Jestem ze wsi przyjechałam do Warszawy, nie potrafię odnaleźć się wśród miastowych dziewczyn

Vennehia pisze: ↑sob lut 07, 2026 1:03 am Mieszkam w Wawie. Przez większość życia nie ogarniałam trendów, modnych miejsc, itd. Ubierałam się dziwnie (nawet trochę alternatywnie) i ciągle miałam wrażenie, że inni mnie oceniają.

I uwaga, plot twist - poszłam na terapię i okazało się, że to we mnie jest problem tak bardzo nie lubiłam siebie, że podświadomie nie pozwalałam, aby ktoś mnie polubił. Dochodziły do tego hiperstandardy i masa innych nieprzepracowanych rzeczy.

Finalnie nauczyłam się uśmiechać, jak ktoś się patrzy. Zrozumiałam, że mam takie samo prawo do przesiadywania w fancy miejscach, jak inni ludzie. Przestałam patrzeć z góry na dziewczyny, który wydawały mi się „zbyt cool”. Z kilkoma się zaprzyjaźniłam i okazało się, że to zajebiście równe babki. Nie próbuję być na siłę ponad nie; czasami gadamy o poważnych rzeczach i rozkminach życiowych, a czasami obgadujemy facetów i idziemy do restauracji na talerzyki (o tym, że to modne, dowiedziałam się niedawno ). Zbudowałam taką pewność siebie, że na głupią zaczepkę odpowiadam ciętą ripostą.

Łatwiej się żyje, jak lubisz siebie i nie próbujesz na siłę należeć do jakiegoś obozu

Rzeka.chaosu pisze: ↑sob lut 07, 2026 10:27 am Fajnie, że o tym napisałaś. Teoja historia potwierdza moje spostrzeżenia dot. ludzi. Te osoby wycofane, bez uśmiechu i "cześć" na ogół nawet nie tyle wywyższają się, co ukrywają swoje wewnętrzne problemy. Myślę, że sporo dziewczyn przerabia podobny schemat i godzieś po 30 dojrzewają, wychodzą do ludzi i rozumieją, że po prostu sporo im się wydawało.

yuoki pisze: ↑pt cze 27, 2025 11:56 am Przeprowadziłam się do Warszawy 3 lata temu i do tej pory nie potrafię odnaleźć się wśród ludzi z miasta. Nie wiem jak i gdzie spędzać czas. Większość czasu spędzam w mieszkaniu. Chciałbym gdzieś wyjść ale wydaje mi się że wszelkie miejsca nie są przyjazne introwertykom. Poszłam raz do kawiarni pouczyć się z laptopem, siedziałam sama czułam się niekomfortowo bo każdy przyszedł ze znajomym i rozmawiali ze sobą, śmiali sie itp. Ludzie gapili się na mnie jakbym była jakaś dziwna. Serio, pójście samemu do restauracji jest dla mnie jakies takie niekomfortowe, bo ci ludzie są głośni, ja siedzę cicho sama i oni na mnie się gapią jakbym była dziwna.

W ogóle niektóre kawiarnie wyganiają ludzi z laptopem bo kawiarnia to nie jest miejsce do pracy. Także nie wiem gdzie w ogóle mam spędzać czas żeby być wśród ludzi i nie czuć się tak samotnie.

Poza tym czuję się strasznie oceniana przez tutejsze warszawianki. Nie czaje stylu życia kogoś kto wychował się całe życie w mieście. Nie wiem jak one wiedzą co jest akurat modne. Niedawno usłyszałam że są modne jakieś vintage shopy, te dziewczyny np. znają wszystkie bary i restauracje w mieście, modne miejsca które odwiedzają elitarni ludzie. Ja nie potrafię się w tym odnaleźć i myślę że gdybym przyznała w rozmowie z taką warszawską dziewczyną że nie znam tych miejscówek to popatrzyłaby na mnie z krzywa miną. Czuję się strasznie oceniana przez te warszawskie dziewczyny.

Ostatnio wracałam do domu i spotkałam na klatce taką typową warszawską dziunie ubrana jak z tiktoka, szerokie spodnie, ulizane włosy, bluzka odkrywająca brzuch i ona tak spojrzała na mnie oceniająco i pogardliwie z góry do dołu jakbym była ubrana jak wieśniara i taka wieśniara mieszka w tym samym bloku co ona. Byłam ubrana niemodnie, nie ubieram się jak te warszawskie dziunie, w te szerokie spodnie i bluzki z pępkiem, tylko noszę zwykłe spodnie i tshirt.

Może trochę przesadzam, ale czuję się gorszą od tych dziewczyn i mega oceniana. Czuję że ludzie w Warszawie oceniają bardzo przez pryzmat tego czy nosisz drogie ubrania. Kiedyś jak szłam do pracy i ubrałam się bardziej elegancko i "drożej" to mogłam zauważyć że ludzie i inne dziewczyny częściej na mnie się gapili, bo wyglądam "bogato".

Widzę dziewczyny które np. chodzą w spódniczkach mini bluzkach na ramiączka bez stanika, długich skarpetach i tych modnych adidasach które każda łaska teraz ma. I ja czuję się jak wieśniara bo tak się nie ubieram.

Ubieram się w sklepach typu H&M lub Zara i noszę buty sprzed sezonu.

Jestem spokojną osobą, introwertyczką, nie mam tutaj w ogóle żadnych znajomych.

Dziewczyny wydają się mega skoncentrowane wokół siebie, egocentryczne i czuć od nich taką wyższość.
Będąc raczej spokojniejszą osobą nie potrafię się odnaleźć, nie wiem jak spędzać czas. Większość dziewczyn jest głośna, chodza po klubach, barach. Ja też chciałabym spróbować jednak w tym środowisku warszawskich dziewczyn czuję się jak wyrzutek i dziwoląg. Wydaje mi się że jak nie znasz wymyślnych dań z restauracji i prestiżowych miejscówek i nie pijesz matchy, ale zwykłą herbatę to te laski tak mega cię oceniają jak jakąś wieśniare i dziwoląga bo nie znasz modnych rzeczy.

Na studiach nie poznałam nikogo, zawsze stałam z boku. Próbowałam nawiązywać znajomości, ale od tych ludzi czuję taką niechęć i wyższość. Bywało tak że pierwsza zagadałam, uśmiechnęłam się a te laski były dla mnie bardzo nieprzyjemne, ja jednostronnie się starałam, żeby ciągnąć znajomość, ale po czasie odpuściłam, bo widać że nie były zainteresowane.


Dajcie znać czy wy jak też przeprowadziliście się do Warszawy to nie mogliście się tutaj odnaleźć bo ludzie wydawali się tacy sztuczni i mega skoncentrowani na sobie. Jak można lepiej się lepiej zaklimatyzować w mieście?

W mieście ludzie zachowują się jakby inni byli niewiedzialni, idą przed siebie z zadartą głową, mijasz sąsiada to czasem nawet na ciebie nie spojrzy. W komunikacji miejskiej zachowują się jakby byli tu tylko oni. Zamiast założyć słuchawki to puszczają muzykę z telefonu na cały głos, głośno się zachowują i rozpychają się jakby byli tylko oni, totalnie nie czuję tej miejskiej kultury i klimatu.