Wiem, że stworzyłam tę sytuację. Nie będę się tłumaczyć, wiem, że to jest niepoważne. Jednocześnie dodam, na swoją obronę, żeby całkiem nie zniknąć w poczuciu winy, że odważyłam się te konsekwencje ponieść i jakość zadecydować, mimo, że późno.

Też dodam, że to nie rozchodzi się o rywala, jako, że kolega zacznie nagle mnie podrywać i też wie, że ja jestem lojalna, nigdy nie dałam mu powodu, aby dać mu powody zazdrości. Też miałam myślenie raczej w kierunku „ona jest moją”, ale on takiego nie ma. Mówi, że mogą się wykreować dziwne sytuacje t ...

Z kolegami z pracy np. nie ma problemu, wychodzę na integrację w biurze itd., w mieście gdzie mieszkamy mam też przyjaciela z którym widuję się 1:1, lubimy się we czwórkę (ma żonę), ale czasem zdarza się, że idziemy na rower czy coś i nigdy o niego nie robił problemu. Oczywiście tam nie było żadnych ...

O tym problemie rozmawialiśmy nieskończoną ilość razy, tylko obojgu jest nam ciężko zrozumieć swoje argumenty. Być może taka jest właśnie definicja tego, że nie umiemy rozmawiać. Ale rozmawiamy, on też uznaje, że to dla mnie patowa sytuacja, ale chciał być ze mną szczery mówiąc jak może się dla niego ...

Hm, to nie jest tak, ze to jest każdy. Tutaj raczej się to rozchodziło o to, że to jest paczka i zwyczajnie głupio było mi wykluczyć jedną osobę. Powiem szczerze, że po cichu liczyłam, że spełnieniami zaproszeniem obowiązek, a on odmówi. Wiem, naiwnie. Zrobiłam to też pod wpływem emocji, zaraz po pog ...

Cześć. Mam naprawdę trudną sytuację związkową i postaram się ją opisać. Na tym etapie wiem, że nie ma dobrego rozwiązania, ale co uważacie. Mój przyszły mąż ma pretensje, że zaprosiłam na ślub przyjaciela (znamy się około 16 lat, z narzeczonym jestem 8). Z jednej strony staram się go zrozumieć, bo ch ...