :D Potrzeba do tego dojrzałości i świadomości, aby móc spełniać się w życiu razem i osobno. Jest to też niezbędne, aby wybrać dla siebie dobrego partnera i odsiać plewy ;)Verbena95 pisze: ↑śr sty 28, 2026 1:24 pm To, co opisujesz, to jest dla mnie po prostu THE dream, związek gdzie każdy ma swoją przestrzeń i nie trzeba być na siłę do kogoś przyklejonym. Ja bym w czymś takim nie wytrzymała i opisany przez ciebie model to dla mnie ideał. Tylko chyba mało ludzi tak ma.
A to prawda- prędzej ograniczają mnie/nas czynniki zewnętrzne typu praca/nieoczekiwane zdarzenie losowe itd., aniżeli samo bycie w związku. I zgadzam się, że przeprowadzka we dwoje jest łatwiejsza- nie trzeba mieć wszystkiego na głowie, tylko np. ja szłam do tauronu, mąż do wspólnoty mieszkaniowej itd.chleb_ze_smalcem pisze: ↑śr sty 28, 2026 1:42 pm U mnie jest podobnie i tak zupełnie szczerze to największe ograniczenie to praca. Jak dostanę lepszą pracę ale zupełnie gdzie indziej, to praca męża jednak mnie ogranicza i na odwrót. To chyba jedyne ograniczenie gdzie trudno o kompromis, bo ktoś musi zrezygnować z korzystnej propozycji rozwoju kariery lub przenieść się z pracy która mu odpowiada. Praca zdalna rozwiązywała część z tych problemów ale to się skończyło.
A i jeszcze to nie jest takie hop siup, że ja nie masz dzieci i nie masz męża, to możesz zebrać manatki i się wynieść i skakać z miejsca na miejsce. Dalej musisz najpierw załatwić formalności typu sprzedaż domu/ mieszkania, znalezienie drugiego. Jak wynajmujesz, to rozwiązać umowę, czasem znaleźć kogoś na swoje miejsce itd.
Przerabiałam takie życie i przeprowadzki we dwoje są łatwiejsze, bo część tych formalności o które musiałam dbać sama teraz ogarnia mąż.
Hmm, powiem tak, te marszczenia na górze w legginsach z Gym Glamour i innych "droższych" marek wygladają fajnie i nawet ja się do nich przekonałam, natomiast te tańsze ze shein lub temu wyglądają okropnie. Dodam jeszcze, że jestem stałą bywalczynią siłowni od prawie 10 lat i w tym czasie przeżyłam każdą "sportową" modę i przez ten cały czas nie zmieniła się jedna rzecz - "cool wyluzowane" laski, chodzące na siłownię w dresach oversize, bez makijażu, tłustych włosach i ubrane byle jak komentują inne. Serio, nigdy nie spotkałam się z tym, że laska "odwalona" na siłowni albo wyglądająca po prostu schludnie komentowała cudzy wygląd, a najwięcej hejtu wylewa się od lasek ubranych byle jak i w byle co xDmaildonewsletterow pisze: ↑pn sty 19, 2026 8:07 pm Moja opinia z dzis: obrzydzaja mnie na silowni te leginsy wzynajace sie w. Nawet jak dziewczyna jest bardzo zgrabna, to i tak mnie wzdryga na ten widok
https://gymglamour.com/environment/cach ... G.713.webpDefreg56 pisze: ↑śr sty 28, 2026 2:42 pm Hmm, powiem tak, te marszczenia na górze w legginsach z Gym Glamour i innych "droższych" marek wygladają fajnie i nawet ja się do nich przekonałam, natomiast te tańsze ze shein lub temu wyglądają okropnie. Dodam jeszcze, że jestem stałą bywalczynią siłowni od prawie 10 lat i w tym czasie przeżyłam każdą "sportową" modę i przez ten cały czas nie zmieniła się jedna rzecz - "cool wyluzowane" laski, chodzące na siłownię w dresach oversize, bez makijażu, tłustych włosach i ubrane byle jak komentują inne. Serio, nigdy nie spotkałam się z tym, że laska "odwalona" na siłowni albo wyglądająca po prostu schludnie komentowała cudzy wygląd, a najwięcej hejtu wylewa się od lasek ubranych byle jak i w byle co xD
. Nawet jak dziewczyna jest bardzo zgrabna, to i tak mnie wzdryga na ten widok 
